อีกไม่นานก็จะมีใบเกณฑ์ทหาร มาแล้วครับ ปัจจุบันอายุ16 ปี เดือนหน้าก็ 17ปีแล้วครับ พูดจากใจเลยครับว่าไม่เคยคิดที่อยากเป็นทหาร
ไม่รู้ทำไมครับ คือความรู้สึกนี้มันมายังไงไม่รู้แต่พอรู้สาเหตุครับ ปัจจัยหลักๆครับ คือมีแฟนแล้วครับคบกันมา2 ปีและหวงมากด้วย
โตไปคิดว่าอยากจะทำงาน
เอางานเอาการ มากกว่าเสียเวลา2ปีในการเกณฑ์ทหาร ขนาดกับการเรียนปีหนึงกว่าจะจบระดับชั้น มันก็ยาวนานมากๆ ถ้าต้องไปเกณฑ์ทหาร
2 ปี ฝึกทุกวันตื่นตี4.30 นอนเกือบเที่ยงคืน แต่ย้อนไปในความรู้สึกประถม ผมกลับชอบในการเข้าค่ายลูกเสื้อ 3 วันสามคืนมากกว่า 2 ปีกับความกดดันที่ตัวเองไม่ต้องมากกว่าครับ ส่วนตัว สายตาสั้น 300 ทั้งสองข้าง ทุกวันใส่คอนแท็กเลนถ้าอยู่ที่ค่ายทหารผมไม่นั่งตาแหกตอนตี 4.30 เลยหรอครับ บางคนบอกให้ใส่แว่นแต่ต้องไปลุยโคลน ลุยน้ำ อุปสักทั้งหลายก็คงไม่มีเวลามานั่งเช็ดแว่นเช่นกัน ตอนนี้ผม อายุแค่ 16 ย่าง 17 เอง ผมกลับรู้สึกคิดไปไกลกว่า คนอายุ 18 19ปี ที่ไม่ได้คิดเรื่องทหารซะอีก
เวลาที่ผมคิดว่าจะทำงานเอาเงินซื้อรถให้พ่อแม่บ้าง อยากเข้าวัดทุกวัน ทวายสังฆ์ทานทุกเช้า ส่วนตัวก็ทำมาตลอด และไม่อยากให้เสียไปกับเวลา2ปี
ไม่ได้เพ้อเพราะไม่อยากเกณฑ์ทหาร แต่พอคิดทีไร เรื่องเกณฑ์ทหาร ก็มาทำให้ผมรู้สึกแย่กับอนาคตที่ผมวาดไว้ทุกที เหมือนเป็นกำแพงที่ทำให้ผมไปถึงอนาคตที่ตัวเองคิดไว้ไม่ได้
ผมควรทำอย่างไรดีครับ หากจะยัดเงินสัจดีผมก็เต็มใจทำครับ เพราะผมไม่อยากเป็นทหารจริงๆครับ ผมว่า 2 ปี มันนานไป ถ้าแค่ 3-4 เดือน แล้วจบ ผมก็ยินดีที่จะเป็นทหารครับ ใครมึความเห็นจะแนะนำทางชีวิตผมไหมครับ
กระทู้นี้ใครจะด่าผม ผมยินดีครับ เพราะผมจะไม่รู้จะไปหาที่พึ่งที่ไหนแล้วครับ แค่อยากฟังความเห็นของคนส่วนมากเท่านั้นครับ
ไม่อยากเกณฑ์ทหาร ขอความเห็นหน่อยครับ
ไม่รู้ทำไมครับ คือความรู้สึกนี้มันมายังไงไม่รู้แต่พอรู้สาเหตุครับ ปัจจัยหลักๆครับ คือมีแฟนแล้วครับคบกันมา2 ปีและหวงมากด้วย
โตไปคิดว่าอยากจะทำงาน
เอางานเอาการ มากกว่าเสียเวลา2ปีในการเกณฑ์ทหาร ขนาดกับการเรียนปีหนึงกว่าจะจบระดับชั้น มันก็ยาวนานมากๆ ถ้าต้องไปเกณฑ์ทหาร
2 ปี ฝึกทุกวันตื่นตี4.30 นอนเกือบเที่ยงคืน แต่ย้อนไปในความรู้สึกประถม ผมกลับชอบในการเข้าค่ายลูกเสื้อ 3 วันสามคืนมากกว่า 2 ปีกับความกดดันที่ตัวเองไม่ต้องมากกว่าครับ ส่วนตัว สายตาสั้น 300 ทั้งสองข้าง ทุกวันใส่คอนแท็กเลนถ้าอยู่ที่ค่ายทหารผมไม่นั่งตาแหกตอนตี 4.30 เลยหรอครับ บางคนบอกให้ใส่แว่นแต่ต้องไปลุยโคลน ลุยน้ำ อุปสักทั้งหลายก็คงไม่มีเวลามานั่งเช็ดแว่นเช่นกัน ตอนนี้ผม อายุแค่ 16 ย่าง 17 เอง ผมกลับรู้สึกคิดไปไกลกว่า คนอายุ 18 19ปี ที่ไม่ได้คิดเรื่องทหารซะอีก
เวลาที่ผมคิดว่าจะทำงานเอาเงินซื้อรถให้พ่อแม่บ้าง อยากเข้าวัดทุกวัน ทวายสังฆ์ทานทุกเช้า ส่วนตัวก็ทำมาตลอด และไม่อยากให้เสียไปกับเวลา2ปี
ไม่ได้เพ้อเพราะไม่อยากเกณฑ์ทหาร แต่พอคิดทีไร เรื่องเกณฑ์ทหาร ก็มาทำให้ผมรู้สึกแย่กับอนาคตที่ผมวาดไว้ทุกที เหมือนเป็นกำแพงที่ทำให้ผมไปถึงอนาคตที่ตัวเองคิดไว้ไม่ได้
ผมควรทำอย่างไรดีครับ หากจะยัดเงินสัจดีผมก็เต็มใจทำครับ เพราะผมไม่อยากเป็นทหารจริงๆครับ ผมว่า 2 ปี มันนานไป ถ้าแค่ 3-4 เดือน แล้วจบ ผมก็ยินดีที่จะเป็นทหารครับ ใครมึความเห็นจะแนะนำทางชีวิตผมไหมครับ
กระทู้นี้ใครจะด่าผม ผมยินดีครับ เพราะผมจะไม่รู้จะไปหาที่พึ่งที่ไหนแล้วครับ แค่อยากฟังความเห็นของคนส่วนมากเท่านั้นครับ