หลังจากที่ผมเห็นกระทู้นี้
พี่ไม่ใช่นางสาวไทย พี่ไม่ได้รักเด็กทุกคนนะคะ!!!
ผมก็นึกถึงเคสที่คล้ายๆ กันที่เคยเจอมา เลยก็อยากจะแชร์เหมือนกัน
เรื่องนี้เกิดขึ้นที่เชียงใหม่ครับ.... ราวๆปลายปีที่ผ่านมา
ตอนนั้นเป็นวันสุดท้ายของการเที่ยวเมืองเชียงใหม่ (ส่วนใหญ่โดนเพื่อนพาไปขุน) แล้วทริปสุดท้ายนี้เพื่อนผมกับแฟนเพื่อนก็พาไปคาเฟ่แมวแห่งหนึ่งใกล้ๆ กับ มช. (มหาลัยนี้อย่างกว้างเดินเท้ากันเองมีขาลากแน่) พอเข้าไปในร้านก็เหมือนคาเฟ่แมวทั่วๆ ไปครับ มีแมวนอนเกลือนกันให้ถ่ายรูปเล่น แล้วทางร้านก็จะมีของเล่นแมวมาให้เรียกความสนใจกัน ซึ่งทีนี้แฟนเพื่อนผมมันเตรียมมาเองครับเป็นถุงก๊อบแก๊บซึ่งมันก็ได้ผลด้วย ในขณะที่ผมโดนเมินและไม่มีตัวไหนยอมเข้าใกล้
แล้วในร้านก็มีลูกค้าโต๊ะนึงซึ่งเขาพาเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ มาด้วย อันนี้ผมไม่แน่ใจว่าเขามาก่อนหรือเพิ่งมาหลังเรา อยู่ๆ เด็กคนนั้นก็เอาไม้ผูกถุงก๊อบแก๊บจากแฟนเพื่อนผม แล้วเอาของเล่นแมวที่ถือในมืออยู่แล้วมาให้ แล้วบอกว่า "อันนี้ได้ผลกว่า" ซึ่งอันนี้ผมก็เพิ่งหันมาเห็น แต่แฟนเพื่อนผมก็ไม่ได้ว่าอะไร จากที่ผมสังเกตนะครับ เด็กคนนี้มักจะเดินเข้ามาขอแลกของเล่นทุกอันที่คนอื่นใช้แล้วแมวเล่นด้วย คือเอาของเขาแล้วเอาของเก่าตัวเองยัดมือเขาเลย
แล้วต่อมาครับ มีลูกค้าที่เป็นกลุ่มคนญี่ปุ่นเขาเข้ามาในร้าน แล้วเขาเล่นกับแมวกันเพลิน มีเลยมาโต๊ะเราด้วย (แมวมันอยู่ไม่สุก) ซึ่งคนนี้เป็นป้าที่อายุเยอะพอสมควร คือป้าแกกำลังเพลิดเพลินกับแมวอยู่ครับ แล้วเด็กคนเดิมก็มาดึงไม้ล่อแมวจากมือป้าแกไปเลย แถวแบบต่อหน้าต่อตาผมกับเพื่อนเลยด้วย อารมณ์ประมาณเล่นกันอยู่คามือเดินมาดึงไปเฉยเลยครับ
แล้วทีนี้ศรีจะไม่ทน แต่ศรีจะไม่โวย (เดี๋ยวแมวมันไม่กล้าเข้าใกล้หนักกว่าเก่า+เพิ่งเดินมานอนตักผมตัวนึง) คือผมก็ไม่ได้อยากจะใจร้ายกับเด็กมาก ถึงปกติจะเกลียดเด็กอยู่แล้วก็เถอะ แต่ผมเห็นว่าชักไม่ใช่ล่ะเลยต้องจัดสักเม็ด ผมเลยพูดเตือนไปแบบเสียงเข้มๆ ว่า "น้อง... เอาไปคืนป้าเขาซะ" เพื่อนผมถึงกับตกใจบอกให้ผมใจเย็นๆ ก่อน คือตอนนั้นผมไม่คิดจะเล่นอะไรแรงอยู่แล้วเพราะเรื่องเด็กๆ แค่จะทำหน้าดุๆ แล้วเตือนเด็กแค่นั้น แต่ปัญหาคือหน้าตาผมมันน่ากลัวอยู่แล้วตอนนั้นหนวดเครายาวได้ที่เลย พ่อแม่เห็นมีคนเตือนเข้าก็หันมาขอโทษแล้วบอกให้เด็กคืนของให้ป้าไป เด็กก็ยังไม่ยอมคืนนะครับ พ่อแม่เด็กก็ไม่ได้จะสปอลย์เด็กด้วยส่วนป้าแกก็ไม่ถือสาอะไร
แต่หลังจากนั้นเด็กคนนั้นจะเรียกแบบนี้ดีมั้ย รู้สึกว่าเหมือนเด็กจะไม่กล้าเดินมาเฉียดโต๊ะผมเลย แถมไม่เที่ยวไปเอาของเล่นแมวคนอื่นด้วย จนกระทั่งผมออกจากร้านไป
เรื่องทั้งหมดมันก็มีเท่านี้แหละครับ
เพียงแต่ตอนจะกลับนังชาลี (ชื่อแมว) ทิ้งของแถม (ขน)
ไว้เต็มกางเกงเลย จนต้องเอาแปรงมาปัดออก
ปล. ถ้าใครไปเฉียด มช. ควรแวะอย่างยิ่งสำหรับร้านนี้
ผมก็ไม่ใช่ดัชชี่บอยเหมือนกันครับ ถึงจะรักเด็กทุกคน
พี่ไม่ใช่นางสาวไทย พี่ไม่ได้รักเด็กทุกคนนะคะ!!!
ผมก็นึกถึงเคสที่คล้ายๆ กันที่เคยเจอมา เลยก็อยากจะแชร์เหมือนกัน
เรื่องนี้เกิดขึ้นที่เชียงใหม่ครับ.... ราวๆปลายปีที่ผ่านมา
ตอนนั้นเป็นวันสุดท้ายของการเที่ยวเมืองเชียงใหม่ (ส่วนใหญ่โดนเพื่อนพาไปขุน) แล้วทริปสุดท้ายนี้เพื่อนผมกับแฟนเพื่อนก็พาไปคาเฟ่แมวแห่งหนึ่งใกล้ๆ กับ มช. (มหาลัยนี้อย่างกว้างเดินเท้ากันเองมีขาลากแน่) พอเข้าไปในร้านก็เหมือนคาเฟ่แมวทั่วๆ ไปครับ มีแมวนอนเกลือนกันให้ถ่ายรูปเล่น แล้วทางร้านก็จะมีของเล่นแมวมาให้เรียกความสนใจกัน ซึ่งทีนี้แฟนเพื่อนผมมันเตรียมมาเองครับเป็นถุงก๊อบแก๊บซึ่งมันก็ได้ผลด้วย ในขณะที่ผมโดนเมินและไม่มีตัวไหนยอมเข้าใกล้
แล้วในร้านก็มีลูกค้าโต๊ะนึงซึ่งเขาพาเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ มาด้วย อันนี้ผมไม่แน่ใจว่าเขามาก่อนหรือเพิ่งมาหลังเรา อยู่ๆ เด็กคนนั้นก็เอาไม้ผูกถุงก๊อบแก๊บจากแฟนเพื่อนผม แล้วเอาของเล่นแมวที่ถือในมืออยู่แล้วมาให้ แล้วบอกว่า "อันนี้ได้ผลกว่า" ซึ่งอันนี้ผมก็เพิ่งหันมาเห็น แต่แฟนเพื่อนผมก็ไม่ได้ว่าอะไร จากที่ผมสังเกตนะครับ เด็กคนนี้มักจะเดินเข้ามาขอแลกของเล่นทุกอันที่คนอื่นใช้แล้วแมวเล่นด้วย คือเอาของเขาแล้วเอาของเก่าตัวเองยัดมือเขาเลย
แล้วต่อมาครับ มีลูกค้าที่เป็นกลุ่มคนญี่ปุ่นเขาเข้ามาในร้าน แล้วเขาเล่นกับแมวกันเพลิน มีเลยมาโต๊ะเราด้วย (แมวมันอยู่ไม่สุก) ซึ่งคนนี้เป็นป้าที่อายุเยอะพอสมควร คือป้าแกกำลังเพลิดเพลินกับแมวอยู่ครับ แล้วเด็กคนเดิมก็มาดึงไม้ล่อแมวจากมือป้าแกไปเลย แถวแบบต่อหน้าต่อตาผมกับเพื่อนเลยด้วย อารมณ์ประมาณเล่นกันอยู่คามือเดินมาดึงไปเฉยเลยครับ
แล้วทีนี้ศรีจะไม่ทน แต่ศรีจะไม่โวย (เดี๋ยวแมวมันไม่กล้าเข้าใกล้หนักกว่าเก่า+เพิ่งเดินมานอนตักผมตัวนึง) คือผมก็ไม่ได้อยากจะใจร้ายกับเด็กมาก ถึงปกติจะเกลียดเด็กอยู่แล้วก็เถอะ แต่ผมเห็นว่าชักไม่ใช่ล่ะเลยต้องจัดสักเม็ด ผมเลยพูดเตือนไปแบบเสียงเข้มๆ ว่า "น้อง... เอาไปคืนป้าเขาซะ" เพื่อนผมถึงกับตกใจบอกให้ผมใจเย็นๆ ก่อน คือตอนนั้นผมไม่คิดจะเล่นอะไรแรงอยู่แล้วเพราะเรื่องเด็กๆ แค่จะทำหน้าดุๆ แล้วเตือนเด็กแค่นั้น แต่ปัญหาคือหน้าตาผมมันน่ากลัวอยู่แล้วตอนนั้นหนวดเครายาวได้ที่เลย พ่อแม่เห็นมีคนเตือนเข้าก็หันมาขอโทษแล้วบอกให้เด็กคืนของให้ป้าไป เด็กก็ยังไม่ยอมคืนนะครับ พ่อแม่เด็กก็ไม่ได้จะสปอลย์เด็กด้วยส่วนป้าแกก็ไม่ถือสาอะไร
แต่หลังจากนั้นเด็กคนนั้นจะเรียกแบบนี้ดีมั้ย รู้สึกว่าเหมือนเด็กจะไม่กล้าเดินมาเฉียดโต๊ะผมเลย แถมไม่เที่ยวไปเอาของเล่นแมวคนอื่นด้วย จนกระทั่งผมออกจากร้านไป
เรื่องทั้งหมดมันก็มีเท่านี้แหละครับ
เพียงแต่ตอนจะกลับนังชาลี (ชื่อแมว) ทิ้งของแถม (ขน)
ไว้เต็มกางเกงเลย จนต้องเอาแปรงมาปัดออก
ปล. ถ้าใครไปเฉียด มช. ควรแวะอย่างยิ่งสำหรับร้านนี้