ณ เวลานี้เราน่าจะเป็นช่วงดาวน์ที่สุดของชีวิตก็ว่าได้ครับ เริ่มต้นจากเลิกกับแฟนก่อนปีใหม่ได้เดือนกว่าๆ ก่อนปีใหม่เลยครับ มันยิ่งกว่าความรู้สึกที่เฟลจะร้องก็ร้องไม่ออก ปัญหามันไม่จบแค่นั้นสิครับเรากับแฟนย้ายมาอยู่ด้วยกันตั้งแต่ตอนที่คบกันแต่พอเลิกกันจะหาที่อยู่ใหม่ จะย้ายออกมันก็ต้องใช้เวลาครับ มันก็คงไม่ได้เป็นใครไหนไกลที่ต้องย้ายออก นอกจากเราให้ผู้หญิงย้ายออกมันก็ไม่ใช่เรื่องครับ จริงไหม? เราก็เลยต้องฝืนอยู่ต่ออีกสักพักเพราะเหมือนเคราะห์ซ้ำกรรมซัด ชัดชัด!!!!! พอเราจะย้ายออกพ่อแม่เราก็มีปัญหาเรื่องเงิน นั่นแหล่ะจึงเป็นที่มาของปัญหาล้านแปดครับ แฟนเก่าเราเขาบอกว่าเขาต้องการเวลาตัดใจ แต่เราเองที่รู้สึกว่า ตอนเลิกกันไม่ใช่คนอยากเลิกเท่าไหร่ เขาเป็นคนบอกเลิกเราก่อนครับ แล้วเขาก็บอกว่าเบื่อหน่าย รับไม่ได้ หมดความอดทนกับนิสัยหลายๆอย่างของเรา เช่น ความเป้นตัวเองสูงจนบางครั้งเธอก็เหมือนอากาศ (แต่เราไม่เคยนอกใจนะ) แต่เราเป็นพวกนิ่งๆ แต่รู้สึกแรง อารมณ์ร้อน แต่รับแรงกดดันได้ดี แต่พอวันนึงหลังปีใหม่มาได้สักพักเราก็ได้คุยๆกับน้องคนนึง อายุต่างจากเรา 2 ปีกว่าๆ น้องเขาโอเคเลยเรารู้จักกันทางแอพหนึ่ง (เพื่อนๆคงเดาได้) น้องเขาเรียนมหาลัยแห่งหนึ่งย่านคลอง เช่นเดียวกับเราที่เรียนที่นี้แต่เพิ่งโดนรีไทร์ น้องเขาก็คุยกับเราสักพักก็มาหาเราที่ห้อง โดยก็ไม่ได้คิดอะไร เราต่างไม่ได้คิดอะไร แต่แฟนเก่าเรามาเจออยู่ด้วยกันในห้อง ด้วยความที่รูมเมทคือแฟนเก่า พอมาเจอกันก็เกิดมีปากเสียงกันขึ้น เราเองที่เป็นคนเจ็บ เจ็บทั้งตัวทั้งเสียความรู้สึก เพราะเราปกป้องน้องเขา ที่กำลังจะโดน..... โดยเธอให้เหตุผลว่าทำใจไม่ได้ ไม่อยากเห็น พร้อมทั้งกล่าวอาฆาตไว้ว่าถ้าเจอตัวน้องเขาที่ไหนจะ........(เพื่อนๆ คิดเอา) ทุกที่ เรารู้สึกผิดมากรู้สึกผิดกับน้องเขา แต่เขาก็ยังรับได้แบบไม่ได้มีปัญหาอะไร แต่แฟนเก่าเราก็คืออยู่ด้วยกันไม่ได้แล้วในฐานะรูมเมท เราเลยขอที่ย้ายออกมาอยู่คนเดียว+ เราต้องมาเจอข่าวร้ายหลังปีใหม่อีกหนึ่งเรื่องคือ เราโดนรีไทร์ เพราะเท่าที่ผ่านมาเราแทบจะไม่มีกะจิตกะใจเรียนครับ สอบออกมาก็แย่ แต่นั่นเรายอมรับทุกอย่าง แต่ตอนนี้ปัญหารุมล้อมเราไม่รู้จะเอาไงต่อไปทั้งสองเรื่องเลย เราควรทำไงดีครับ? ยิ่งเรื่องรีไทร์เราควรจะเดินต่อไปแบบไหนดี ตอนนี้กลุ้มใจ ทั้งกุมขมับ มืดแปดด้าน ไม่รู้จะทำไงแล้วครับหรือว่าเราควรไปสอบใหม่ ช่วงนี้ก็ทำงานเก็บเงินดีครับ จะได้มีเงินเรียน