หน้าที่การงาน การเรียน หน้าตา ทำให้คนมั้ยกล้าเข้ามาา รุ้สึกเซงนะ ใครเป็นเหมือนกันบ้างคะ

สามีล้อรุปร่างหน้าตาเราต่อหน้าเพื่อนเขาทั้ง ช และ ญ อายมาก แต่ต้องทำเป็นหัวเราะ เรื่องผ่านมา 2 อาทิต แต่คิดไม่หยุดเลย เราควรจัดการความรุ้สึกยังไงดีคะ บางครั้งรุ้สึกเกลียดเขา ทำไมต้องทำให้เราอายต่อหน้า

เหงาเหมือนกันมั้ย ^^ หลังไมค์เลยค้ะ ><

เราเห็นสังคมสมัยนี้ผู้ชายได้เปรียบหลายอย่างมาก อย่างเช่นงานบ้าน ไม่ต้องทำแม่ก็ไม่ว่านอนอยู่ห้องเฉยไม้กวาดแทบไม่จับ แต่พอเราละโดนบ่น โดนด่า วันนึงไม่จับงานบ้านไม่ได้เลย บ่นเหมือนเราไปฆ่าใคร เหนื่อยนะคะ

เรารุ้สึกเราไม่อยากอยู่แล้วแต่ก้ต้องอยุ่เพราะเรากลัวเสียอนาคตถึงแม้ว่าจะไม่หวังอะไรเลยในอนาคตแค่อยากมีชีวิตอยุ่ต่อไปเรื่อยๆจนตาย ถ้าให้พูดตามตรงเราจะตายก็ได้อยู่ก็ดี แต่อยากตายมากกว่า อยากตายแบบสงบๆไม

อยากรู้มากเลยค่ะ ว่าก่อนที่ผู้ชายจะจีบผู้หญิงสักคนมีการประเมินตัวเองบ้างมั้ยคะ เช่น หน้าตาตัวเองโอเคหรือเปล่า ฐานะ หน้าที่การงาน เพื่อน สังคมทัศนคติ การศึกษา ว่าตัวเองดีพอที่ผู้หญิงจะเลือกหรือ

คงดังคำที่ว่า สังคมข้างนอกมันโหดร้าย “อย่า ใจบาง” คือดีเกินไปบางทีก็อาจจะโดนคนว่าโง่ได้ คนนิ่งๆก็เหมือนกันคงโดนมองแบบนั้น หน้าบานบานแบบว่าใหญ่ใหญ่ไม่รู้เรื่องหน้าเด็กในที่นี้หมายถึงว่าเป็น

พอดีว่าพึ่งขึ้นปี1ค่ะ แล้วติดเอฟ ควรจัดการความรุ้สึกยังไงคะ ตอนนี้มันค่อนข้างตื้อไปหมด ที่บ้านไม่ได้กดดันหรือว่าอะไรเลยค่ะ แต่มันเหมือนจะนอยตัวเองมากๆจนไม่อยากไปเรียนแล้วค่ะ