ขอเริ่มเรื่องก่อนเลยว่าเรากับแฟนคบกันมานานตอนนี้ก็ปีครึ่งแล้ว โดยที่ทางบ้านของเราทั้งสองก็ได้รับรู้กันสองฝ่ายว่าเราคบกัน เราเป็นเด็กต่างจังหวัดกันทั้งคู่ แต่พอจบมอปลายเลยเข้ามาเรียนต่อที่กทม เราสองคนอยู่ด้วยโดยที่ทางครอบครัวของเรารับรู้ทุกอย่าง เราคบกันมาตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย พอเข้ามหาลัยชีวิตของเราก็ได้มีหลายๆสิ่งหลายๆอย่างเปลี่ยนไปมากมาย แต่เราเรียนกันคนละมหาลัย แต่เราก็อยู่ด้วยกัน แต่มีช่วงนั้นเราทะเลาะกับแฟนบ่อยมาก ยิ่งอยู่ด้วยกันยิ่งทะเลาะกัน จนคิดว่าคงอยู่กันไปไม่รอด จนวันนึงฉันได้ไปเจอกับผชอีกคนที่อยู่มหาลัยเดียวกัน พอได้รู้จักกัน ก็คิดว่ามันโอเค อยู่ด้วยกันมีความสุข แต่ทั้งๆที่ตอนนั้นเราก็อยู่กับแฟนเรา แต่แบบเราก็ไม่ค่อยสนใจกันเท่าไหร่ แต่พอฉันมามหาลัยก็ได้เจอกับผชคนนี้ เขาน่ารัก นิสัยดี หน้าตาดี ใครๆก็ชอบเค้า และเราก็มีหน้าที่กิจกรรมที่ต้องทำร่วมกันอยู่บ่อยครั้ง แต่ตอนนั้นที่คุยกับเราก็บอกกับเค้าว่ามีแฟนแล้ว แต่ช่วงนี้ทะเลาะกันบ่อย จนคิดจะเลิกกัน ยิ่งนานวันก็ยิ่งผูกพันกับคนใหม่ เจอกันบ่อยขึ้น อยู่ด้วยกันบ่อยขึ้น ฉันจนบอกเลิกแฟนฉัน เพราะฉันรักคนใหม่แล้ว แต่แฟนฉันไม่ยอม แต่กลับไปคุยกับคนใหม่ฉันให้เลิกยุ่งกับฉัน จนคนใหม่ของฉันมาพูดกับฉันว่าจะเป็นคนไปเอง ถ้าฉันยังลังเลอยู่แบบนี้ และบอกว่าเรายังจะเป็นเพื่อนกันได้ ทั้งๆที่ฉันไม่รู้ก่อนเลยว่าแฟนฉันไปคุยให้คนใหม่ของฉันเลิกยุ่งกับฉัน เพราะเขาสัญญากับแฟนฉันว่าจะออกไปเอง ฉันเสียใจมาก ฉันทั้งด่าทั้งว่าแฟนฉันทุกอย่าง เพราะฉันบอกแล้วว่าฉันจะเลิกแต่เขาไม่เลิก เค้ากลับขอโอกาสอีกครั้งเพื่อที่จะทำทุกอย่างให้ฉันกับไปรักเขาเหมือนเดิม แต่ฉันบอกไปว่ายังไงก็เป็นไปไม่ได้เพราะฉันเปลี่ยนไปแล้ว แต่เค้าบอกจะทำทุกอย่างให้ฉันกลับมาเป็นเหมือนเดิม แต่ฉันกลับไปขอร้อง อ้อนวอนให้คนใหม่ของฉันกลับมา แต่เค้าบอกว่าเค้าตัดสินใจแล้ว เพราะเค้าเป็นคนที่พูดคำไหนคำนั้น ต่อให้ฉันอ้อนวอนแค่ไหนเค้าก็ไม่กลับมา ฉันทั้งเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวฉันเอง ทั้งโกรธที่แฟนฉันไปพูดกับคนใหม่ให้เลิกยุ่ง จนฉันบอกกับแฟนว่าจะไม่มีทางที่จะกลับไปคืนดีด้วย แต่แฟนฉันกลับทำทุกอย่าง ทำตัวดี ทำทุกท่งที่จะทำให้ฉันกลับไป จนฉันใจอ่อนกลับไปคบกับแฟนฉัน แรกๆฉันก็คิดว่าฉันตัดใจจากคนใหม่ให้ได้ และมาเริ่มต้นใหม่กับแฟนฉัน และช่วงนั้นเป็นช่วงปิดเทอม1 ฉันก็คิดว่าฉันต้องลืมให้ได้ ฉันนอนร้องไห้ทุกวัน ฉันนอนร้องไห้ให้กับคนใหม่แต่แฟนฉันกลับนอนกอดฉันและร้องไห้ให้กับฉันที่ฉันร้องไห้ให้กับคนใหม่ และบอกว่าไม่ว่าใครจะไม่รักฉัน เขาจะรักฉันและจะไม่ทิ้งฉันไปไหน ฉันจึงต้องพยายามทำให้แฟนฉันรู้ให้ได้ว่าฉันจะเลิกรักคนใหม่และกลับมารักเขาได้อีกครั้ง ช่วงปิดเทอมเรากลับไปอยู่บ้านเราที่ต่างจังหวัด เราอยู่ด้วยกันจนทุกอย่างกลับมาเป็นเหมือนเดิม จนคิดว่าฉันไม่ได้อะไรกับคนใหม่แล้ว คิดว่ายังไงเราก็ยังเป็นเพื่อนกันได้ และพอเปิดเทอมช่วงแรกๆเราก็ไม่ค่อยเจอกับคนใหม่เลย มามหาลัยก็ไม่เจอกัน เราก็เลยไม่ได้อะไร แต่พออาทิตต่อมาฉันได้เจอคนใหม่ของฉัน ณ ตอนนั้นฉันรู้สึกว่าความพยายามที่ฉันทำมาทั้งหมดมันสลายหายไปกับตา ฉันกลับมารู้สึกดีๆกับเขาอีกครั้ง ทั้งๆที่เขาไม่ได้คุยอะไรกับฉันแล้ว หน้าฉันเค้ายังไม่มองเลย ทั้งๆที่เขาเคยบอกว่าเรายังเป็นเพื่อนกันอยู่ แต่จริงๆไม่ใช่เลย เค้ากลับไม่สนใจไม่มอง ไม่อะไรเลยทำเหมือนคนที่ไม่เคยรู้จักกันเลย แต่ตอนนั้นฉันกับแฟนก็ยังรักกันดี ไม่มีอะไรแต่แค่ฉันรู้สึกกลับมารักคนใหม่ของฉันอีกครั้ง พอช่วงที่เราต้องทำกิจกรรมหน้าที่ร่วมกับคนใหม่ ฉันต้องทำนิ่งเฉยจากที่เคยเล่น เคยคุยกัน ก็กลับทำเหมือนคนที่ไม่รู้จักกัน แต่ในใจฉันยังรัก ยังไม่เคยลืมเขาได้เลย ทั้งๆที่เขาลืมฉันไปแล้ว เค้าไม่ได้รักฉันแล้ว จนทุกวันนี้ฉันก็อยู่กับแฟนฉันปกติ แต่ฉันกลับแค่รู้สึกดีที่อยู่ด้วย เพราะเค้าเป็นคนดี ยอมฉันทุกอย่าง แต่ฉันเองที่เป็นแบบนี้ ยังรู้สึกกับแฟนคนใหม่คนนั้น ยิ่งต้องเจอหน้ากันทำงานร่วมกันบ่อยๆฉันยิ่งรู้สึกมากขึ้นๆ เหมือนเดิมที่ฉันกับเค้าเคยรักกัน ทั้งๆที่คนใหม่ของฉันไม่รู้สึกอะไรเลยด้วยซ้ำ จนทุกวันนี้ฉันยังสับสนกับตัวเองว่ารู้สึกยังไงกันแน่ กับแฟนฉันก็รักความผูกพันก็มากมาย แต่กลับคนใหม่ทั้งๆที่เพิ่งรู้จักกัน แต่กลับลืมไม่ได้ ยิ่งเจอยิ่งลืมไม่ลง จนฉันไม่รู้ว่าตัวเองควรจะทำตัวยังไงดี?😭😭😭
ไม่รู้จะทำไงดีกับคนเก่าที่คบกันมานานและคนใหม่ที่เพิ่งเจอ?
* กระทู้นี้สามารถใช้งานได้เฉพาะผู้ที่มี Link นี้เท่านั้นค่ะ