คนไม่เลือกงาน แต่สุดท้ายงานก็ไม่เลือกคน

ปริญญาตรีคงเป็นวุฒิการศึกษาที่เริ่มเฟ่อรึป่าวนะ?? จบมาเกือบปี หางานประจำทำส่วนมากสมัครในเน็ต ไม่ค่อยรู้จักหรือมีเส้นมีสายกับเขา บางทีมีเรียกไปสัมภาษณ์ก็ทุ่มนั่งรถทัวร์จากเชียงใหม่ไปกรุงเทพ เพราะงานมันตรงสายที่เรียนมามากๆ (บอกก่อนว่าเป็นคนที่เรียนดี กระตื้อรือร้น เคยติด F แต่เปลี่ยนให้เป็น A ) เชื่อไหมคะ  ถึงบริษัทเพื่อสัมภาษณ์ดิฉันตอบไม่ตรงใจเขาคือ
HR  : บอกชื่อบริษัทที่เกี่ยวข้องการด้านที่เรียนมา
เรา : ตอบไป 3 ชื่อ (เอ่ย  ลืมเอ่ยชื่อบริษัทเขาคะ)
HR : แล้วทำไมไม่ไปสมัครที่นั่นละ
เรา : ก้อทิ้งใบสมัครไว้คะ เพราะสายงานเป็นแบบที่เรียยมา
HR : งั้นก้อรอเขาเรียกตัวละกันนะ
เรา : -*- เงิบสิคะ (เราซื่อที่ตอบแบบนั่นใช่ไหมคะ ไม่เกี่ยวกับกระบวนการที่เรียนมาเลย) เก็บของกลับบ้านสิคะนั้น

    หลังจากนั้นก้อสมัครในเน็ตเรื่อยๆ งานตามห้าง เฝ้าบูธ งานขาย งานธุรการ โอ๊ยยย เยอะคะ ไม่มีหรอกสักสายที่จะโทรเข้ามานอกจากสนใจงานประชาสัมพันธ์ไหมคะ (เครือข่ายอะนะ) สนใจตำแหน่งที่ปรึกษาการเงินไหมคะ (ขายประกันจ้า)  ก็เลยเริ่มเหนื่อยแล้วคะ สงสัยเราคงเรียนสาขาที่สังคมนิยมน้อย รู้งี้เรียนบัญชี พยาบาล สายอาชีพไปเลยดีกว่า TT
    เราเลยคิดว่ารัฐบาลน่าจะมาแก้ไขปัญหาคนว่างงานสักที เชื่อว่าก้อมีคนท้อเหมือนเราอะ (แต่ตอนนี้ก้อไม่ได้อยู่เฉยนะคะ ขายของ ทำนู้นนี่ ไม่ขอเงินพ่อแม่ แค่ผญ.ตกงานคนนึงอยากมีความมั่นคงในชีวิตบางก้อเท่านั้นเอง)
     และอีกประเด็นคือเกี่ยวไหมที่เงินขั้นต่ำวุฒิป.ตรี สูงไป (และไม่อยากจะพูดคะ สมัครสอบราชการเสียเงินค่สมัคร ค่าไปสอบ เกือบหมื่นละคะ เลยคิดว่าทำธุรกิจส่วนตัวน่าจะเวิคคะ แต่ก้ออยากมีประกันสังคม น฿้นนี่นั้นไว้บ้าง

#ปล.ขอสงวนสิทธิ์ในการเอ่ยชื่อสาขาที่เรียนนะคะ
#ยืมล็อคอินพี่สาวคะแค่อยากระบายบ้าง #อยากทำงานประจำคะ TT