คือเรื่องราวมันมีอยู่ว่า
ผมไปชอบรุ่นพี่คนหนึ่งอยู่คณะสีเดียวกันเขา และหลังจากนั้นผมก็ได้คุยกับเขาในfacebookตอนแรกก็คุยปกติแต่หลังจากเหตุการนึ่งมันทำให้ผมเลิกคุยกับเขาเหตุการในวันนั้นทำให้ผมรู้ความจริงหลายอย่างที่ทำให้ผมเสียใจนิดๆคือเขามีคนที่กำลังดูใจกันอยู่แล้วมันทำให้ผมไม่อยากจะทักเขาไปแต่เพื่อนไปถามพี่เขาเขากับจำเรื่องราวที่เขาเจอผมในครั้งแรกและในวันงานปีใหม่ที่โรงเรียนที่ผ่านไปนานแล้ว มันทำให้เรามีกำลังใจมากขึ้นแต่เพื่อนก็พูดแบบอย่างน้อยอ่ะเขาก็จำเรื่องราวครั้งแรกที่เขาเจอได้นะทำให้ผมมีความหวังที่จะรอคอย
จนมาถึงวันวาเลนไทน์ ผมก็ซื้อดอกกุหลาบไปให้เขาแต่ผมหาเขาไม่เจอ😆😆😆ผมจึงตัดสินใจที่จะทักเขาไป แล้วก็คุยกับเขาจนถึงตอนเที่ยงเขาก็มาหาผมแล้วผมก็ให้ดอกกุหลาบเขาไป แล้วเขาก็ติดสติ้กเกอร์ตรงหัวใจของผมวันนั้นทั้งวันทำให้ผมตัวสั่นและเขินมากก
จนทำให้ผมอดคิดไม่ได้ว่า เรายังมีความหวังอยู่ไม แล้วที่เขาทำคือการให้ความหวังเรารึเปล่า แล้วผมจะมีโอกาสมากน้อยแค่ไหน
สับสน
ผมไปชอบรุ่นพี่คนหนึ่งอยู่คณะสีเดียวกันเขา และหลังจากนั้นผมก็ได้คุยกับเขาในfacebookตอนแรกก็คุยปกติแต่หลังจากเหตุการนึ่งมันทำให้ผมเลิกคุยกับเขาเหตุการในวันนั้นทำให้ผมรู้ความจริงหลายอย่างที่ทำให้ผมเสียใจนิดๆคือเขามีคนที่กำลังดูใจกันอยู่แล้วมันทำให้ผมไม่อยากจะทักเขาไปแต่เพื่อนไปถามพี่เขาเขากับจำเรื่องราวที่เขาเจอผมในครั้งแรกและในวันงานปีใหม่ที่โรงเรียนที่ผ่านไปนานแล้ว มันทำให้เรามีกำลังใจมากขึ้นแต่เพื่อนก็พูดแบบอย่างน้อยอ่ะเขาก็จำเรื่องราวครั้งแรกที่เขาเจอได้นะทำให้ผมมีความหวังที่จะรอคอย
จนมาถึงวันวาเลนไทน์ ผมก็ซื้อดอกกุหลาบไปให้เขาแต่ผมหาเขาไม่เจอ😆😆😆ผมจึงตัดสินใจที่จะทักเขาไป แล้วก็คุยกับเขาจนถึงตอนเที่ยงเขาก็มาหาผมแล้วผมก็ให้ดอกกุหลาบเขาไป แล้วเขาก็ติดสติ้กเกอร์ตรงหัวใจของผมวันนั้นทั้งวันทำให้ผมตัวสั่นและเขินมากก
จนทำให้ผมอดคิดไม่ได้ว่า เรายังมีความหวังอยู่ไม แล้วที่เขาทำคือการให้ความหวังเรารึเปล่า แล้วผมจะมีโอกาสมากน้อยแค่ไหน