รู้คุณเมื่อสาย_เสียดายวัยเยาว์

กลับถึงบ้านแล้วรู้สึกได้
ตอนวัยรุ่นเอาแต่เที่ยวเล่นใช้เงินพ่อแม่ที่ลำบากหามา
ไปกินดื่มเที่ยวสุรุ่ยสุร่าย วันนี้กลับมาบ้าน
หลังจากไปๆมาๆไม่เคยได้ค้างเกิน1วันมา เกือบปี
เห็นโฟมล้างหน้าอันเก่าของเราที่หมดแล้วยังวางไว้ที่เก่า

สมัยก่อนเสื้อผ้าพ่อแม่ก็ซักให้ กินข้าวจานท่านก็ล้าง
กว่าจะรู้ตัวท่านก็ชราภาพขึ้นทุกวันไป บ้านที่พ่อคอยจัดคอยดูแลไม่เป็นระเบียบเท่าเก่า มีแต่ภาระท่านที่มากขึ้น "มะไหร่จะเจอช่องทางชีวิตที่จะขยับขยายำด้สักที" ไม่อยากให้พ่อแม่ทำงานแล้ว อยากมีกำลังมากพอจะดูแลท่านกลับในทุกๆสิ่งตอนยังมีท่านอยู่ให้ได้เต็มที่ อยากพาท่านไปเที่ยวเหมือนที่ท่านพาเราไปในวัยเยาว์
"ทำไมพึ่งมาคิดได้ ทำไมพึ่งเริ่มหัดยืนเองเอาป่านนี้"