*****นี่เป็นกระทู้แรกนะคะ ผิดพลาดยังไงต้องขออภัยด้วยค่ะ*****
ประมาณวันที่ 12 ก.พ. 58 แม่แฟนบอกเราว่าแมวตัวที่มาอยู่ที่บ้าน แบบไม่ได้ตั้งใจเลี้ยง อยู่ดีดีมันก้เดินไม่ได้เหมือนไม่มีแรง แต่ยังพยายามกินอาหารเองได้ เรารู้เรา็สงสารแต่ก็ไม่อยากไปดูเพราะรู้สึกว่า กลัวจะรับไม่ได้
จนพอวันที่14 ก.พ.58 เราเลยลองถามถึงแมว(เราเรียกมันว่า นิลน้อยเพราะมันสีดำๆ) แกบอกว่ายังเหมือนเดิมอยู่ที่เดิม เราจึงเป็นห่วงให้แฟนพาไปดู สภาพน้องนอนอยู่หลังบ้าน ตัวเปียกๆสงสัยจะฉี่ใส่ตัวเอง นิลน้อยร้องหาเราใหญ่เลยเหมือนอยากให้ช่วย เราเห็นแล้วสงสารมากเลยพาไปอาบน้ำ
แล้วก้เอายาเบตาดีนมาทาบริเวณที่เขามีแผล จากนั้นก็ตัดสินใจอุ้มไปหาหมอที่คลีนิคแห่งนึง น้องได้รับการเอ๊กซเรย์ปรากฏว่า "กระดูกสันหลังเคลื่อน" หมอบอกว่าน้องอาจจะเดินไม่ได้ไปตลอดชีวิตเพราะเป็นที่กระดูกสันหลัง มันยากจริงๆ เราต้องยอมรับในสิ่งที่มันจะเกิด ตอนนั้นเราพยายามกลั้นน้ำตาไว้ รู้สึกเสียใจจริงๆถึงเราจะไม่ใช่เจ้าของมัน แต่เราเป็นคนรักแมว หมอให้ยามาสามตัว คือวิตตามินบำรุง ยาบำรุงประสาท และยาฆ่าเชื้อ และเราก็ขอฟิล์มเอ็กซเรย์กับหมอมาด้วยเผื่อได้ใช้ ตอนนั้นเราหมดค่ารักษาไป 700กว่าบาท ซึ่งฐานะทางบ้านเราไม่ดีเลยเราเองก็ต้องเรียน ปกติเงิน700 เราจะใช้ได้ประมาณอาทิตย์นึง คือเราเองก็ไม่มีทุนทรัพย์พอที่จะรักษา เลยได้ไปหาข้อมูลเกี่ยวกับโครงการรักษาสัตว์ฟรี ก็เจอโครงการรักษ์แมวซึ่งดีมากเลยเขาจะช่วยค่ารักษาพยาบาลแมวจรจัด แต่ต้องยื่นขอความอนุมัติก่อนเพราะตอนนี้มีน้องแมวลำบากเยอะ ซึ่งตอนนี้เราได้ส่งข้อมูลนิลน้อยไปแล้วและรอการอนุมัติ เราก็หวั่นๆกลัวว่าน้องจะไม่ผ่านTT ถ้าน้องอนุมัติผ่านเราคงจะดีกับน้องมากเลยเพราะมันต้องรักษาต่อเนื่อง เราเองก็ไม่รู้ว่าจะช่วยน้องได้นานขนาดไหน
ตอนนี้พยายามบีบฉี่บีบอึ แต่ก็ไม่ออก หรือว่าเราทำผิดวิธีก็ไม่รู้ เวลาเราไปเรียนไม่มีคนคอยพลิกตัวให้น้อง เพราต้องพลิกสัก สาม สี่ ชั่วโมงครั้งเพื่อป้องกัน การทับเส้นอะไรสักอย่าง สงสารน้องนิลน้อยมากๆ
อยากรู้ว่าน้องมีโอกาสหายไหม กี่เปอร์เซ็น
เรากำลังหาข้อมูลเกี่ยวกับการฝังเข็ม จะมีโอกาสหายเพิ่มขึ้นไหม
ทำยังไงจะทำให้น้องมีความสุขและไม่เครียดในระหว่างที่เขาป่วย
เรามีแมวที่เราเลี้ยงอยู่แล้วและซนมาก น้องนิลน้อยจะเครียดไหม
ขอคำแนะนำจากผู้รูหรือผู้มีประสบการณ์ด้วยนะคะ
ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ
แมวเป็นอัมพาต
ประมาณวันที่ 12 ก.พ. 58 แม่แฟนบอกเราว่าแมวตัวที่มาอยู่ที่บ้าน แบบไม่ได้ตั้งใจเลี้ยง อยู่ดีดีมันก้เดินไม่ได้เหมือนไม่มีแรง แต่ยังพยายามกินอาหารเองได้ เรารู้เรา็สงสารแต่ก็ไม่อยากไปดูเพราะรู้สึกว่า กลัวจะรับไม่ได้
จนพอวันที่14 ก.พ.58 เราเลยลองถามถึงแมว(เราเรียกมันว่า นิลน้อยเพราะมันสีดำๆ) แกบอกว่ายังเหมือนเดิมอยู่ที่เดิม เราจึงเป็นห่วงให้แฟนพาไปดู สภาพน้องนอนอยู่หลังบ้าน ตัวเปียกๆสงสัยจะฉี่ใส่ตัวเอง นิลน้อยร้องหาเราใหญ่เลยเหมือนอยากให้ช่วย เราเห็นแล้วสงสารมากเลยพาไปอาบน้ำ
แล้วก้เอายาเบตาดีนมาทาบริเวณที่เขามีแผล จากนั้นก็ตัดสินใจอุ้มไปหาหมอที่คลีนิคแห่งนึง น้องได้รับการเอ๊กซเรย์ปรากฏว่า "กระดูกสันหลังเคลื่อน" หมอบอกว่าน้องอาจจะเดินไม่ได้ไปตลอดชีวิตเพราะเป็นที่กระดูกสันหลัง มันยากจริงๆ เราต้องยอมรับในสิ่งที่มันจะเกิด ตอนนั้นเราพยายามกลั้นน้ำตาไว้ รู้สึกเสียใจจริงๆถึงเราจะไม่ใช่เจ้าของมัน แต่เราเป็นคนรักแมว หมอให้ยามาสามตัว คือวิตตามินบำรุง ยาบำรุงประสาท และยาฆ่าเชื้อ และเราก็ขอฟิล์มเอ็กซเรย์กับหมอมาด้วยเผื่อได้ใช้ ตอนนั้นเราหมดค่ารักษาไป 700กว่าบาท ซึ่งฐานะทางบ้านเราไม่ดีเลยเราเองก็ต้องเรียน ปกติเงิน700 เราจะใช้ได้ประมาณอาทิตย์นึง คือเราเองก็ไม่มีทุนทรัพย์พอที่จะรักษา เลยได้ไปหาข้อมูลเกี่ยวกับโครงการรักษาสัตว์ฟรี ก็เจอโครงการรักษ์แมวซึ่งดีมากเลยเขาจะช่วยค่ารักษาพยาบาลแมวจรจัด แต่ต้องยื่นขอความอนุมัติก่อนเพราะตอนนี้มีน้องแมวลำบากเยอะ ซึ่งตอนนี้เราได้ส่งข้อมูลนิลน้อยไปแล้วและรอการอนุมัติ เราก็หวั่นๆกลัวว่าน้องจะไม่ผ่านTT ถ้าน้องอนุมัติผ่านเราคงจะดีกับน้องมากเลยเพราะมันต้องรักษาต่อเนื่อง เราเองก็ไม่รู้ว่าจะช่วยน้องได้นานขนาดไหน
ตอนนี้พยายามบีบฉี่บีบอึ แต่ก็ไม่ออก หรือว่าเราทำผิดวิธีก็ไม่รู้ เวลาเราไปเรียนไม่มีคนคอยพลิกตัวให้น้อง เพราต้องพลิกสัก สาม สี่ ชั่วโมงครั้งเพื่อป้องกัน การทับเส้นอะไรสักอย่าง สงสารน้องนิลน้อยมากๆ
อยากรู้ว่าน้องมีโอกาสหายไหม กี่เปอร์เซ็น
เรากำลังหาข้อมูลเกี่ยวกับการฝังเข็ม จะมีโอกาสหายเพิ่มขึ้นไหม
ทำยังไงจะทำให้น้องมีความสุขและไม่เครียดในระหว่างที่เขาป่วย
เรามีแมวที่เราเลี้ยงอยู่แล้วและซนมาก น้องนิลน้อยจะเครียดไหม
ขอคำแนะนำจากผู้รูหรือผู้มีประสบการณ์ด้วยนะคะ
ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ