ประสบการณ์เขาชนไก่
ผมตั้งกระทู้นี่ขึ้นก็เพื่อบอกเล่าประสบการณ์การไปเขาชนไก่ในมุมมองของผม ถ้าผิดพลาดประการใด ขออภัยไว้ ณ ที่นี้
ปล.วันที่3ของการไปเขาชนไก่ ผมกำลังนั่งเขียนไดอารี่อยู่ มีเด็กโรงเรียนอื่น3คนมาถามผมว่าทำอะไร ขออ่านหน่อยได้ไหม ผมก็ให้เค้าอ่านไป เค้าบอกว่าชอบ สนุกดี ถ้าเขียนจบเอามาให้อ่านด้วย ถ้าผ่านมาเห็น ผมเขียนให้อ่านแล้วนะครับ
มกราคม 2556
เช้าวันแรกของการไปเขาชนไก่
ผมตื่นขึ้นมาด้วยความงัวเงีย จากเสียงนาฬิกาปลุกที่ดังขึ้น มองไปที่โทรศัพท์ บอกว่าเป็นเวลา3.30นาฬิกา ออกจากบ้านด้วยความงัวเงีย ไปถึงสวนเจ้าเชตุ ยังไม่ได้กินอะไรมาจากบ้านเลย หิวมาก(ท้องร้องยิ่งกว่าฟ้าผ่าT T) ขึ้นรถบัสไปด้วยความหิวโหย รถบัสนั่นเป็นรถพัดลมเก่าๆ ก็ยังดีที่พัดลมมันยังหมุน 5555555 ผมได้นั่งข้างๆเพื่อนคนนึงชื่อต. พอรถเริ่มออกลมก็พัดเข้ามา ก็พอจะสบายขึ้นบ้าง ไม่เกิน30นาทีต่อมา ผมจำเหตุการณ์ไม่ได้เลยครับ หลับ.... แห่ะๆ สักประมาณ9โมงได้ รถก็พามาที่ที่นึง ซึ่งก็คืออนุสาวรีย์สงครามเก้าทัพ แต่เดี๋ยวก่อน! ก่อนจะมาถึง ระหว่างที่หลับสบายๆอยู่นั้น บึ้ม!!! ตกใจกันทั้งคันเลย ยางแตกครับ ดีนะที่รถขับไปไม่เร็วมากเลยไม่มีอะไรเสียหาย นอกจากยางเส้นนั้น ก็เลยต้องให้ทุกคนในรถลงไปขึ้นคันอื่น ซึ่งก็ไม่ได้สบายเหมือนเก่าแล้วครับ ยืนเมื่อยไปสักพักก็มาถึง ทันทีที่ลงรถไป ผมเจอแล้วครับพระเจ้าของผม! ข้าวเหนียวไก่นั้นเอง โดยความหิวซื้อไป40บาท กินจนอิ่มก็ยังไม่หมด เลยเก็บใส่กระเป๋ากางเกงไว้เผื่อหิว แต่ด้วยความโลภที่ซื้อมาซะเยอะนี่สิ ขึ้นรถมาไม่ถึง5นาที ไอ้3ก็คุยอะไรสักอย่างกับผม แล้วก็ตีขาผม เรียบร้อยสิครับ ถุงข้าวเหนียวไก่แตก น้ำไก่มันไหลเยิ้มเต็มกางเกงไปหมด แหม่ กางเกงผมนี่เลอะตั้งแต่ยังไม่ได้ฝึกสักฐานเลย 5555555 ก็นั่งต่อไปเรื่อยๆ จนมาถึงจนได้ “เขาชนไก่”
พอมาถึงยังไม่ทันจะได้ทำอะไร โดนพาไปสนามยิงปืนทันที ในขณะที่ฝึกอยู่นั้นเอง ดันมีใครไม่รู้เสียงดัง ตอนหัวหน้าสถานีมาพอดีด้วย หมอบสิครับงานนี้ โดนกันแต่มาถึงเลย(ได้สัมผัสดินแดงเป็นครั้งแรก) ในตอนฝึกจัดท่ายิงปืนนั้น หัวผมเกือบลั่น ปืนหรอ? เปล่าครับ มือครูฝึกเนี่ยแหล่ะครับ 555555555555 รีบหยิบปืนไปหน่อย จนถึงเวลาพัก มื้อแรกที่ได้กิน มัสมั่นไก่ กับหมูแผ่น ก็โอเคนะครับกินได้ ให้2ผ่าน 55555555555 แต่ห้องน้ำตรงนั้นสิครับ เตี้ยมาก ธรรมชาติสุดๆ อีกมื้อถัดมา แกงส้ม กับถั่วดำ อันนี้ไม่ให้ผ่าน แต่ก็กินเพื่ออยู่เนอะ 5555555555 ก่อนหน้าจะกินข้าว มีการจัดกองร้อยกัน เวรกรรมแต่ชาติใดมา! ผมต่อคนท้ายสุดของโรงเรียนผม โดนตัดสิครับ ไปรวมกับโรงเรียนอื่น เซ็งสุดๆเลยตอนนั้น แต่ก็ต้องปลง ชั่งมัน เดี๋ยวมันก็ผ่านไป พอตอนเย็นเสร็จจากการบรรยายก็กลับมาที่กองพัน ตอนแรกจะต้องนอนกับคนอื่น แต่คนนั้นมันหายไปไหนไม่รู้ เลยได้นอนกับเพื่อนโรงเรียนเดียวกันชื่ออ. พอเข้าเต้นท์ก็โทรหาพ่อแม่ เล่าสารทุกข์สุขดิบให้ท่านฟัง และที่พลาดไม่ได้ โทรหาอีกคนที่เรารักสิครับ >< คืนนั้นรู้สึกได้เลยครับ ว่าบ้านเราสบายที่สุด สวดมนต์แล้วก็นอนตอน5ทุ่ม20 จบไปหนึ่งวันครับ
ถ้ามีคนสนใจผมจะรีบพิมพ์ต่อนะครับ
ประสบการณ์เขาชนไก่ 2556
ผมตั้งกระทู้นี่ขึ้นก็เพื่อบอกเล่าประสบการณ์การไปเขาชนไก่ในมุมมองของผม ถ้าผิดพลาดประการใด ขออภัยไว้ ณ ที่นี้
ปล.วันที่3ของการไปเขาชนไก่ ผมกำลังนั่งเขียนไดอารี่อยู่ มีเด็กโรงเรียนอื่น3คนมาถามผมว่าทำอะไร ขออ่านหน่อยได้ไหม ผมก็ให้เค้าอ่านไป เค้าบอกว่าชอบ สนุกดี ถ้าเขียนจบเอามาให้อ่านด้วย ถ้าผ่านมาเห็น ผมเขียนให้อ่านแล้วนะครับ
มกราคม 2556
เช้าวันแรกของการไปเขาชนไก่
ผมตื่นขึ้นมาด้วยความงัวเงีย จากเสียงนาฬิกาปลุกที่ดังขึ้น มองไปที่โทรศัพท์ บอกว่าเป็นเวลา3.30นาฬิกา ออกจากบ้านด้วยความงัวเงีย ไปถึงสวนเจ้าเชตุ ยังไม่ได้กินอะไรมาจากบ้านเลย หิวมาก(ท้องร้องยิ่งกว่าฟ้าผ่าT T) ขึ้นรถบัสไปด้วยความหิวโหย รถบัสนั่นเป็นรถพัดลมเก่าๆ ก็ยังดีที่พัดลมมันยังหมุน 5555555 ผมได้นั่งข้างๆเพื่อนคนนึงชื่อต. พอรถเริ่มออกลมก็พัดเข้ามา ก็พอจะสบายขึ้นบ้าง ไม่เกิน30นาทีต่อมา ผมจำเหตุการณ์ไม่ได้เลยครับ หลับ.... แห่ะๆ สักประมาณ9โมงได้ รถก็พามาที่ที่นึง ซึ่งก็คืออนุสาวรีย์สงครามเก้าทัพ แต่เดี๋ยวก่อน! ก่อนจะมาถึง ระหว่างที่หลับสบายๆอยู่นั้น บึ้ม!!! ตกใจกันทั้งคันเลย ยางแตกครับ ดีนะที่รถขับไปไม่เร็วมากเลยไม่มีอะไรเสียหาย นอกจากยางเส้นนั้น ก็เลยต้องให้ทุกคนในรถลงไปขึ้นคันอื่น ซึ่งก็ไม่ได้สบายเหมือนเก่าแล้วครับ ยืนเมื่อยไปสักพักก็มาถึง ทันทีที่ลงรถไป ผมเจอแล้วครับพระเจ้าของผม! ข้าวเหนียวไก่นั้นเอง โดยความหิวซื้อไป40บาท กินจนอิ่มก็ยังไม่หมด เลยเก็บใส่กระเป๋ากางเกงไว้เผื่อหิว แต่ด้วยความโลภที่ซื้อมาซะเยอะนี่สิ ขึ้นรถมาไม่ถึง5นาที ไอ้3ก็คุยอะไรสักอย่างกับผม แล้วก็ตีขาผม เรียบร้อยสิครับ ถุงข้าวเหนียวไก่แตก น้ำไก่มันไหลเยิ้มเต็มกางเกงไปหมด แหม่ กางเกงผมนี่เลอะตั้งแต่ยังไม่ได้ฝึกสักฐานเลย 5555555 ก็นั่งต่อไปเรื่อยๆ จนมาถึงจนได้ “เขาชนไก่”
พอมาถึงยังไม่ทันจะได้ทำอะไร โดนพาไปสนามยิงปืนทันที ในขณะที่ฝึกอยู่นั้นเอง ดันมีใครไม่รู้เสียงดัง ตอนหัวหน้าสถานีมาพอดีด้วย หมอบสิครับงานนี้ โดนกันแต่มาถึงเลย(ได้สัมผัสดินแดงเป็นครั้งแรก) ในตอนฝึกจัดท่ายิงปืนนั้น หัวผมเกือบลั่น ปืนหรอ? เปล่าครับ มือครูฝึกเนี่ยแหล่ะครับ 555555555555 รีบหยิบปืนไปหน่อย จนถึงเวลาพัก มื้อแรกที่ได้กิน มัสมั่นไก่ กับหมูแผ่น ก็โอเคนะครับกินได้ ให้2ผ่าน 55555555555 แต่ห้องน้ำตรงนั้นสิครับ เตี้ยมาก ธรรมชาติสุดๆ อีกมื้อถัดมา แกงส้ม กับถั่วดำ อันนี้ไม่ให้ผ่าน แต่ก็กินเพื่ออยู่เนอะ 5555555555 ก่อนหน้าจะกินข้าว มีการจัดกองร้อยกัน เวรกรรมแต่ชาติใดมา! ผมต่อคนท้ายสุดของโรงเรียนผม โดนตัดสิครับ ไปรวมกับโรงเรียนอื่น เซ็งสุดๆเลยตอนนั้น แต่ก็ต้องปลง ชั่งมัน เดี๋ยวมันก็ผ่านไป พอตอนเย็นเสร็จจากการบรรยายก็กลับมาที่กองพัน ตอนแรกจะต้องนอนกับคนอื่น แต่คนนั้นมันหายไปไหนไม่รู้ เลยได้นอนกับเพื่อนโรงเรียนเดียวกันชื่ออ. พอเข้าเต้นท์ก็โทรหาพ่อแม่ เล่าสารทุกข์สุขดิบให้ท่านฟัง และที่พลาดไม่ได้ โทรหาอีกคนที่เรารักสิครับ >< คืนนั้นรู้สึกได้เลยครับ ว่าบ้านเราสบายที่สุด สวดมนต์แล้วก็นอนตอน5ทุ่ม20 จบไปหนึ่งวันครับ
ถ้ามีคนสนใจผมจะรีบพิมพ์ต่อนะครับ