รักน่ะรัก เเต่เเบบนี้ก็ไม่ไหวป่าว่ะ??

คือเราคบกะแฟน แฟนเราอายุน้อยกว่าปีนึง ถามว่าเขาดีไหม เราก็ว่าเขาดีนะไม่เคยหยาบคาย ค่อนข้างตามใจติดอยู่อย่างนึง  เเต่เหมือนเวลากินข้าวไรงี้ เราจะเป็นจ่าย เรื่องเงินๆทองๆนี่อ่าเราจะเป็นคนออก เเต่ถ้าเขามีเค้าก็จะจ่ายให้เหมือน(เเต่นานๆๆๆๆๆครั้งมา) บางทีเราก็แอบอิจคู่อื่นเขาน่ะ อยากได้เเล้วแฟนเขาก็ซื้อให้ ของเราไม่มีเลย น้อยใจ เวลาเขาจะไปเที่ยวกับเพื่อนก็มาขอตังเรา คือเราก็เรียนอยู่เหมือนกันขอตังพ่อเเม่อยู่เลย ไม่ใช่คนรวย คือมันไม่ใช่ละ เเต่เราก็ให้นะจนบางครั้งตัวเองต้องอดหรือต้องยอมบาปโทขอตังเเม่เพิ่ม สมมุติถ้าเราไม่มีให้ เขาก็พูดนุ้นนี่นั่น จนน่าสงสาร เเบบนี้บ่อยๆเราก็รู้มันไม่เวิร์ครึป่าวแฟนหรือลูก ถามความรู้สึกเขาก็ให้เต็มร้อย เเต่เรื่องเงินนี่ไม่ ไม่อย่างเดียวมาขอบ่อยเราก็ไม่โอเค ถามว่ารักมั้ยก็รักนะ ไม่อยากเลิก ทนลำบากด้วยกัน เเต่ในอีกแง่ เขาต้องทำตัวให้มั่นคงรึป่าว สามารถดูเเลเราได้ ไม่ใช่มาขอตังเราเเบบนี้  คือสับสนมาก ควรทำตัวยังไง