ก่อนอื่น สวัสดีทุกๆคนที่แวะเข้ามาอ่านกระทู้นี้นะครับ นี่เป็นกระทู้แรกของผม ถ้ามีอะไรผิดพลาดขอโทษด้วยนะ ( บางอย่างก็ไม่รู้จริงๆอะ )
สาเหตุที่ผมตั้งกระทู้นี้ขึ้นมา มันเกิดขึ้นจาก การที่ผมไม่มีแฟนมาแล้วปีกว่าๆ ( โคตรนานเลอะ ) และการที่คนรอบตัวของผม ไม่ว่าจะเป็น เพื่อน น้อง หรือรุ่นพี่ ที่สนิทกับผม ทุกคนต่างมีแฟนนะ
แต่ผมก็ไม่ได้อะไรมากหรอก แต่บางทีมันก็อยากมี โมเมนต์แบบ ชวนแฟนไปติวหนังสือที่ร้านกาแฟ หรือ ไปเรียนพิเศษที่เดียวกับแฟน ตอนพักเที่ยงมีแฟนมารับไปกินข้าว ตอนเลิกเรียนเดินจับมือกัน หรือไม่ก็ ชวนแฟนไปทำกับข้าวที่บ้าน *ย้ำแค่ทำกับข้าว อะไรแบบนี้บ้างวะ 5555555+
บางทีผมก็มี ฟิลแบบ อ่านหนังสือหนังจนเครียด แล้วอยากมีใครสักคนมาให้กำลังใจ ( แต่ในความเป็นจริงหรอครับ อ่านหนังสือเหนื่อยเมื่อไหร่ก็เปิดคอม นั่งตี HON แล้วยิ่งเจอเด็กเกรียนด้วยนี่ อยากขอที่อยู่มัน แล้วไปกระทืบให้สะใจ ) พอเล่นเกมจนเบื่อก็เข้าดู Facebook แล้วมันดันไปเจอรูปคนอื่นๆพาแฟนไปดูหนังเอย ว่ายน้ำเอย โยนโบว์ลิ่งเอย แบบเนี้ย โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
มะเข้าเรื่องเลยดีกว่า คนจำนวนมากถึงแม้ว่าข้างนอกจะแสดงออกมาว่ามีความสุขมากขนาดไหน แต่บางทีมันก็ต้องซ่อนความรู้สึก เศร้า เหงา ไว้ข้างในทั้งๆอยากระเบิดมันออกมา ซึ่งผมก็เป็นหนึ่งในนั้นนะ ที่มีอารมณ์ เหงา แบบ อยากมีใครมาคอยโอ๋ อะไรแบบนี้ จนในที่สุดก็ได้เจอกับคนๆนึงในโลกออนไลน์เนี่ยแหละ ผมไม่รู้หรอกนะว่าเธอใช้รูปของใครเป็นรูปโปรไฟล์ แต่ในการโพส หรือแชร์อะไรต่างๆของเธอมันทำให้ผมรู้ว่า เธอเหมือนกับผมไม่ว่าจะเป็น ชอบเล่นดนตรี ชอบว่ายน้ำ เวลากินก๊วยเตี๋ยวเธอจะไม่ใส่ถี่วงอก หรือไม่ก็ชอบทิกเกอร์ อะไรประมาณนี้ *******แต่เธอมีแฟนแล้ว
มาถึงเหตุผลที่ผมตั้งกระทู้นี้แล้ว จุดประสงค์คือ อยากมีใครสักคน แต่คนเดียวจริงๆ ไม่ว่าคุณจะคุยกับผมแค่ในโลกออนไลน์แล้วหลังจากนั้น จะเจอกันในความเป็นจริงหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของคุณ
คุณสมบัติของผมหรอ
- ไม่หล่อมากหรอก
- เรียนอยู่ในกรุงเทพ
- มีแฟนมาแล้ว 3 คน ( คบคนละปีกว่าๆ )
- สูง 178 หนัก 74 ผิวคล้ำ
- ชอบผู้หญิงนะ
- อายุ 18 เรียนอยู่ ม.6
* ถ้าสนใจหลังไมค์ได้นะครับ
( คุณจะคิดยังไงผมห้ามความคิดคุณไม่ได้ ดังนั้นคุณก็ไม่บังคับความคิดใครเหมือนกัน )
#แสดงความเห็นได้ตามสบายนะคับ
* ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะครับ
พวกคุณเชื่อในเรื่อง " ความรักในโลกออนไลน์ไหม " ( หาคนคุยคับ )
สาเหตุที่ผมตั้งกระทู้นี้ขึ้นมา มันเกิดขึ้นจาก การที่ผมไม่มีแฟนมาแล้วปีกว่าๆ ( โคตรนานเลอะ ) และการที่คนรอบตัวของผม ไม่ว่าจะเป็น เพื่อน น้อง หรือรุ่นพี่ ที่สนิทกับผม ทุกคนต่างมีแฟนนะ
แต่ผมก็ไม่ได้อะไรมากหรอก แต่บางทีมันก็อยากมี โมเมนต์แบบ ชวนแฟนไปติวหนังสือที่ร้านกาแฟ หรือ ไปเรียนพิเศษที่เดียวกับแฟน ตอนพักเที่ยงมีแฟนมารับไปกินข้าว ตอนเลิกเรียนเดินจับมือกัน หรือไม่ก็ ชวนแฟนไปทำกับข้าวที่บ้าน *ย้ำแค่ทำกับข้าว อะไรแบบนี้บ้างวะ 5555555+
บางทีผมก็มี ฟิลแบบ อ่านหนังสือหนังจนเครียด แล้วอยากมีใครสักคนมาให้กำลังใจ ( แต่ในความเป็นจริงหรอครับ อ่านหนังสือเหนื่อยเมื่อไหร่ก็เปิดคอม นั่งตี HON แล้วยิ่งเจอเด็กเกรียนด้วยนี่ อยากขอที่อยู่มัน แล้วไปกระทืบให้สะใจ ) พอเล่นเกมจนเบื่อก็เข้าดู Facebook แล้วมันดันไปเจอรูปคนอื่นๆพาแฟนไปดูหนังเอย ว่ายน้ำเอย โยนโบว์ลิ่งเอย แบบเนี้ย โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
มะเข้าเรื่องเลยดีกว่า คนจำนวนมากถึงแม้ว่าข้างนอกจะแสดงออกมาว่ามีความสุขมากขนาดไหน แต่บางทีมันก็ต้องซ่อนความรู้สึก เศร้า เหงา ไว้ข้างในทั้งๆอยากระเบิดมันออกมา ซึ่งผมก็เป็นหนึ่งในนั้นนะ ที่มีอารมณ์ เหงา แบบ อยากมีใครมาคอยโอ๋ อะไรแบบนี้ จนในที่สุดก็ได้เจอกับคนๆนึงในโลกออนไลน์เนี่ยแหละ ผมไม่รู้หรอกนะว่าเธอใช้รูปของใครเป็นรูปโปรไฟล์ แต่ในการโพส หรือแชร์อะไรต่างๆของเธอมันทำให้ผมรู้ว่า เธอเหมือนกับผมไม่ว่าจะเป็น ชอบเล่นดนตรี ชอบว่ายน้ำ เวลากินก๊วยเตี๋ยวเธอจะไม่ใส่ถี่วงอก หรือไม่ก็ชอบทิกเกอร์ อะไรประมาณนี้ *******แต่เธอมีแฟนแล้ว
มาถึงเหตุผลที่ผมตั้งกระทู้นี้แล้ว จุดประสงค์คือ อยากมีใครสักคน แต่คนเดียวจริงๆ ไม่ว่าคุณจะคุยกับผมแค่ในโลกออนไลน์แล้วหลังจากนั้น จะเจอกันในความเป็นจริงหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของคุณ
คุณสมบัติของผมหรอ
- ไม่หล่อมากหรอก
- เรียนอยู่ในกรุงเทพ
- มีแฟนมาแล้ว 3 คน ( คบคนละปีกว่าๆ )
- สูง 178 หนัก 74 ผิวคล้ำ
- ชอบผู้หญิงนะ
- อายุ 18 เรียนอยู่ ม.6
* ถ้าสนใจหลังไมค์ได้นะครับ
( คุณจะคิดยังไงผมห้ามความคิดคุณไม่ได้ ดังนั้นคุณก็ไม่บังคับความคิดใครเหมือนกัน )
#แสดงความเห็นได้ตามสบายนะคับ
* ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะครับ