คือเป็นอะไรไม่รุ้ ช่วงหลายๆเดือนนี่ไม่ค่อยสนคนอื่น

เป็นเรื่องที่ไม่ค่อยปกติสำหรับตัวเองสักเท่าไหร่ (อาจพิมพ์ผิดบ้างต้องขอโทษด้วยนะคะ ไม่ได้เขียนพิมพ์ภาษาไทยมานานพอสมควร)

คือแบบว่า ตัวเองเป็นคนร่าเริงนะ ชอบทำไห้คนอื่นหัวเราะ แต่ก็เป็นคนขี้งอลพอสมควร
แต่ยังไงก็มีส่วนบวกมากกว่าลบ
เราทำงานไนโรงแรม เป็นคนทำความสะอาดนี่แหละ
ขยับตลอดเวลา ทำนุ้นทำนี่ยุ้งไปหมด เหนื่อยล้าทุกวัน แต่ก็พยายามยิ้มนะ แต่ก็บึ้งด้วยนิดๆ 555

ช่วงนี้เครียดเรื่องการเงินนิดหน่อย แล้วก็ทางบ้าน เป็นคนที่ชอบกังวลตลอด แล้วก็ เหมือนกับว่าเรายังไม่สนไจสิ่งรอบข้างเลย
ไนบางครั้งเหมือนรุ้สึกอีกทีว่าเค้าพูดกับเราอยุ่นะ แต่กับไม่หันไปมอง ไม่ตอบโต้อะไร ไม่พูด ได้แต่มองหน้า บางครั้งหันหน้าหนี
โดยฉะเพราะตอนทะเราะกับคนอื่น แล้วทำไห้เรื่องมันไหญ่โดจนแก้ไม่ค่อยได้ แล้วมาโทดตัวเองที่หลัง มาคิดว่าทำไมเราถึงทำแบบนั้น
ทั้งที่รุ้ว่าเค้าไม่ชอบ ไม่มีไคชอบไห้คนอื่นทำแบบนี้กำตัวเองแต่ตัวเองทำเหมือนมันเป็นเรื่องธรรมดา

บางครั้งเราเองเหมือนมารุ้สึกตัวอีกที่หลังว่าเค้ารอเราตอบอยุ่ ไม่รุ้ว่าเราทำงั้นทำไม
ทำไห้เรารุ้สึกแย่กับตัวเอง รุ้สีกเกลียดตัวเอง รุ้สึกเหมือนถ้าเราอยุ่คนเดียวอาจจะดีกว่าทำตัวแบบนั้นกับคนรอบคข้าง
ตัวเองมีปัญหาอะไรหรือเปล่า
พยายามกินพวกอาหารเสริมทางสมองและร่างกาย แล้วก็เหมือนไม่ได้ช่วยไรมาก
ทำยังไงถึงจะเลิกเป็นแบบนี้ ตัวเองก็พยายามคิดแล้วฟังคนอื่นคนที่พูดด้วย

ไม่รุ้จะทำยังไง.....