ทวงสิทธิ ประโยชน์ของประชาชน ทวงพลังงาน ถ้าไม่ใช่ช่องทางตาม กฏหมาย ก็ อันตรายครับ
ผิดพลาดนิดเดียว อาจจะกลายเป็นรอยประวัติศาตร์ ได้เลย (คล้าย ยุค ผกค.)
บวกแรงจากสถานการณ์โลก ที่เชื่อว่า เศรษฐกิจจะ ซบยาว จากการ กลบหนี้ กันจนเศรษฐกิจบิดเบี้ยวอย่างยาวนาน มาถึง 7 ปี มันเปาะบางมาก
ถ้าคนส่วนใหญ่พากันเห็นแก่ตัว เอาตัวรอด พากันไม่รอดแน่ๆ
อ.ท่านหนึ่ง กล่าว เมื่อลากยาวไปถึงจุดนั้น รัฐบาล จะต้องเลือก จะเพิ่มตำรวจ หรือ เปิดโรงเรียน
หมายถึง สถานการณ์ความสงบเรียบร้อยภายในประเทศ
ถ้า ชุมชน ประเทศ เข้มแข็ง ก็สามารถจัดงบประมาณ้ไปเปิดโรงเรียน
แทนการ เพิ่มตำรวจ อส.ทหาร
ความไม่มีกินมันน่ากลัว ขณะที่เศรษฐกิจถดถอยลงไปเรื่อยๆ ช้า เร็ว ขึ้นอยู่กับ ปัจจัย 1234 5
แต่ พวกที่จะมีปัญหาก่อน คือ ไม่สามารถพึ่งพาตนเอง หรือ ไม่สามารถรวมกลุ่มอาชีพ ไว้ เพื่อการร่วมมือแก้ปัญหา และ รักษาความเป็นธรรม หรือ ไม่พร้อมจะรับสถานการณ์
กลุ่มอาชีพแรกๆ น่าเป็นห่วง คือ ธุรกิจ สีเทาๆ อิทธิพลยาเสพติด บ่อนพนัน หวยใต้ดิน(ครึ่งค่อนเมือง) ท่องเที่ยว ธุรกิจบริการ สถานบันเทิง หรือสิ่งที่จัดอยู่สินค้าฟุ่มเฟือย
คนส่วนใหญ่ไม่พอกินพวกนี้ อยู่ไม่ได้ ถ้ายังยึดอาชีพเดิม เป็นรายได้หลักอย่างเดียว
เมืองท่องเที่ยวน่ากลัวมาก ที่ภูเก็ต แค่ ธุรกิจก่อสร้าง ลอยแพแรงงานต่างด้าว คนงานจะลำบากเป็น หมื่น เป็นแสน (นึกถึง ยุคสงครามโลก ที่นายเหมือง ลอยแพ กรรมกรเหมืองแร่ และ สงครามแย่งชิงธารน้ำแร แล้ว สยอง ครับ)
ธุรกิจท่องเที่ยว ที่พอจับทางได้ หันไปจับ กลุ่มล่างๆ สวนกลับนโยบายฝ่ายการเมือง ที่จะเน้นตลาดบน
ตลาดบน จะมา ไม่มา ขึ้นอยู่กับสถานการณ์บ้านเมือง แต่ที่แน่ๆจะมาในรูปแบบ พำนัก อยู่ยาวๆ ตามคอนโด วิลล่า บ้านจัดสรร ที่ จะสามารถกระจายรายได้สู่ชุมชน แทนที่จะผ่านภาคการท่องเที่ยว
อยู่ที่ ชุมชน มีผลผลิต ที่จะไปสนองความต้องการของเขา กระจายรายได้ในชุมชนได้หรือเปล่า คุณภาพ,ความปลอดภัย หากได้มาตรฐาน เชื่อว่าเขายินดีซื้อหรือรับบริการ่ เพราะ ถ้าคนในชุมชน ไม่มีกิน ู้ใครก็อยู่ลำบาก
หรือ อีกทางหนึ่ง ในกรณีที่ ชุมชนอ่อนแอ อิทธิพลมืด อิทธิพลการเมือง จะกลายเป็น โล่ป้องกัน กลุ่มนี้เอง
หากยึด เป้าหมายเดิม คือ เมืองน่าอยู่ ของ นายก อบจ.ไว้ได้ เชื่อว่า ไม่ลำบาก
ไม่ช่วยกัน ใครจะช่วยเรา แต่ถ้าเราช่วยกัน ก็ยังมีคนยื่นมือช่วยได้อีกมาก
นอกจากภูเก็ต น่าจะพึ่งพาอาหารภายในท้องถิ่นเองได้ไม่มากก็น้อย ศูนย์กสิกรรมธรรมชาติ ตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของในหลวง (ต.วิชิต จ.ภูเก็ต) เป็นตัวอย่าง ในการอยู่รอด แบบรวมกลุ่ม ปลูกผัก เลี้ยงสัตว์ ผลิตแ๊ก๊สชีวภาพ
โฉนดชุมชน ปฏิรูปที่ดินทำกิน ได้ใช้แน่ แต่ ประชาชนจะมีแรงแย่งจากหัวคะแนน นักการเมือง อิทธิพลท้องถิ่นได้หรือเปล่า
รัฐจะแจก จะให้ ต้องให้ผู้รับ ปรากฏตัว เช๊คหัว ทำรายชื่อ กันมาก่อน
แจกไม่เท่า ไม่ต้องให้ หลายมาตรฐาน เดี๋ยวรบกันตาย
ความช่วยเหลือภาครัฐ ตอนนี้ เห็นว่า รัฐ มีแต่รายได้จาก พลังงานเชื้อเพลิง ที่อาจจะเพียงพอแค่ เงินเดือนข้าราชการ (เครือข่ายผลประโยชน์และอิทธิพลทางการเมือง ที่พึ่งพาหรือ อยู่รอดด้วยระบอบที่ฉ้อฉน อย่าออกมาปล้น กันนะ)
โครงการต่างๆ ที่ลงมายังท้องถิ่น ที่ไม่จำเป็น น่าจะชลอ หันไปพูดคุยกันประชาชน ทำโครงการ่สร้างอาชีพ รวมกลุ่มพึ่งพา
ทรัพยากรของรัฐ คือ ต้นทุน เป็นที่พึ่ง ต้องช่วยกันดูแล เริ่มตั้งแต่ งบประมาณ ช่วยกันใช้มันให้คุ้มค่า ที่สุด
ทรัพยากรของรัฐ คือ ต้นทุน เป็นที่พึ่ง ต้องช่วยกันดูแล เริ่มตั้งแต่ งบประมาณ ช่วยกันใช้มันให้คุ้มค่า ที่สุด
ระวัง ความแตกแยก ในทุกมิติ ครอบครัว ผู้ปกครอง/ผู้อยู่ใต้ปกครอง มวลชน/รัฐ นายจ้าง/แรงงาน
มาตรการ ใดๆ ที่ช่วยป้องกัน ความรุนแรง ควรเร่งทำความเข้าใจ ในความจำเป็น และช่วยกันยึดถือกัน ย้ำ มันคือ ความจำเป็น
การเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมแบบเร่งด่วน หรือ อภิวัฒน์ เกิดขึ้นได้ในยามวิกฤติ กระบวนการส่งเสริม หลักการ วิชาการ กระบวนการ ทหารรู้ดีที่สุด (นักเคลื่อนไหวก็ด้วย มาช่วยกัน)
สื่อมวลชน มีส่วนสำคัญที่สุด เคยอ่าน แนวคิด ของการตลาดประเภท BLUE MARKETING ที่ว่า ผู้บริโภค อ่อนแอ ธุรกิจก็ไม่มั่นคง ตรงนี้เชื่อมโยงกับ ภาคเอกชน
เอ่อ... นี้กรณีที่ ไม่ นุ๊ก กันเสียก่อนนะ
สถานการณ์โลก อ่อนไหว เห็นสัญญาณ นายทุน ช่วยระบายลม ไม่ให้ แตกโพ๊ะ เพราะ ฟองสบู่กลวงๆที่โตมาด้วยหนี้ สะสมมาตลอดนับสิบปี หากไม่มีเหตุก่อสงคราม ในระหว่างการปรับโครงสร้างการเงิน ให้สะท้อนกับทรัพยากร ไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหน คิดว่า ยิงใช้เวลานาน ยิ่งดี ยิ่งมีเวลา ตั้งตัว
แต่อย่าดีใจ กูรูบอก อย่างไร ก็ ซบยาว
เปรียบเหมือน ธรรมชาติลงโทษ แต่ผู้แข็งแกร่ง จะเข้าใจ ว่าเป็น กลไกเศรษฐกิจ โดยธรรมชาติ จะคัดสรร ผู้ที่เข้มแข็ง
ใครเข้มแข็ง นักการเมือง ข้าราชการ พ่อค้า ประชาชน
คำตอบ คือ ชุมชนเข้าแข็ง ท้องถิ่นเข้มแข็ง ประเทศเข้มแข็ง
ประชาธิปไตย แบบกินได้ จริงๆ มันต้อง มีกินทัดเทียมกัน ไม่งั้น ผมเลือกคอมมิวนิสต์ ไปพราง ระหว่าง ที่ทำให้แข็ง
ความสำคัญเร่วด่วน !!!
ผิดพลาดนิดเดียว อาจจะกลายเป็นรอยประวัติศาตร์ ได้เลย (คล้าย ยุค ผกค.)
บวกแรงจากสถานการณ์โลก ที่เชื่อว่า เศรษฐกิจจะ ซบยาว จากการ กลบหนี้ กันจนเศรษฐกิจบิดเบี้ยวอย่างยาวนาน มาถึง 7 ปี มันเปาะบางมาก
ถ้าคนส่วนใหญ่พากันเห็นแก่ตัว เอาตัวรอด พากันไม่รอดแน่ๆ
อ.ท่านหนึ่ง กล่าว เมื่อลากยาวไปถึงจุดนั้น รัฐบาล จะต้องเลือก จะเพิ่มตำรวจ หรือ เปิดโรงเรียน
หมายถึง สถานการณ์ความสงบเรียบร้อยภายในประเทศ
ถ้า ชุมชน ประเทศ เข้มแข็ง ก็สามารถจัดงบประมาณ้ไปเปิดโรงเรียน
แทนการ เพิ่มตำรวจ อส.ทหาร
ความไม่มีกินมันน่ากลัว ขณะที่เศรษฐกิจถดถอยลงไปเรื่อยๆ ช้า เร็ว ขึ้นอยู่กับ ปัจจัย 1234 5
แต่ พวกที่จะมีปัญหาก่อน คือ ไม่สามารถพึ่งพาตนเอง หรือ ไม่สามารถรวมกลุ่มอาชีพ ไว้ เพื่อการร่วมมือแก้ปัญหา และ รักษาความเป็นธรรม หรือ ไม่พร้อมจะรับสถานการณ์
กลุ่มอาชีพแรกๆ น่าเป็นห่วง คือ ธุรกิจ สีเทาๆ อิทธิพลยาเสพติด บ่อนพนัน หวยใต้ดิน(ครึ่งค่อนเมือง) ท่องเที่ยว ธุรกิจบริการ สถานบันเทิง หรือสิ่งที่จัดอยู่สินค้าฟุ่มเฟือย
คนส่วนใหญ่ไม่พอกินพวกนี้ อยู่ไม่ได้ ถ้ายังยึดอาชีพเดิม เป็นรายได้หลักอย่างเดียว
เมืองท่องเที่ยวน่ากลัวมาก ที่ภูเก็ต แค่ ธุรกิจก่อสร้าง ลอยแพแรงงานต่างด้าว คนงานจะลำบากเป็น หมื่น เป็นแสน (นึกถึง ยุคสงครามโลก ที่นายเหมือง ลอยแพ กรรมกรเหมืองแร่ และ สงครามแย่งชิงธารน้ำแร แล้ว สยอง ครับ)
ธุรกิจท่องเที่ยว ที่พอจับทางได้ หันไปจับ กลุ่มล่างๆ สวนกลับนโยบายฝ่ายการเมือง ที่จะเน้นตลาดบน
ตลาดบน จะมา ไม่มา ขึ้นอยู่กับสถานการณ์บ้านเมือง แต่ที่แน่ๆจะมาในรูปแบบ พำนัก อยู่ยาวๆ ตามคอนโด วิลล่า บ้านจัดสรร ที่ จะสามารถกระจายรายได้สู่ชุมชน แทนที่จะผ่านภาคการท่องเที่ยว
อยู่ที่ ชุมชน มีผลผลิต ที่จะไปสนองความต้องการของเขา กระจายรายได้ในชุมชนได้หรือเปล่า คุณภาพ,ความปลอดภัย หากได้มาตรฐาน เชื่อว่าเขายินดีซื้อหรือรับบริการ่ เพราะ ถ้าคนในชุมชน ไม่มีกิน ู้ใครก็อยู่ลำบาก
หรือ อีกทางหนึ่ง ในกรณีที่ ชุมชนอ่อนแอ อิทธิพลมืด อิทธิพลการเมือง จะกลายเป็น โล่ป้องกัน กลุ่มนี้เอง
หากยึด เป้าหมายเดิม คือ เมืองน่าอยู่ ของ นายก อบจ.ไว้ได้ เชื่อว่า ไม่ลำบาก
ไม่ช่วยกัน ใครจะช่วยเรา แต่ถ้าเราช่วยกัน ก็ยังมีคนยื่นมือช่วยได้อีกมาก
นอกจากภูเก็ต น่าจะพึ่งพาอาหารภายในท้องถิ่นเองได้ไม่มากก็น้อย ศูนย์กสิกรรมธรรมชาติ ตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของในหลวง (ต.วิชิต จ.ภูเก็ต) เป็นตัวอย่าง ในการอยู่รอด แบบรวมกลุ่ม ปลูกผัก เลี้ยงสัตว์ ผลิตแ๊ก๊สชีวภาพ
โฉนดชุมชน ปฏิรูปที่ดินทำกิน ได้ใช้แน่ แต่ ประชาชนจะมีแรงแย่งจากหัวคะแนน นักการเมือง อิทธิพลท้องถิ่นได้หรือเปล่า
รัฐจะแจก จะให้ ต้องให้ผู้รับ ปรากฏตัว เช๊คหัว ทำรายชื่อ กันมาก่อน
แจกไม่เท่า ไม่ต้องให้ หลายมาตรฐาน เดี๋ยวรบกันตาย
ความช่วยเหลือภาครัฐ ตอนนี้ เห็นว่า รัฐ มีแต่รายได้จาก พลังงานเชื้อเพลิง ที่อาจจะเพียงพอแค่ เงินเดือนข้าราชการ (เครือข่ายผลประโยชน์และอิทธิพลทางการเมือง ที่พึ่งพาหรือ อยู่รอดด้วยระบอบที่ฉ้อฉน อย่าออกมาปล้น กันนะ)
โครงการต่างๆ ที่ลงมายังท้องถิ่น ที่ไม่จำเป็น น่าจะชลอ หันไปพูดคุยกันประชาชน ทำโครงการ่สร้างอาชีพ รวมกลุ่มพึ่งพา
ทรัพยากรของรัฐ คือ ต้นทุน เป็นที่พึ่ง ต้องช่วยกันดูแล เริ่มตั้งแต่ งบประมาณ ช่วยกันใช้มันให้คุ้มค่า ที่สุด
ทรัพยากรของรัฐ คือ ต้นทุน เป็นที่พึ่ง ต้องช่วยกันดูแล เริ่มตั้งแต่ งบประมาณ ช่วยกันใช้มันให้คุ้มค่า ที่สุด
ระวัง ความแตกแยก ในทุกมิติ ครอบครัว ผู้ปกครอง/ผู้อยู่ใต้ปกครอง มวลชน/รัฐ นายจ้าง/แรงงาน
มาตรการ ใดๆ ที่ช่วยป้องกัน ความรุนแรง ควรเร่งทำความเข้าใจ ในความจำเป็น และช่วยกันยึดถือกัน ย้ำ มันคือ ความจำเป็น
การเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมแบบเร่งด่วน หรือ อภิวัฒน์ เกิดขึ้นได้ในยามวิกฤติ กระบวนการส่งเสริม หลักการ วิชาการ กระบวนการ ทหารรู้ดีที่สุด (นักเคลื่อนไหวก็ด้วย มาช่วยกัน)
สื่อมวลชน มีส่วนสำคัญที่สุด เคยอ่าน แนวคิด ของการตลาดประเภท BLUE MARKETING ที่ว่า ผู้บริโภค อ่อนแอ ธุรกิจก็ไม่มั่นคง ตรงนี้เชื่อมโยงกับ ภาคเอกชน
เอ่อ... นี้กรณีที่ ไม่ นุ๊ก กันเสียก่อนนะ
สถานการณ์โลก อ่อนไหว เห็นสัญญาณ นายทุน ช่วยระบายลม ไม่ให้ แตกโพ๊ะ เพราะ ฟองสบู่กลวงๆที่โตมาด้วยหนี้ สะสมมาตลอดนับสิบปี หากไม่มีเหตุก่อสงคราม ในระหว่างการปรับโครงสร้างการเงิน ให้สะท้อนกับทรัพยากร ไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหน คิดว่า ยิงใช้เวลานาน ยิ่งดี ยิ่งมีเวลา ตั้งตัว
แต่อย่าดีใจ กูรูบอก อย่างไร ก็ ซบยาว
เปรียบเหมือน ธรรมชาติลงโทษ แต่ผู้แข็งแกร่ง จะเข้าใจ ว่าเป็น กลไกเศรษฐกิจ โดยธรรมชาติ จะคัดสรร ผู้ที่เข้มแข็ง
ใครเข้มแข็ง นักการเมือง ข้าราชการ พ่อค้า ประชาชน
คำตอบ คือ ชุมชนเข้าแข็ง ท้องถิ่นเข้มแข็ง ประเทศเข้มแข็ง
ประชาธิปไตย แบบกินได้ จริงๆ มันต้อง มีกินทัดเทียมกัน ไม่งั้น ผมเลือกคอมมิวนิสต์ ไปพราง ระหว่าง ที่ทำให้แข็ง