ปวดเศียร เวียเฮด เมื่อพ่อพูดกับเราว่า........!!!!!!

.........เริ่มบทสนทนากับท่านบิดาผู้เป็นที่รักและเคารพอีกทั้งยังน่าหวั่นเกรงว่า

         ท่านบิดาผมจะไปสอบคณะมัลติมีเดียนะถ้าเข้ามหาวิทยาลัย ทันใดนั้นท่านบิดาได้เอ่ยปากถามมาว่า


บิดา                : จบไปจะทำไรกิน เรียนพวกนี้เรียนเอาสบายจบง่ายๆใครจะรับทำงาน?...วันๆวิ่งตามงานแต่งงานบวชเพื่อถ่ายรูปอะนะไม่อายเพื่อนหรอ?
                       รักงานสบายแต่ไม่มีศักดิ์ศรี .........

ข้าพเจ้า            :  เม่าเหม่อ    ( สตั๊นไป หลายวินาที ) ตอบกลับไปว่า ผมรักที่จะทำงานนี้ และมีความสุขกับการที่จะทำผมผิดหรอ?
                                              ( เป็นคนที่รักด้านนี้มันผิดตรงไหนน? )



                       ช่วยหาคำตอบที    เพี้ยนแช๊ะเพี้ยนลุย

คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 1
ผู้ใหญ่ชอบมองเราเป็นเด็กเสมอครับไม่ว่าเราจะอายุ 16 36 46 56 เราจะยังเป็นเด็กเสมอ คุณอย่าพึ่งคิดมากน่ะครับ ที่เขาพูดอย่างงั้นเพราะ เขาอยากให้คุณประสบความสำเร็จมีหน้าที่การทำงานที่ดี เขาจะได้วางใจได้ว่าคุณโตพอที่จะสู้กับชีวิตตัวเองได้แล้ว ไม่มีพ่อแม่คนใหนไม่ห่วงลูกหรอกครับ แต่บางครั้งการโอ๋ลูกจะเป็นภัยมากกว่าการดุ เพราะฉนั้นอยากให้มองว่าพ่อเป็นห่วงน่ะครับ คำพูดที่ไพเราะส่วนมากไม่ค่อยจริงใจหรอกครับ แต่คำพูดที่จริงใจมันมักจะไม่ไพเราะ สิ่ที่คุณทำได้คือคุณต้องพิสูจน์ว่าคุณมีค่ามากกว่านั้น คุณสามารถเดินได้ด้วยขาของตัวเอง คุณต้องทำให้พ่อคุณเห็น แล้วคุณจะสามารถลบคำสมประมาทและทำให้พ่อยอมรับในตัวคุณได้ สู้ๆน่ะครับ เม่าปัดรังควาน
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่