เราเคยทำงานในองค์กรแห่งหนึ่ง เป็น Out source เพราะ ค.สามารถพิเศษค่ะ (ขอไม่บอกนะคะว่าด้านไหน)
แล้วเราจะเข้ามาทำงานกับกลุ่มที่มีค.สามารถพิเศษเหมือนกันอีกประมาณ 10 คน
ขึ้นชื่อว่าองค์กรของรัฐ ก็นั่นแหละค่ะ พอเรามารู้ระบบงาน ก็จะรู้สึกว่ามัน กลวงๆ โกงๆ เอารัดเอาเปรียบ และเส้นสาย
ส่วนเนื้องานมันง่ายมากค่ะ (แต่พอคิดกับเงินเดือนที่ จนท. ที่ไม่มี ค.สามารถพิเศษ งานง่ายแบบนี้เหมาะสมกับเงินเดือนนะคะ)
ถ้าใครบอกว่าไม่มีงานไหนที่ง่ายเลย งานนี้แหละค่ะ เรายืนยัน ว่าง่าย ง่ายจนทำให้เรากลายเป็นคนชินกับความง่าย และรักงานสบายไปเลย
นี่เป็นงานแรกของเรา (แต่ไม่ใช่งานปัจจุบันนะคะ) เราเลยไฟแรง ทำงานเต็มที่ ทำตามหน้าที่ทุกอย่าง คือเราได้เงินเดือนเยอะกว่า จนท ธรรมดา
แต่เพื่อนๆที่มาเข้างานพร้อมเรา มาสายบ้าง ไม่ทำตามหน้าที่บ้าง แอบออกไปซื้อของกินบ้าง แอบออกไปคุยโทรศัพท์บ้าง
แต่เรา มาเช้ามาก ทำงานตั้งใจมาก ทำเกินหน้าที่ก็มี ไม่เคยลาป่วย ไม่เคยลากิจ ไม่เคยมีปัญหากับการทำงาน
จนท ที่ทำงานอยู่ก็เหมารวมค่ะ เอาไปเม้าท์ว่า เด็ก Out source ได้เงินเดือนก็เยอะกว่า แต่ทำตัวไม่มีวินัยเลย
ส่วนเรา ก็จะโดนพูดว่า ทำดีออกนอกหน้า ทำไรเกินหน้าเกินตาคนอื่น ตั้งใจเกินไปจนทำให้คนอื่นดูแย่
คำถามคือ ผิดไหมกับการทำตามหน้าที่
เพื่อนๆที่เข้ามาพร้อมเรา เหมือนเป็นวัยรุ่นสมัยใหม่ที่ไม่ค่อยมีความอดทน
บ่น เหนื่อย ท้อ หงุดหงิด รำคาญ เงินเดือนน้อย ไม่พอใช้ ?? (ทั้งๆที่เด็กจบใหม่ สตาร์ท 18000 เรารู้สึกว่าไม่น้อยนะคะ โอทีวันหยุด 2 เท่าอีกต่างหาก)
มาถึงที่ทำงานก็ เครียดเรื่องผู้ชาย เงินไม่พอ อยากกินเหล้า ฯลฯ
งานที่เราทำก็ง่ายๆ เป็นงานบริการ จบเป็นวันๆ ไม่ต้องเก็บงานไปคิดที่บ้าน
แค่ตื่นมาทำงานให้ทันแค่นั้นเอง บ้านเราอยู่คลอง 5 เดือนทางมาทำงานในเมืองค่ะ ตื่นตี 5 ออกจากบ้าน 6 โมง
จนเราเบื่อ ขอย้ายสถานที่ทำงานค่ะ ไปอยู่หน้าเคาท์เตอร์แทน คราวนี้ ก็โดนอีก
เวลามีคนรับลูกค้าไม่ได้ ฟังลูกค้าไม่รู้เรื่อง เราฟังรู้เรื่อง แล้วโผล่ไปช่วยรับเรื่องแทน กลายเป็นหักหน้าเขาอีก ทั้งๆที่ลูกค้าควรจะมาก่อนและได้รับบริการที่ดีไม่ใช่หรอ ??
เราไม่อยากแย่งซีนหรือหักหน้าใครหรอก แต่ลูกค้าพูด สามสี่รอบแล้ว เค้าฟังไม่รู้เรื่อง เราก็รีบช่วย เพราะลูกค้าเริ่มไม่พอใจแล้ว
หลังจากนั้นก็ไม่ค่อยมีใครคุยกับเราค่ะ เราก็เฉยๆนะ เพราะทำตามหน้าที่ ใครไม่พอใจก็ทำตามหน้าที่ตัวเองให้ได้สิ
ตอนนี้ออกจากงานนั้นมาแล้ว เพราะหมดสัญญาปุ๊บ เราเซ็นใบลาออกเลย เพราะเราไม่ชอบงานง่ายๆ (อันนี้ติสท์เอง)
กับเพื่อนร่วมงานแบบนี้ คอยแต่จะอิจฉา ไม่คิดจะพัฒนาตัวเอง เห็นเรื่องอื่นสำคัญกว่างานในเวลางาน
เรานิสัยแบบนี้อยู่แล้วค่ะ อะไรที่ทำแล้วเราได้เงิน เราจะจริงจังมากเป็นพิเศษ
แต่เรื่องเรียนไม่เคยจริงจังแบบนี้เลยนะคะ ขอให้มีผลตอบแทน เราจะทำออกมาเพอร์เฟคมาก
ส่วนเรื่องงานง่าย เราออกเพราะเรากลัวว่า สักวัน เราจะติดงานสบายๆ แล้วเราอายุยังน้อย 23 เอง ถ้าเราอยู่ต่อไปเรื่อยๆ สมองเราจะไม่พัฒนา
พ่อกับแม่ก็ตามใจค่ะ พ่อกับแม่ก็ติสเหมือนกัน แต่พ่อก็เสียดายอุตส่าห์ได้ทำงานดีๆ กลับออกซะงั้น แต่แม่นี่ตามใจเลยค่ะ แล้วแต่เราชอบ
เลยอยากถามเพื่อนๆว่า ในนี้มีใครเจอแบบเราบ้างไหม
ใครที่มีนิสัยเหมือนเราบ้างไหม
หรือเราเองที่แปลกคะ ยอมรับทุกความคิดเห็นค่ะ
เพื่อนร่วมงานเป็นแบบนี้ทุกที่หรือเปล่าคะ
แล้วเราจะเข้ามาทำงานกับกลุ่มที่มีค.สามารถพิเศษเหมือนกันอีกประมาณ 10 คน
ขึ้นชื่อว่าองค์กรของรัฐ ก็นั่นแหละค่ะ พอเรามารู้ระบบงาน ก็จะรู้สึกว่ามัน กลวงๆ โกงๆ เอารัดเอาเปรียบ และเส้นสาย
ส่วนเนื้องานมันง่ายมากค่ะ (แต่พอคิดกับเงินเดือนที่ จนท. ที่ไม่มี ค.สามารถพิเศษ งานง่ายแบบนี้เหมาะสมกับเงินเดือนนะคะ)
ถ้าใครบอกว่าไม่มีงานไหนที่ง่ายเลย งานนี้แหละค่ะ เรายืนยัน ว่าง่าย ง่ายจนทำให้เรากลายเป็นคนชินกับความง่าย และรักงานสบายไปเลย
นี่เป็นงานแรกของเรา (แต่ไม่ใช่งานปัจจุบันนะคะ) เราเลยไฟแรง ทำงานเต็มที่ ทำตามหน้าที่ทุกอย่าง คือเราได้เงินเดือนเยอะกว่า จนท ธรรมดา
แต่เพื่อนๆที่มาเข้างานพร้อมเรา มาสายบ้าง ไม่ทำตามหน้าที่บ้าง แอบออกไปซื้อของกินบ้าง แอบออกไปคุยโทรศัพท์บ้าง
แต่เรา มาเช้ามาก ทำงานตั้งใจมาก ทำเกินหน้าที่ก็มี ไม่เคยลาป่วย ไม่เคยลากิจ ไม่เคยมีปัญหากับการทำงาน
จนท ที่ทำงานอยู่ก็เหมารวมค่ะ เอาไปเม้าท์ว่า เด็ก Out source ได้เงินเดือนก็เยอะกว่า แต่ทำตัวไม่มีวินัยเลย
ส่วนเรา ก็จะโดนพูดว่า ทำดีออกนอกหน้า ทำไรเกินหน้าเกินตาคนอื่น ตั้งใจเกินไปจนทำให้คนอื่นดูแย่
คำถามคือ ผิดไหมกับการทำตามหน้าที่
เพื่อนๆที่เข้ามาพร้อมเรา เหมือนเป็นวัยรุ่นสมัยใหม่ที่ไม่ค่อยมีความอดทน
บ่น เหนื่อย ท้อ หงุดหงิด รำคาญ เงินเดือนน้อย ไม่พอใช้ ?? (ทั้งๆที่เด็กจบใหม่ สตาร์ท 18000 เรารู้สึกว่าไม่น้อยนะคะ โอทีวันหยุด 2 เท่าอีกต่างหาก)
มาถึงที่ทำงานก็ เครียดเรื่องผู้ชาย เงินไม่พอ อยากกินเหล้า ฯลฯ
งานที่เราทำก็ง่ายๆ เป็นงานบริการ จบเป็นวันๆ ไม่ต้องเก็บงานไปคิดที่บ้าน
แค่ตื่นมาทำงานให้ทันแค่นั้นเอง บ้านเราอยู่คลอง 5 เดือนทางมาทำงานในเมืองค่ะ ตื่นตี 5 ออกจากบ้าน 6 โมง
จนเราเบื่อ ขอย้ายสถานที่ทำงานค่ะ ไปอยู่หน้าเคาท์เตอร์แทน คราวนี้ ก็โดนอีก
เวลามีคนรับลูกค้าไม่ได้ ฟังลูกค้าไม่รู้เรื่อง เราฟังรู้เรื่อง แล้วโผล่ไปช่วยรับเรื่องแทน กลายเป็นหักหน้าเขาอีก ทั้งๆที่ลูกค้าควรจะมาก่อนและได้รับบริการที่ดีไม่ใช่หรอ ??
เราไม่อยากแย่งซีนหรือหักหน้าใครหรอก แต่ลูกค้าพูด สามสี่รอบแล้ว เค้าฟังไม่รู้เรื่อง เราก็รีบช่วย เพราะลูกค้าเริ่มไม่พอใจแล้ว
หลังจากนั้นก็ไม่ค่อยมีใครคุยกับเราค่ะ เราก็เฉยๆนะ เพราะทำตามหน้าที่ ใครไม่พอใจก็ทำตามหน้าที่ตัวเองให้ได้สิ
ตอนนี้ออกจากงานนั้นมาแล้ว เพราะหมดสัญญาปุ๊บ เราเซ็นใบลาออกเลย เพราะเราไม่ชอบงานง่ายๆ (อันนี้ติสท์เอง)
กับเพื่อนร่วมงานแบบนี้ คอยแต่จะอิจฉา ไม่คิดจะพัฒนาตัวเอง เห็นเรื่องอื่นสำคัญกว่างานในเวลางาน
เรานิสัยแบบนี้อยู่แล้วค่ะ อะไรที่ทำแล้วเราได้เงิน เราจะจริงจังมากเป็นพิเศษ
แต่เรื่องเรียนไม่เคยจริงจังแบบนี้เลยนะคะ ขอให้มีผลตอบแทน เราจะทำออกมาเพอร์เฟคมาก
ส่วนเรื่องงานง่าย เราออกเพราะเรากลัวว่า สักวัน เราจะติดงานสบายๆ แล้วเราอายุยังน้อย 23 เอง ถ้าเราอยู่ต่อไปเรื่อยๆ สมองเราจะไม่พัฒนา
พ่อกับแม่ก็ตามใจค่ะ พ่อกับแม่ก็ติสเหมือนกัน แต่พ่อก็เสียดายอุตส่าห์ได้ทำงานดีๆ กลับออกซะงั้น แต่แม่นี่ตามใจเลยค่ะ แล้วแต่เราชอบ
เลยอยากถามเพื่อนๆว่า ในนี้มีใครเจอแบบเราบ้างไหม
ใครที่มีนิสัยเหมือนเราบ้างไหม
หรือเราเองที่แปลกคะ ยอมรับทุกความคิดเห็นค่ะ