เมื่อปลายปีที่แล้ว เราได้เข้าไปเล่นแชทแบบปกปิดตัวเองว่าเราเป็น และเราก็ไม่รู้ว่าคนที่คุยกับเราเป็นใคร ตอนแรกเราก็เล่นแค่ขำๆ เอาไว้คุยเวลาเบื่อๆ จนมีอยู่วันนึง มีผู้ชายคนนึงเข้ามาทักเราในแชท เราก็คุยกับเขาเหมือนที่คุยกับคนอื่นๆทั่วไป คือคุยแค่เล่นๆ ไม่ได้คิดอะไร แล้วเราก็คิดว่าเราน่าจะได้คุยกับผู้ชายคนนั้นแค่ครั้งเดียว เพราะเราไม่ได้บอกชื่อเรา แล้วเขาก็ไม่บอกชื่อเขาเหมือนกัน !! แต่....ความจริง มันไม่ใช่เลย หลังจากวันนั้น ผู้ชายคนนั้นก็มาทักเราอีก ถามว่า จำเขาได้ไหม? เขาจำเราได้นะ เราก็อยากจะบอกนะ ว่าเรายังจำเขาได้ เรากับเขาก็เลยคุยกันเรื่อยๆ แล้วเขาก็ขอเบอร์เรา จากนั้น เราก็โทรคุยกันแทบทุกวัน ( แต่เราก็ยังไม่บอกชื่อกันอยู่ดี ) ทั้งเราและเขา ต่างคนต่างก็มีเรื่องมากมายมาแลกเปลี่ยนพูดคุยกัน แชร์สิ่งต่างๆที่ได้เจอในแต่ละวัน คอยดูแล เอาใจใส่ เป็นห่วงกันต่างๆนาๆ  ทุกสิ่งทุกอย่างมันดูโอเค แฮปปี้ เรากับเขาคุยกันได้ทุกเรื่อง ทุกครั้งที่ใครมีปัญหา ก็จะมาปรึกษา แล้วอีกคนก็จะช่วยแก้ปัญหาให้กันเสมอ เรารู้สึกดีทุกครั้งเวลาที่ได้คุยกับเขา เราก็ไม่รู้หรอกว่าอะไรที่ทำให้เรารู้สึกดี รู้สึกไว้ใจเขา ทั้งๆที่เราก็ไม่เคยเห็นหน้าเขา ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาชื่ออะไร ? เขาเคยถามเรานะ ว่าทำไมถึงคุยกับเขา เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเราถึงคุย?

คือ....เราไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงรู้สึกแบบนี้  แล้วเราก็ไม่รู้ด้วยว่าเขารู้สึกกับเรายังไง? ถ้าจะถามว่าเราชอบเขาไหม?  บอกเลยว่าชอบ ชอบที่จะคุยกับเขาทุกๆวัน ชอบที่จะฟังเรื่องราวต่างๆที่เขาเล่า ชอบเวลาที่เรากับเขาเถียงกันเรื่องบ้าๆบอๆ ชอบเวลาที่ได้ยินเขาหัวเราะ และชอบเวลาที่เขาบอกว่า " ฝันดี "

เราไม่เข้าใจเลยว่าความสัมพันธ์ของเราและเขาเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่? แล้วเราก็ไม่รู้ว่าจะเรียกความสัมพันธ์นี้ว่าอะไร?

ที่สำคัญ.....#เรากับเขาไม่ได้เป็นอะไรกัน !!!