เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นตอนเดือนพ.ย.55
วันนั้นเป็นวันอาทิตย์ เรากับแฟนต้องไปจัดสวนให้บ้านพี่สาวของผู้ใหญ่ที่เรานับถือ เรากับแฟนก็ขับมอไซค์ออกจากบ้านแต่เช้า จากอยุธยาไปหน้าราม แฟนเราก็ขับรถไปเรื่อยๆ แต่ช่วงนั้นถึงจะเข้าฤดูหนาวแล้วแต่ก็ยังมีฝนตกอยู่ แฟนก็ขับไปเรื่อยๆ จนมาเกือบถึงแยกดินแดง เรามองนาฬิกาเกือบ10โมงแล้ว แต่ยังไปไม่ถึงบ้านเขาเลย ดูเวลาแล้วคงไปไม่ทันแน่ เลยคุยกับแฟนว่าโทรเลื่อนเจ้าของบ้านดีกว่า ไว้ไปทำวันหลัง วันนี้ไปไม่ทันแน่ ฝนตกตลอดทางแบบนี้ ไปถึงก็คงทำไม่ทัน
พอโทรแจ้งเสร็จเรียบร้อย เจ้าของบ้านโอเค ก็เลี้ยวรถกลับบ้าน ก็ขับมาเรื่อยๆ จนมาถึงดอนเมือง แต่ไม่แน่ใจว่าช่วงไหนของดอนเมือง รู้แต่ว่าเราวิ่งบนถนนใต้โทลเวย์ แล้วซ้ายมือเป็นคูน้ำ ถัดจากคูน้ำน่าจะเป็นทางรถไฟ
คือ.....เวลาเรามองวิวข้างทางเราจะชอบเอียงซ้าย แล้วมองไปข้างหน้า คราวนี้จนมาถึงดอนเมืองตรงจุดนั้น เวลา 11โมง ในระยะไม่น่าจะเกิน 50 เมตร จุดนั้นเราเห็นผู้ชาย 2 คน ใส่เสื้อแจ๊คเก๊ตกางเกงยีนส์ ยืนตกปลาอยู่ข้างทาง แล้วก็มีผู้ชายอีกคนนึงยืนอยู่ในคูน้ำ เราก็สงสัยคิดว่า เค้าไปยืนในน้ำทำไม อ๋อออ....เค้าคงช่วยเพื่อนจับปลามั้ง ในใจเราคิดแบบนั้น
แต่....ทันทีที่เราเห็นผู้ชายในคูน้ำ เราก็ละสายตาจากเค้าไม่ได้ สายตาเราจับจ้องไปที่เค้า มุกอย่างรอบตัวเหมือนภาพสโลว์ ผู้ชายคนนั้นไม่ได้สวมเสื้อ เค้านุ่งผ้าขาวม้าแล้วขมวดเป็นกางเกง(เรียกไม่ถูก) ยืนตัวตรงแน๋วหันเข้าหาผู้ชาย2คนบนฝั่ง ผิวดำแดง ตัวล่ำๆ (เห็นกล้ามเป็นมัดๆด้วย) หน้าเหลี่ยมๆ ผมสั้นเกรียน
เราก็มองอยู่อย่างนั้น รถก็ขับเข้าใกล้เรื่อยๆ เรื่อยๆ พอเข้าใกล้ผู้ชายคนที่1 ผู้ชายในน้ำก็หันมามองทางเรา สายตาเค้าสบตาเรา แล้วจากนั้นมันเหมือนภาพที่สโลว์ช้ากว่าเก่า จนรถวิ่งมาตรงกลางระหว่างผู้ชายคนที่1 กับคนที่2 เราเห็นเค้าที่ยืนในน้ำชัดๆ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้โห....มี6แพ๊ตด้วย ตอนนั้นผู้ชายในน้ำก็มองเราอยู่ พอรถเคลื่อนผ่านผู้ชายคนที่2 ผู้ชายในน้ำ กลับกลายเป็น
เสาไม้!!!!!!
ใช่ เราตาไม่ฝาด เสาไม้ชัดๆ สูงจากผิวน้ำประมาณศอกมือ เราอึ้ง พูดไม่ออก คือ เค้าเหมือนคนทุกอย่าง ลักษณะผิว สีหน้า สายตา จนเราไม่คิดว่าเค้าเป็นคนต่างภพ เรานี้นั่งเงียบไปตลอดทาง แฟนถามอะไรก็ถามคำตอบคำ จนถึงบ้านแฟนก็ถามว่าเป็นอะไร เราก็เล่าให้แฟนฟัง แฟนเราอึ้งเลย เค้าบอกกลางวันแสกๆเนี่ยนะ เราก็พยักหน้า แฟนเราก็ไม่พูดอะไร คือ เค้ารู้ว่าเราเห็นอะไรพวกนี้ประจำ แต่ส่วนใหญ่จะเป็นโพล้เพล้บ้าง กลางคืนบ้าง แต่นี่กลางวันแสกๆใกล้เที่ยง บนถนนที่คับคั่งไปด้วยรถ เค้าก็เลยอึ้งๆ
และจากนั้นมา เราก็เห็นคนต่างภพทั้งกลางวันและกลางคืน มาเรื่อยๆ แต่ไม่ได้เห็นตลอดทุกวัน ตลอดเวลา แต่จะเป็นแบบว่า ถ้าช่วงไหนเห็นก็จะเห็นติดๆกันหลายวัน แต่ถ้าไม่เห็นก็ไม่เห็นยาวววววเลย จนกว่าจะเห็นอีก
.................จบแล้วค่ะ...............
ณ. ถนนวิภาวดี
วันนั้นเป็นวันอาทิตย์ เรากับแฟนต้องไปจัดสวนให้บ้านพี่สาวของผู้ใหญ่ที่เรานับถือ เรากับแฟนก็ขับมอไซค์ออกจากบ้านแต่เช้า จากอยุธยาไปหน้าราม แฟนเราก็ขับรถไปเรื่อยๆ แต่ช่วงนั้นถึงจะเข้าฤดูหนาวแล้วแต่ก็ยังมีฝนตกอยู่ แฟนก็ขับไปเรื่อยๆ จนมาเกือบถึงแยกดินแดง เรามองนาฬิกาเกือบ10โมงแล้ว แต่ยังไปไม่ถึงบ้านเขาเลย ดูเวลาแล้วคงไปไม่ทันแน่ เลยคุยกับแฟนว่าโทรเลื่อนเจ้าของบ้านดีกว่า ไว้ไปทำวันหลัง วันนี้ไปไม่ทันแน่ ฝนตกตลอดทางแบบนี้ ไปถึงก็คงทำไม่ทัน
พอโทรแจ้งเสร็จเรียบร้อย เจ้าของบ้านโอเค ก็เลี้ยวรถกลับบ้าน ก็ขับมาเรื่อยๆ จนมาถึงดอนเมือง แต่ไม่แน่ใจว่าช่วงไหนของดอนเมือง รู้แต่ว่าเราวิ่งบนถนนใต้โทลเวย์ แล้วซ้ายมือเป็นคูน้ำ ถัดจากคูน้ำน่าจะเป็นทางรถไฟ
คือ.....เวลาเรามองวิวข้างทางเราจะชอบเอียงซ้าย แล้วมองไปข้างหน้า คราวนี้จนมาถึงดอนเมืองตรงจุดนั้น เวลา 11โมง ในระยะไม่น่าจะเกิน 50 เมตร จุดนั้นเราเห็นผู้ชาย 2 คน ใส่เสื้อแจ๊คเก๊ตกางเกงยีนส์ ยืนตกปลาอยู่ข้างทาง แล้วก็มีผู้ชายอีกคนนึงยืนอยู่ในคูน้ำ เราก็สงสัยคิดว่า เค้าไปยืนในน้ำทำไม อ๋อออ....เค้าคงช่วยเพื่อนจับปลามั้ง ในใจเราคิดแบบนั้น
แต่....ทันทีที่เราเห็นผู้ชายในคูน้ำ เราก็ละสายตาจากเค้าไม่ได้ สายตาเราจับจ้องไปที่เค้า มุกอย่างรอบตัวเหมือนภาพสโลว์ ผู้ชายคนนั้นไม่ได้สวมเสื้อ เค้านุ่งผ้าขาวม้าแล้วขมวดเป็นกางเกง(เรียกไม่ถูก) ยืนตัวตรงแน๋วหันเข้าหาผู้ชาย2คนบนฝั่ง ผิวดำแดง ตัวล่ำๆ (เห็นกล้ามเป็นมัดๆด้วย) หน้าเหลี่ยมๆ ผมสั้นเกรียน
เราก็มองอยู่อย่างนั้น รถก็ขับเข้าใกล้เรื่อยๆ เรื่อยๆ พอเข้าใกล้ผู้ชายคนที่1 ผู้ชายในน้ำก็หันมามองทางเรา สายตาเค้าสบตาเรา แล้วจากนั้นมันเหมือนภาพที่สโลว์ช้ากว่าเก่า จนรถวิ่งมาตรงกลางระหว่างผู้ชายคนที่1 กับคนที่2 เราเห็นเค้าที่ยืนในน้ำชัดๆ [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ ตอนนั้นผู้ชายในน้ำก็มองเราอยู่ พอรถเคลื่อนผ่านผู้ชายคนที่2 ผู้ชายในน้ำ กลับกลายเป็นเสาไม้!!!!!!
ใช่ เราตาไม่ฝาด เสาไม้ชัดๆ สูงจากผิวน้ำประมาณศอกมือ เราอึ้ง พูดไม่ออก คือ เค้าเหมือนคนทุกอย่าง ลักษณะผิว สีหน้า สายตา จนเราไม่คิดว่าเค้าเป็นคนต่างภพ เรานี้นั่งเงียบไปตลอดทาง แฟนถามอะไรก็ถามคำตอบคำ จนถึงบ้านแฟนก็ถามว่าเป็นอะไร เราก็เล่าให้แฟนฟัง แฟนเราอึ้งเลย เค้าบอกกลางวันแสกๆเนี่ยนะ เราก็พยักหน้า แฟนเราก็ไม่พูดอะไร คือ เค้ารู้ว่าเราเห็นอะไรพวกนี้ประจำ แต่ส่วนใหญ่จะเป็นโพล้เพล้บ้าง กลางคืนบ้าง แต่นี่กลางวันแสกๆใกล้เที่ยง บนถนนที่คับคั่งไปด้วยรถ เค้าก็เลยอึ้งๆ
และจากนั้นมา เราก็เห็นคนต่างภพทั้งกลางวันและกลางคืน มาเรื่อยๆ แต่ไม่ได้เห็นตลอดทุกวัน ตลอดเวลา แต่จะเป็นแบบว่า ถ้าช่วงไหนเห็นก็จะเห็นติดๆกันหลายวัน แต่ถ้าไม่เห็นก็ไม่เห็นยาวววววเลย จนกว่าจะเห็นอีก
.................จบแล้วค่ะ...............