ไม่รู้จะอธิบายยังไง

สวัสดีคับ ผมชื่อกอล์ฟ ตอนแรกเราก็เคยมีความรักแบบคนปกติ  ตอน ป.6 เราก็เคยมีความรักแบบปกติ คือ เราไปแอบรักผู้หญิงคนหนึ่ง เขาเป็นเพื่อนต่างห้องเราก็ไม่รู้หรอก ว่าทำไมเราถึงชอบเค้ามากขนาดนี้ เพราะเราแอบรักเค้าอ่ะ แต่ก็ไม่กล้าบอก แต่เราก็ได้แลกเบอร์กัน ได้คุยโทรศัพท์กัน แต่คุยในแบบว่าปรึกษาเกี่ยวกับการเรียนบ้าง งานกิจกรรมบ้างเพราะเราเป็นคณะกรรมการนักเรียนด้ยกัน  แต่พอตอนใกล้ปิดเทอม และเราจะต้องจบการศึกษา
ในระดับประถมแล้ว ส่วนตัวผมเนี๊ยได้รับเลือกเป็นประธานรุ่น และเค้าก็เป็นรองประธานรุ่น โดยนักเรียนชั้นป.6 นั้นจะต้องมาปัจฉิมนิเทศประจำปีทั่วไป
และก่อนงานปัจฉิม 2 อาทิตย์ เราได้รวบรวมความกล้าของเรานี่แหละ ส่งข้อความหาผู้หญิงคนนั้นเลย "เราชอบเธอนะ เรามาคบกันได้มั้ย" เธอได้โทรกลับมาทันที แล้วเะอบอกว่า "เป็นไรเนี้ย พูดไรคิดบ้างนะ เราไม่เอาแกหรอก อะไรนุ้นนี้" และเราก็อึ้งไปพักนึง และพอในวันปัจฉิม เราก็ไม่ได้คุยกัน แม้แต่เดินสวนกัน ก็ไม่ทักไม่มองกัน และครูก็ได้เชิญให้เราสองคนขึ้นไปพูด เราก็พูดในส่วนของตำแหน่งของเรานะ และเราก็ยืนข้างกันนะ แต่ก็ไม่ได้คุยกันเลย
จากนั้นเราก็ได้มาเข้าในระดับมัธยม เรามาคนเดียว ไม่มีเพื่อนที่โรงเรียนเก่าเราเลย ก็ไม่เป็นไรหรอก เราก็ปรับตัวเรื่อย ๆ เริ่มรู้จักเพื่อนมากขึ้น ม.1 ยังไม่เท่าไหร่ พอเริ่มขึ้น ม.2 เราก็ได้รับเลือกให้เป็นคนถือพานไหว้ครูฝ่ายชาย แต่เราก็ไม่รู้ว่าเราจะต้องไปหาพานที่ไหนดี เราเลยได้ขอให้เพื่อนคนหนึ่ง ซึ่งเป็นผู้ชาย พราะเค้าสนิทกับวัดหมู่บ้านนั้น เหมือนกับเป็นเด็กวัดนั่นแหละ อืม เราก็เลยเอ่ยปากไปว่า เออนี่นาย ไปยืมพานที่วัดให้หน่อยดิ เราไม่รู้จะไปยืมที่ไหนอ่ะเค้าก็ตอบตกลงกับเราว่า ได้เลย เดี๋ยวจะไปยืมให้ แต่เราก็กลัวเค้าลืมบ้างไรบ้าง เราก็เลยเอ่ยปากไปว่า เออ งั้นเราขอเบอร์นายหน่อยดิ และเค้าก็ให้
และเราก็ได้เริ่มสนิทกันมากขึ้น เล่นด้วยกันบ้าง ให้เค้าลอกการบ้านบ้าง ช่วยเหลือเค้าต่าง ๆ หลังจากไหว้ครูเสร็จ แต่เราก็ยังไม่เคยโทรหาเค้าเลยนะคับ แต่ในวันหนึ่ง เราอยากลองโทรไปหาเค้าเล่น ๆ ดู เราก็เลยโทรไป แต่เราอ่ะ ไม่ได้ถามว่านี่นายมั้ย
แต่เราดันไปถามว่า นี่เบอร์บาสป่ะคับ เค้าก็ตอบว่า ไม่ใช่คับ นี่!!!! ยิ้มไปนิด 5555  เราก็ขอโทดเค้าตามมารยาทขอคนโทรผิด หลังจากวางสายไป ผ่านไปอีกวัน เราก็โทรหาเค้าใหม่ เราก็ได้คุยกันมาตั้งแต่นั้นทุกคืนทุกคืน ยิ่งเราได้คุยกัน ตัวเราก็เหมือนมโนไปเองแหล่ะว่า เออ สงสัยเค้าคงชอบเรามั้งเค้าถึงได้โทรคุยกับเราอย่างนี้ เราคุยกันดึกสุดประมาณเที่ยงคืน ตอแรกเราไม่รู้หรอกว่าทำไมเค้าคุยกับเราแบบนี้ แต่พอมาวันนึง เค้าได้เอ่ยปากว่า เค้าชอบเพื่อนของเราคนนึง ซึ่งเพื่อนของเราเป็นผู้หญิง เราก็อ้ำ ๆ อึ้ง ๆ เหมือนกัน เวลาเค้าถามหาเพื่อนของเรา และวันนึง เพื่อนของผู้ชายคนนั้น เหมือนประมาณแซวเรากับผู้ชายคนนี้ประมาณว่า สองคนนี้เป็นไรกันเนี้ยยย สนิทสนมกันเกินเพื่อนรึป่าวว่ะ กระหนุงกระหนิงเกินไปป่ะ และเค้าก็สวนกลับประมาณว่า ไม่ใช่โว้ย จะบ้ารึป่าว แต่เราก็ไม่ได้สนใจอ่ะไรนะ และมีวันนึงหลังเลิกเรียน เค้านั่งอยู่ศาลาหน้าโรงเรียน เราขี่รถออกจากโรงรถมา เค้าเรียกเราบอกว่าไปส่งบ้านหน่อยสิ เราก็เลยบอกไปว่า ไปรอที่ประตูหลังโรงเรียนเลยนะ คุยธุระกับครูแป๊ป พอคุยธุระเสร็จ มีอิเพื่อนเลวคนนึงมา นี่ ไปส่งกูบ้านหน่อยสิ นะนะนะ เราไม่ได้ตกลงมันนะ มันกระโดดขึ้นรถเลย เราก็ไม่รู้จะทำยังไงนะ ก็ไปส่งอิเพื่อนคนนี้ พอผ่านประตูหลังโรงเรียน เห็นเค้ากำลังออกมา แล้วก็ทำหน้าเหวอที่เห็นเราเอาอิเพื่อนเวรคนนี้ซ้อนด้วย เราก็พลาดรู้บ้านของเค้าเลย และก็ผ่านไปตอน ม.3 เราก็คุยกันมา จนกลางเทอมที่ 2 เราก็ได้รวมสติหรืออย่างอื่นอย่างใด ได้ส่งข้อความไปบอกเค้าว่า เรารู้สึกว่า เวลาเราอยู่ข้างนาย ได้คุยกับเรา เรารู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก เราลองมาคบกันมั้ย และเค้าก็ได้ตอบกลับมาว่ากูไม่ได้ชอบผู้ชายด้วยกันโว้ย อย่าให้กูเห็นอีกนะ เราก็โป๊ะแตกสิ ร้องไห้เลย และพอผ่านคืนนั้น เวลาไปโรงเรียนเราก็ไม่ได้คุยกันเลย และเค้าก็ได้ไปชอบรุ่นน้องคนหนึ่ง แต่เราก็คอยติดตามชีวิตของเค้านะ และรู้อีกที ไม่ถึงสามเดือน  มันก็เลิกกัน โห เรานี่สะใจมากเลย เพราะแช่งตลอดเลย ขอให้เลิกกันทีเถอะ 5555 และตอนนี้เรื่องราวก็ผ่านมา 3 ปีแล้ว เราก็ไม่ได้คุยกัน เฟสเค้าก็บล็อกเรา เปลี่ยนเบอร์ใหม่ด้วย และเคยสมัครเฟสอีกเฟส เพื่อไปขอโทดกับเค้า แต่เค้าก็บล็อกอีกตามเคย ไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรดี อยากคุยกับเค้ามากเลยอ่ะ แต่ก็ทำไม่ได้..............................
แก้ไขข้อความเมื่อ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่