โดนบอกเลิกเพราะเค้ารับไม่ได้ที่จะต้องอยู่ห่างกัน ถ้าเป็นคุณคุณจะรู้สึกยังไง?

เพื่อนๆเชื่อกันมั๊ยคะว่า"รักแท้แพ้ระยะทาง"มีจริง  เมื่อก่อนฉันไม่เคยเชื่อค่ะ เพราะคิดว่าถึงจะห่างกันแค่ไหนแต่ถ้าเรารักและมั่นคงต่อกัน ความรักจะสามารถเอาชนะทุกสิ่งได้...แต่พอเจอกับตัวเองถึงได้รู้และเข้าใจค่ะ คือเรื่องที่จะเล่าให้ฟังเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่กี่ชั่วโมงมานี้เอง "โดนแฟนบอกเลิก สาเหตุเพราะเค้ารับไม่ได้ที่ฉันจะย้ายไปเรียนที่อื่นและต้องอยู่ห่างกัน" ฉันมีความจำเป็นที่จะต้องย้ายไปเรียนที่อื่นแต่ฉันไม่กล้าบอกแฟน จนเมื่อสองสามวันก่อนฉันตัดสินใจบอกกับเค้าไปว่า"สิ้นเดือนหน้าเค้าจะย้ายไปเรียนที่อื่นแล้วนะ ถ้าเค้าไปแล้วตัวเองจะเลิกกับเค้ามั๊ย ตัวเองจะมีคนอื่นมั๊ย ตัวเองจะใช้ระยะเวลาที่เราห่างกันไปแอบมีใครหรือเปล่า" เค้าเงียบไปซักประมาณสิบวิ แล้วตอบกลับมาว่า "ไม่หรอก เค้าจะไม่มีใคร เค้ารักตัวเองมาก เค้าจะมีตัวเองแค่คนเดียว จริงๆเค้าไม่อยากให้ตัวเองไปเลย แต่ในเมื่อตัวเองตัดสินใจแล้วเค้าก็คงทำอะไรไม่ได้ แต่เค้าสัญญาว่าจะไม่มีใคร" ตอนแรกที่ได้ฟังคำตอบฉันก็รู้สึกดีใจนะแต่ในอีกความคิดนึงฉันก็คิดว่าเค้าจะเป็นอย่างที่พูดได้จริงๆหรอ หลังจากนั้นมาเค้าก็เปลี่ยนไป เริ่มไม่โทรหา ปกติเลิกเรียนแล้วจะมารับไปกินข้าว ไม่ก็มาหาฉันอยู่หอ พอฉันโทรหาก็คุยเหมือนไม่อยากคุย ฉันถามว่าตัวเองจะมาหาเค้าอยู่หอมั๊ย เค้าก็บอกว่าจะมาแต่สุดท้ายก็ไม่มาเป็นแบบนี้มาสองสามวัน จนมาถึงวันนี้ เมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมาฉันโทรหาเขาเพื่อที่จะบอกข่าวดีว่าฉันไม่ต้องย้ายไปเรียนที่อื่นแล้ว คิดว่าเค้าคงจะดีใจ แต่ฉันยังไม่บอกความจริงเพราะอยากเช็คดูก่อนว่าสองสามวันที่เค้าแปลกๆไปเป็นเพราะเรื่องที่ฉันจะย้ายไปเรียนที่อื่นหรือเปล่า ฉันจึงโทรหาเค้าและถามเค้าไปว่า "ทำไมสองสามวันมานี้ตัวเองแปลกๆไป ตัวเองมีคนใหม่ หรือตัวเองเปลี่ยนไปเพราะเรื่องที่เขาจะย้ายไปเรียนที่อื่น ตอบเค้ามาสิ ถ้ารักกันจริงก็อย่าโกหกกัน" เค้าเงียบไปนานมาก สักพักเค้าก็ตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า"ใช่ ฉันรับไม่ได้หรอกนะที่จะต้องอยู่ห่างกัน เราคงไปกันไม่รอด ถ้าเธอจะไป ก็ขอให้ไปแล้วไปรอด ไปแล้วอย่ากลับมา ฉันรับไม่ได้หรอกนะรักทางไกลน่ะ" ตอนนั้นฉันเริ่มร้องไห้และถามไปด้วยเสียงสั่นเครือว่า"พูดแบบนี้หมายความว่าจะเลิกกันใช่มั๊ย ที่ห่างๆไปเนี่ย ห่างเพื่อที่จะไปคุยกับคนอื่นแล้วทิ้งฉันใช่มั๊ย จะเลิกกันเพียงเพราะฉันต้องไปอยู่ไกลเธอใช่มั๊ย" เค้าตอบกลับว่า"ก็ประมาณนั้นแหละ ฉันไม่ผิดนะ เธอเองที่เป็นฝ่ายผิด" ฉันอึ้งไปสักพัก กลั้นน้ำตาอยู่นานแล้วพูดขึ้นมาว่า "จริงๆแล้ว ฉันจะบอกกับเธอว่าฉันไม่ต้องย้ายไปไหนแล้ว แต่ฉันแค่อยากจะลองใจเธอดูก่อนเพราะฉันอยากรู้ความคิดจริงๆของเธอว่าถ้าเกิดฉันไปแล้ว เธอจะยังเหมือนเดิมมั๊ย ไม่คิดเลยว่าเธอจะเปลี่ยนไปเร็วขนาดนี้ ตลอดเวลาที่คบกันมามันไม่ได้ทำให้เราผูกพันธ์กันเลยสินะ"  ฉันพูดยังไม่ทันจบเค้าก็พูดแทรกขึ้นมาว่า"อย่ามาบีบน้ำตานะ บอกแล้วไงว่าจะไปก็ไป ถ้าไม่ไปมันก็เรื่องของเธอ เพราะตอนนี้ฉันก็กำลังคุยๆกับคนอื่นอยู่ รำคาญว่ะ พูดพอยัง จะจบได้ยัง" ฉันอึ้งมากกว่าเดิมอีกและถามเค้าไปว่า"เรื่องของเรามันจบง่ายขนาดนี้เลยหรอ? เลิกง่ายขนาดนี้เลยหรอ?" ฉันยังพูดไม่จบเค้าก็ตัดสายฉันทิ้งไปและปล่อยให้ฉันร้องไห้อยู่อย่างนั้น ฉันยอมรับว่าเสียใจมากที่มันต้องกลายเป็นแบบนี้ แต่อย่างน้อยมันก็พิสูจน์ได้ว่ารักแท้แพ้ระยะทางจริง นี่ขนาดฉันยังไม่ได้ย้ายไปจริงๆนะ สามวันก็โดนบอกเลิกแล้ว ไม่อยากจะนึกถึงวันที่ฉันไปจากเค้าเลยว่ามันจะเป็นยังไง ถามว่าเสียใจมั๊ย ตอบเลยว่ามาก แต่เหตุการณ์นี้ทำให้ฉันรู้ว่าที่ผ่านมาฉันยังรู้จักเค้าไม่ดีพอ ชาตินี้เราอย่าได้เจอกันอีกเลย!!!!

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่