สวัสดีนะ คือตอนนี้เราเจอเหตุการณ์ที่เราไม่เคยคิดคาดฝันมาก่อน เริ่มล้ะนะ
คือเราเป็น ญ นะ มีฟนเป็น ญ คบกันมา 7 เดือน เรานิสัยค่อนข้างจะเจ้าชู้ ตอนคบกับแฟนก็ไปปกิ๊กกับคนอื่น 3 ครั้ง แฟนก็ให้อภัยมาตลอด แต่เหตุการณ์หลายๆครั้งก็สอนให้เราได้บทเรียน คนที่เรารักและคนที่สำคัญที่สุดคือเธอ เรื่องก็มาจนมาถึงตอนนี้ ณ ปัจจุบัน เรากับแฟนเหมือนจะทะเลาะมากขึ้นทุกวัน ไม่เข้าใจกัน เพราะแฟนกำลังเรียนอยู่ปี2 งานเยอะทั้งงานราษงานหลวงอะไรของเค้าไม่รู้ แฟนไม่มีเวลาให้เหมือนเก่า หนำซ้ำน้ำเสียงในการพูดยังเปลี่ยนไป พฤติกรรมก็เปลี่ยนไป เราไม่ได้ระแวงว่าแฟนจะมีคนอื่นนะ เราเชื่อในคำพูดของเธอ เธอเปลี่ยนไปมาก จากที่เมื่อก่อนเราพูดคำหวานหยอดกัน ตอนนี้มันไม่มีมันว่างเปล่า เมื่อก่อนเฟสทามบ้าง นอนหัวเราะ ยิ้ม มีความสุขมาก (เล่าไปร้องไห้ไป) ตอนนี้คำว่าเราไม่มีความผูกพันธ์ที่เพิ่มขึ้น มันมีแต่ลดลง และแย่กว่าเดิมขึ้นทุกวัน เราร้องไห้ใส่เธอทุกคืน เธอก็บอกเรานะ ''ไม่อยากเห็นเราต้องเสียน้ำตาทุกคืน'' จนถึงวันหนึ่ง เราเจ็บเราชินสุดๆเราเลือกที่จะเดินออกมา วันแรกที่เราบอกลากับเธอ เราบล็อคเฟส บล็อคไลน์ เหลือแต่ไอจีที่ยังไม่อันฟอล ผ่านไปไม่กี่ชั่วโมง เราก็ปลดบล็อคแล้วก็ทักเธอไปว่า ''คิดถึง'' จากนั้นก็คุยสัก1วันผ่านไปเธอก็ไม่ค่อยตอบ เราเลยแบบเรียกร้องอะไรไปก็ไม่มีผลอะไรเลย เราก็บล็อคไลน์ต่อ คือเราไม่ได้อยากทำนะ แต่แบบมันไม่เหมือนเดิมง่ะ เรายิ่งอยู่เรายิ่งเจ็บ เราก็เลือกที่จะเดินออกมาอีกครั้ง ผ่านไปอีกหนึ่งวัน ก็โทรไปหาเธอ สายแรกก็ดี สายที่สองก็ยังโอเค คุยราบลื่น ก็วางสายไปเพราะเธอไม่ว่าง เราก็เข้าเฟสบุ๊คพิมพ์เมลล์กับรหัสผ่านเฟสเธอ เจอข้อความที่เพื่อนทักเธอมา เห็นแปลกๆ ก็ลองโทรไปถามเธอดู พอลองคุยเท่านั้นแหละ เธอบอกว่า จะไปดื่มจะไปเมา เพราะมันฟุ้งซ่าน ซึ่งเราไม่ชอบร้านเหล้าร้านบาร์เธอก็รู้ เราให้เลือกว่าถ้าเลือกที่จะไป เราจะเดินออกมาจะไม่หันหลังกลับไป จะหายไปจากชีวิตเธอ เราถามเธออีกครั้ง เธอก็ตอบว่า จะไป เราก็ถามอีกครั้ง เธอก็ยืนยันคำเดิม จะไป เราก็ร้องตัดสายทิ้ง เราก็เลือกที่จะเดินไปจากชีวิต ไม่มีวันหันหลังกลับไป ความรักที่มันคงคงอยู่ คำผูกพันธ์ที่มันยังคงกระทบกระเทือน ความทรงจำอันมากมาย เรายังไม่รู้เลยว่าจะทำอย่างที่คิดได้มั้ย แต่เราตั้งใจแล้ว ยิ่งอยู่ยิ่งเจ็บจะอยู่ไปทำไม คนไม่ใช่ยังไงก็ไม่ใช่ถูกมั้ยยยย?
จบแบบนี้หรือเดินต่อไป...
คือเราเป็น ญ นะ มีฟนเป็น ญ คบกันมา 7 เดือน เรานิสัยค่อนข้างจะเจ้าชู้ ตอนคบกับแฟนก็ไปปกิ๊กกับคนอื่น 3 ครั้ง แฟนก็ให้อภัยมาตลอด แต่เหตุการณ์หลายๆครั้งก็สอนให้เราได้บทเรียน คนที่เรารักและคนที่สำคัญที่สุดคือเธอ เรื่องก็มาจนมาถึงตอนนี้ ณ ปัจจุบัน เรากับแฟนเหมือนจะทะเลาะมากขึ้นทุกวัน ไม่เข้าใจกัน เพราะแฟนกำลังเรียนอยู่ปี2 งานเยอะทั้งงานราษงานหลวงอะไรของเค้าไม่รู้ แฟนไม่มีเวลาให้เหมือนเก่า หนำซ้ำน้ำเสียงในการพูดยังเปลี่ยนไป พฤติกรรมก็เปลี่ยนไป เราไม่ได้ระแวงว่าแฟนจะมีคนอื่นนะ เราเชื่อในคำพูดของเธอ เธอเปลี่ยนไปมาก จากที่เมื่อก่อนเราพูดคำหวานหยอดกัน ตอนนี้มันไม่มีมันว่างเปล่า เมื่อก่อนเฟสทามบ้าง นอนหัวเราะ ยิ้ม มีความสุขมาก (เล่าไปร้องไห้ไป) ตอนนี้คำว่าเราไม่มีความผูกพันธ์ที่เพิ่มขึ้น มันมีแต่ลดลง และแย่กว่าเดิมขึ้นทุกวัน เราร้องไห้ใส่เธอทุกคืน เธอก็บอกเรานะ ''ไม่อยากเห็นเราต้องเสียน้ำตาทุกคืน'' จนถึงวันหนึ่ง เราเจ็บเราชินสุดๆเราเลือกที่จะเดินออกมา วันแรกที่เราบอกลากับเธอ เราบล็อคเฟส บล็อคไลน์ เหลือแต่ไอจีที่ยังไม่อันฟอล ผ่านไปไม่กี่ชั่วโมง เราก็ปลดบล็อคแล้วก็ทักเธอไปว่า ''คิดถึง'' จากนั้นก็คุยสัก1วันผ่านไปเธอก็ไม่ค่อยตอบ เราเลยแบบเรียกร้องอะไรไปก็ไม่มีผลอะไรเลย เราก็บล็อคไลน์ต่อ คือเราไม่ได้อยากทำนะ แต่แบบมันไม่เหมือนเดิมง่ะ เรายิ่งอยู่เรายิ่งเจ็บ เราก็เลือกที่จะเดินออกมาอีกครั้ง ผ่านไปอีกหนึ่งวัน ก็โทรไปหาเธอ สายแรกก็ดี สายที่สองก็ยังโอเค คุยราบลื่น ก็วางสายไปเพราะเธอไม่ว่าง เราก็เข้าเฟสบุ๊คพิมพ์เมลล์กับรหัสผ่านเฟสเธอ เจอข้อความที่เพื่อนทักเธอมา เห็นแปลกๆ ก็ลองโทรไปถามเธอดู พอลองคุยเท่านั้นแหละ เธอบอกว่า จะไปดื่มจะไปเมา เพราะมันฟุ้งซ่าน ซึ่งเราไม่ชอบร้านเหล้าร้านบาร์เธอก็รู้ เราให้เลือกว่าถ้าเลือกที่จะไป เราจะเดินออกมาจะไม่หันหลังกลับไป จะหายไปจากชีวิตเธอ เราถามเธออีกครั้ง เธอก็ตอบว่า จะไป เราก็ถามอีกครั้ง เธอก็ยืนยันคำเดิม จะไป เราก็ร้องตัดสายทิ้ง เราก็เลือกที่จะเดินไปจากชีวิต ไม่มีวันหันหลังกลับไป ความรักที่มันคงคงอยู่ คำผูกพันธ์ที่มันยังคงกระทบกระเทือน ความทรงจำอันมากมาย เรายังไม่รู้เลยว่าจะทำอย่างที่คิดได้มั้ย แต่เราตั้งใจแล้ว ยิ่งอยู่ยิ่งเจ็บจะอยู่ไปทำไม คนไม่ใช่ยังไงก็ไม่ใช่ถูกมั้ยยยย?