จากกระทู้ที่เคยมาตั้ง ขอคำแนะนำ " ว่าเค้าคิดอะไรกับเรา หรือร็สึกอะไรกับเรากันแน่ "
ตอนนี้...ได้บทสรุปแล้วค่ะ ว่า...เพื่อนคนนั้น สมัย ป.3 เค้าก็ชอบเราจริงๆค่ะ เค้าเพิ่งมาบอก เมื่อวันแรกของปี 1 ม.ค.58
แต่เพราะเจ้าของกระทู้ทำให้เราทั้ง 2 ห่างเหินกันไป จนมาคุยกันก็ อายุจะ 30 แล้ว ก็ผ่านไป 17 ปี เห็นจะได้
จะว่าไป เค้าก็เป็น " รักแรก " ของเรา เหมือนกันนะค่ะ รักสมัยเด็กๆที่เราก็ไม่รู้ตัวว่า ชอบเค้า จนมาแน่ใจก็ตอนโตหลังกลับมาคุยกัน ได้ 1 ปี
แต่เค้าก็ไม่ได้โทษหรือบอกว่าเป็นเพราะเรานะค่ะ แต่เราก็บอกว่า เป็นเพราะเราเอง ที่ทำให้เรา 2คนห่างเหินกันไป
ตลอดชีวิต เราอยู่ใกล้กันมาตลอด เพราะบ้านเราอยูjใกล้กันมาก ส่วน รร.เราก็เจอกันตอนเรียนพิเศษ ตั้งแต่ ป.3-ป.6
จน ม.ต้นเราเรียนคนละโรงเรียนกัน นี้คือจุดเปลี่ยนที่ทำให้เราห่างเหินกันไปจน จนไม่เคยพูดคุยกัน มองหน้ากัน เพราะเราหลบตลอด
ส่วน ม.ปลายเราเรียนโรงเรียนเดียว แผนเรียนเดียวกัน ห้องข้างกัน แต่เราก็ไม่เคยคุยกันหรือพูดกันเลยสักคำ เหมือนคนไม่รู้จักกัน
จน ไปเรียนต่อ มหาลัย ก็มหาลัยเดียว จนมีเหตุการณ์ทำให้เราต้องกลับมาคุยกัน กว่าจะเริ่มก่อนได้ แทบตาย...
สรุป.ชีวิตของเราสองคน อยู่ใกล้กันมาทั้งชีวิต แต่เพิ่งกลับมาคุยกันเมื่อไม่นานมานี้ ตอนกลับมาคุยกันแรกๆ เราเป็นคนเริ่มก่อน
คุยปกติ แบบเพื่อน แต่เราชอบแทคแคร์ ห่วงใย ใส่ใจ จนหมือนเค้าจะมีกำแพงอยู่บ้าง กลัวๆ ว่าจะมาไม้ไหน สรุปคือเค้าไม่กล้า เค้ากลัว
และอีกอย่างที่ เราคิดเหมือนกันคือ เค้าไม่เคยคบเพื่อน แต่ก็ไม่กลัวการคบเพื่อน แต่กลัวเสียเพื่อน ส่วนเราไม่กล้าคบเพื่อนเพราะกลัวเสียเพื่อน
ณ ปัจจุบันเรา2คนก็ยังไม่มีใครกันทั้งคู่ เลย ลองคุยกันอยู่ค่ะ แต่ไม่มีฐานะ ไม่ใช้เพื่อน ไม่ใช้แฟน
เค้าบอกว่า "~ เราไม่ใช้เพื่อนกันนะ แต่เราคือคนที่เคยชอบกันมาก่อน สมัยเด็กๆ จนจะ 30 แล้วค่อยมาคุยกัน "
เรา2คนก็ต้องศึกษากันต่อไปค่ะ ยังไม่รู้จักกันดี เหมือนจะร็จักกัน แต่ก็ไม่รู้จักค่ะ
แต่ความรู้สึกมันผูกพันธ์กันแบบบอกไม่ถูก แต่ก็ไม่ค่อยกลัาแสดงออกกันนทั้งคู่
ที่มาตั้งกระทู้เผื่อจะบอกว่า เค้าก็ชอบเรา เหมือนที่เราร็สึกได้นะค่ะ ♥ ♥
" รักครั้งแรกสมัยเด็ก จนกลับมาเจอกัน "
ตอนนี้...ได้บทสรุปแล้วค่ะ ว่า...เพื่อนคนนั้น สมัย ป.3 เค้าก็ชอบเราจริงๆค่ะ เค้าเพิ่งมาบอก เมื่อวันแรกของปี 1 ม.ค.58
แต่เพราะเจ้าของกระทู้ทำให้เราทั้ง 2 ห่างเหินกันไป จนมาคุยกันก็ อายุจะ 30 แล้ว ก็ผ่านไป 17 ปี เห็นจะได้
จะว่าไป เค้าก็เป็น " รักแรก " ของเรา เหมือนกันนะค่ะ รักสมัยเด็กๆที่เราก็ไม่รู้ตัวว่า ชอบเค้า จนมาแน่ใจก็ตอนโตหลังกลับมาคุยกัน ได้ 1 ปี
แต่เค้าก็ไม่ได้โทษหรือบอกว่าเป็นเพราะเรานะค่ะ แต่เราก็บอกว่า เป็นเพราะเราเอง ที่ทำให้เรา 2คนห่างเหินกันไป
ตลอดชีวิต เราอยู่ใกล้กันมาตลอด เพราะบ้านเราอยูjใกล้กันมาก ส่วน รร.เราก็เจอกันตอนเรียนพิเศษ ตั้งแต่ ป.3-ป.6
จน ม.ต้นเราเรียนคนละโรงเรียนกัน นี้คือจุดเปลี่ยนที่ทำให้เราห่างเหินกันไปจน จนไม่เคยพูดคุยกัน มองหน้ากัน เพราะเราหลบตลอด
ส่วน ม.ปลายเราเรียนโรงเรียนเดียว แผนเรียนเดียวกัน ห้องข้างกัน แต่เราก็ไม่เคยคุยกันหรือพูดกันเลยสักคำ เหมือนคนไม่รู้จักกัน
จน ไปเรียนต่อ มหาลัย ก็มหาลัยเดียว จนมีเหตุการณ์ทำให้เราต้องกลับมาคุยกัน กว่าจะเริ่มก่อนได้ แทบตาย...
สรุป.ชีวิตของเราสองคน อยู่ใกล้กันมาทั้งชีวิต แต่เพิ่งกลับมาคุยกันเมื่อไม่นานมานี้ ตอนกลับมาคุยกันแรกๆ เราเป็นคนเริ่มก่อน
คุยปกติ แบบเพื่อน แต่เราชอบแทคแคร์ ห่วงใย ใส่ใจ จนหมือนเค้าจะมีกำแพงอยู่บ้าง กลัวๆ ว่าจะมาไม้ไหน สรุปคือเค้าไม่กล้า เค้ากลัว
และอีกอย่างที่ เราคิดเหมือนกันคือ เค้าไม่เคยคบเพื่อน แต่ก็ไม่กลัวการคบเพื่อน แต่กลัวเสียเพื่อน ส่วนเราไม่กล้าคบเพื่อนเพราะกลัวเสียเพื่อน
ณ ปัจจุบันเรา2คนก็ยังไม่มีใครกันทั้งคู่ เลย ลองคุยกันอยู่ค่ะ แต่ไม่มีฐานะ ไม่ใช้เพื่อน ไม่ใช้แฟน
เค้าบอกว่า "~ เราไม่ใช้เพื่อนกันนะ แต่เราคือคนที่เคยชอบกันมาก่อน สมัยเด็กๆ จนจะ 30 แล้วค่อยมาคุยกัน "
เรา2คนก็ต้องศึกษากันต่อไปค่ะ ยังไม่รู้จักกันดี เหมือนจะร็จักกัน แต่ก็ไม่รู้จักค่ะ
แต่ความรู้สึกมันผูกพันธ์กันแบบบอกไม่ถูก แต่ก็ไม่ค่อยกลัาแสดงออกกันนทั้งคู่
ที่มาตั้งกระทู้เผื่อจะบอกว่า เค้าก็ชอบเรา เหมือนที่เราร็สึกได้นะค่ะ ♥ ♥