สวัสดีคะเพื่อนๆชาวพันทิป.
เริ่มเลยนะคะ. ดิฉันกับแฟนอยู่กินกันมา 3 ปี มีลูก 2 คน ความรักเราก็เหมือนปกติทั่วไป
มีทะเลาะกันบ้าง ฉันค่อยข้างเอาแต่ใจ ขี้งอล ขี้หึง. จนมาวันหนึ่ง
ไม่คิดไม่ฝัน แฟนได้แชทไปหาแฟนเก่า. แล้วบอกว่าคิดถึงมาก คิดถึงตลอด ลืมไม่ได้
แล้วเค้าได้บอกว่าเลิกกับดิฉันไปแล้ว. ลืมบอกก่อนหน้านี้ เค้าเคยคุยกัน โทหากัน ตอนที่ดิฉันคลอดลูก
แล้วเค้าก็เลิกคุยกันไป มีหลายๆคำพูดที่บาดใจดิฉันจนจำฝังใจตลอดมาต่อคะ ตอนนี้คุยแชทกันตลอด ตั้งแต่ตื่นนอน.
เวลาทำงาน ผิดจากดิฉันที่เค้าไม่ค่อยตอบไลน์ ตอนที่รู้ว่าคุย ดิฉันกับแฟนได้ คุยกันแล้ว
ดิฉัน : ยังรักกันอยู่ไหม
แฟน : ทำไมรักกันไม่เชื่อใจกันเลย
ดิฉัน : อยากรู้ เห็นเทอเปลี่ยนไป
แฟน : ไม่รู้สิ
ดิฉัน : บอกหน่อยได้ไหม อยากรู้ อยากชัดเจน
แฟน : เค้าบอกว่ารักครอบครัว แต่ทำไมเค้าต้องคิดถึง ผญ คนอื่น
ดิฉัน : อยากกลับไปไหม
แฟน : ผญ คนนั้นคงไม่เอาหรอก แล้วเค้าก็ไม่เอาผญ คนนั้นด้วย
ดิฉัน : แล้วจะคุยจะเอาไง
แฟน : ขอคุยในสถานะคนรู้จัก
ประมาณนี้คะ
วันรุ่งขึ้น ต้องอึ้ง !! เมื่อคำพูดที่ออกจากเค้า. คิดถึงทุกวัน
ลืมไม่ได้ เทอคือเรารักแรก จะไม่มีวันลืม ขอแค่ได้คุยก็ชื่นใจแล้ว
เลิกกับดิฉันแล้ว หลายคำที่พิมออกมาจากเค้า. ฉันร้องไห้เหมือนคนบ้าเลย
คิดตลอด อยู่กันมา 3 ปี ไม่คิดจะรักกันบ้างเลยหรอ แต่ต้องขอบคุณ ผญ คนนั้นที่เค้าไม่รำลึกความหลังด้วย
ให้คุยเป็นเพื่อนได้ไม่รู้จะทำไงดี อยากให้เพื่อนๆ
ช่วยแนะนำหน่อยคะ. ตอนเครียดมากๆเลย. จิตตก. กินข้าวไม่ลง อาเจียน คิดอยากฆ่าตัวตาย
แต่ห่วงลูก อยากเลิกก็ทำไม่ได้ อยากหนีไปไกลๆไม่พบไม่เจออะไรอีก
แต่สิ่งที่แล่นเข้ามาในหัวคือลูกๆๆๆๆถ้าเค้าไม่ใช่พ่อของลูกดิฉันจะไม่เป็นแบบนี้เลย
ตอนนี้ดิฉันมืดแปดด่าน. ไม่รู้จะทำไง จะปล่อยให้เค้าคุยกันต่อหรือควรทำไงดี
เพื่อนช่วยแนะนำหน่อยนะคะ. ถ้าหากพิมพ์ผิดพลาดก็ขออภัยด้วย
อึ่ง !! อยู่กินกัน 3 ปี ไม่ความหมายเลยหรอ
เริ่มเลยนะคะ. ดิฉันกับแฟนอยู่กินกันมา 3 ปี มีลูก 2 คน ความรักเราก็เหมือนปกติทั่วไป
มีทะเลาะกันบ้าง ฉันค่อยข้างเอาแต่ใจ ขี้งอล ขี้หึง. จนมาวันหนึ่ง
ไม่คิดไม่ฝัน แฟนได้แชทไปหาแฟนเก่า. แล้วบอกว่าคิดถึงมาก คิดถึงตลอด ลืมไม่ได้
แล้วเค้าได้บอกว่าเลิกกับดิฉันไปแล้ว. ลืมบอกก่อนหน้านี้ เค้าเคยคุยกัน โทหากัน ตอนที่ดิฉันคลอดลูก
แล้วเค้าก็เลิกคุยกันไป มีหลายๆคำพูดที่บาดใจดิฉันจนจำฝังใจตลอดมาต่อคะ ตอนนี้คุยแชทกันตลอด ตั้งแต่ตื่นนอน.
เวลาทำงาน ผิดจากดิฉันที่เค้าไม่ค่อยตอบไลน์ ตอนที่รู้ว่าคุย ดิฉันกับแฟนได้ คุยกันแล้ว
ดิฉัน : ยังรักกันอยู่ไหม
แฟน : ทำไมรักกันไม่เชื่อใจกันเลย
ดิฉัน : อยากรู้ เห็นเทอเปลี่ยนไป
แฟน : ไม่รู้สิ
ดิฉัน : บอกหน่อยได้ไหม อยากรู้ อยากชัดเจน
แฟน : เค้าบอกว่ารักครอบครัว แต่ทำไมเค้าต้องคิดถึง ผญ คนอื่น
ดิฉัน : อยากกลับไปไหม
แฟน : ผญ คนนั้นคงไม่เอาหรอก แล้วเค้าก็ไม่เอาผญ คนนั้นด้วย
ดิฉัน : แล้วจะคุยจะเอาไง
แฟน : ขอคุยในสถานะคนรู้จัก
ประมาณนี้คะ
วันรุ่งขึ้น ต้องอึ้ง !! เมื่อคำพูดที่ออกจากเค้า. คิดถึงทุกวัน
ลืมไม่ได้ เทอคือเรารักแรก จะไม่มีวันลืม ขอแค่ได้คุยก็ชื่นใจแล้ว
เลิกกับดิฉันแล้ว หลายคำที่พิมออกมาจากเค้า. ฉันร้องไห้เหมือนคนบ้าเลย
คิดตลอด อยู่กันมา 3 ปี ไม่คิดจะรักกันบ้างเลยหรอ แต่ต้องขอบคุณ ผญ คนนั้นที่เค้าไม่รำลึกความหลังด้วย
ให้คุยเป็นเพื่อนได้ไม่รู้จะทำไงดี อยากให้เพื่อนๆ
ช่วยแนะนำหน่อยคะ. ตอนเครียดมากๆเลย. จิตตก. กินข้าวไม่ลง อาเจียน คิดอยากฆ่าตัวตาย
แต่ห่วงลูก อยากเลิกก็ทำไม่ได้ อยากหนีไปไกลๆไม่พบไม่เจออะไรอีก
แต่สิ่งที่แล่นเข้ามาในหัวคือลูกๆๆๆๆถ้าเค้าไม่ใช่พ่อของลูกดิฉันจะไม่เป็นแบบนี้เลย
ตอนนี้ดิฉันมืดแปดด่าน. ไม่รู้จะทำไง จะปล่อยให้เค้าคุยกันต่อหรือควรทำไงดี
เพื่อนช่วยแนะนำหน่อยนะคะ. ถ้าหากพิมพ์ผิดพลาดก็ขออภัยด้วย