สวัสดีค่ะ
เราพึ่งตั้งกระทู้เป็นครั้งแรก หลังจากพยายาม มาอย่างยาวนานเพื่อจะเข้าเป็นสมาชิกในพันทิป หลังจากติดตามเรื่องสนุกๆ และเครื่องสำอางต่างๆ มาเป็นเวลานาน
ความจริง.. เราค่อนข้างคิดหนัก และคิดมากกับเรื่องนี้ค่ะ
เริ่มเลยดีกว่า
ครอบครัวเรามีฐานะปานกลางนะคะ คือที่บ้านมีธุรกิจส่วนตัว ปัจจุบัน เราทำงานแล้ว มีรถขับ ที่บ้านมีรถ 3 คันค่ะ รถเราเป็นมรดกที่ได้รับมาจากพ่ออีกที ก็ไม่ได้ใหม่มาก แต่ก็ไม่ได้โบราณแบบวิ่งไปล้อจะหลุดนะคะ บ้านเรา ก็จัดอยู่ในโหมด อยากทานอะไร อยากไปเที่ยวที่ไหนก็คือไปได้ค่ะ เสื้อผ้า รองเท้า กระเป๋า เครื่องสำอาง คือเราก็มีความสามารถในการหาซื้อมาใช้ได้แบบไม่ขัดสน ไม่ต้องดิ้นรน หรือทำเรื่องไม่ดี เพื่อให้ได้เงินมาซื้อของพวกนี้ค่ะ อ่านมาถึงตรงนี้ ทุกคนอาจจะคิดว่า ชีวิตเราดีถูกต้องมั้ยคะ แต่.. จุดบอด หรือปมในชีวิตเรา มันอยู่ตรงนี้ค่ะ คือ บ้านเรา มีทุกอย่างครบ แต่ “บ้าน” ที่เป็นที่อยู่น่ะค่ะ เป็นแค่บ้านไม้เล็กๆ บ้านที่มีหลังคาเป็นกระเบื้อง ผนังเป็นกระเบื้องอะไรแบบนั้นเลยนะคะ ห้องน้ำก็ไม่ใช่ชักโครก ประเด็นเพราะ ครอบครัวเราไม่ชอบอยู่บ้านจัดสรร ตอนนี้มีที่ดินอยู่ที่อื่นอีก แต่ก็ยังไม่ได้มีโครงการจะย้ายไปปลูกซะที ที่อยู่ตอนนี้กว้างประมาน 1 ไร่เป็นพื้นที่ค่ะ แต่บ้านเล็กมากๆ เรารุ้สึก อายมาก เวลาเพื่อนจะมาบ้าน คือเหมือนโดนกด โดนดูถูกอยู่เสมอๆ เรื่องนี้
ทีนี้มันพีคกว่านั้นค่ะ ตรงที่ตอนนี้เรามีแฟน แฟนเราก็รบเร้า อยากจะพามาบ้าน อยากจะมาเห็นบ้าน อยากมาเจอพ่อแม่ คือ เราก็ไม่รู้จะบอกเค้ายังไง ไม่รู้ว่า จะอธิบายว่ายังไง กลัวเค้ามาเห็นบ้านแล้วรับไม่ได้ คือ อายน่ะ เป็นเรื่องปกติอยู่แล้วนะคะ แต่นี่ กลัวด้วยค่ะ แฟนเป็นคนดีมากๆ มีเหตุผล เข้าใจโลก เราคิดว่าบางทีเค้าน่าจะเข้าใจค่ะ เราย้ำกับเค้าเสมอ ว่าเราน่ะ อยู่ได้ด้วยตัวเอง ไม่ได้คิดจะมีแฟนแล้วสบาย แฟนเราก็ยังชมเลยนะ ว่าผู้หญิงแบบเราหายาก แต่มไม่รู้ค่ะ กลัว.. เราเป็นคนคิดมาก กลัวว่าวันนึงถ้าเค้ารู้แล้ว จะมาพูดจาเหมือนสงสารอะไร เรา หรือเปรียบเทียบ ซึ่งเราไม่ชอบมากๆ จะทำยังไงดีคะ เราคบกับแฟนมาหลายเดือน ถ้าเป็นคนที่อ่านกระทู้อยู่ตอนนี้ จะทำยังไงกับเรื่องนี้ดีคะ
ปล. บ้านแฟนจัดว่ารวยเลยค่ะ
ขอบคุณทุกความเห็นค่ะ กลุ้มใจมากๆ
คบกับคนที่รวยกว่า จะทำยังไงดีคะ
เราพึ่งตั้งกระทู้เป็นครั้งแรก หลังจากพยายาม มาอย่างยาวนานเพื่อจะเข้าเป็นสมาชิกในพันทิป หลังจากติดตามเรื่องสนุกๆ และเครื่องสำอางต่างๆ มาเป็นเวลานาน
ความจริง.. เราค่อนข้างคิดหนัก และคิดมากกับเรื่องนี้ค่ะ
เริ่มเลยดีกว่า
ครอบครัวเรามีฐานะปานกลางนะคะ คือที่บ้านมีธุรกิจส่วนตัว ปัจจุบัน เราทำงานแล้ว มีรถขับ ที่บ้านมีรถ 3 คันค่ะ รถเราเป็นมรดกที่ได้รับมาจากพ่ออีกที ก็ไม่ได้ใหม่มาก แต่ก็ไม่ได้โบราณแบบวิ่งไปล้อจะหลุดนะคะ บ้านเรา ก็จัดอยู่ในโหมด อยากทานอะไร อยากไปเที่ยวที่ไหนก็คือไปได้ค่ะ เสื้อผ้า รองเท้า กระเป๋า เครื่องสำอาง คือเราก็มีความสามารถในการหาซื้อมาใช้ได้แบบไม่ขัดสน ไม่ต้องดิ้นรน หรือทำเรื่องไม่ดี เพื่อให้ได้เงินมาซื้อของพวกนี้ค่ะ อ่านมาถึงตรงนี้ ทุกคนอาจจะคิดว่า ชีวิตเราดีถูกต้องมั้ยคะ แต่.. จุดบอด หรือปมในชีวิตเรา มันอยู่ตรงนี้ค่ะ คือ บ้านเรา มีทุกอย่างครบ แต่ “บ้าน” ที่เป็นที่อยู่น่ะค่ะ เป็นแค่บ้านไม้เล็กๆ บ้านที่มีหลังคาเป็นกระเบื้อง ผนังเป็นกระเบื้องอะไรแบบนั้นเลยนะคะ ห้องน้ำก็ไม่ใช่ชักโครก ประเด็นเพราะ ครอบครัวเราไม่ชอบอยู่บ้านจัดสรร ตอนนี้มีที่ดินอยู่ที่อื่นอีก แต่ก็ยังไม่ได้มีโครงการจะย้ายไปปลูกซะที ที่อยู่ตอนนี้กว้างประมาน 1 ไร่เป็นพื้นที่ค่ะ แต่บ้านเล็กมากๆ เรารุ้สึก อายมาก เวลาเพื่อนจะมาบ้าน คือเหมือนโดนกด โดนดูถูกอยู่เสมอๆ เรื่องนี้
ทีนี้มันพีคกว่านั้นค่ะ ตรงที่ตอนนี้เรามีแฟน แฟนเราก็รบเร้า อยากจะพามาบ้าน อยากจะมาเห็นบ้าน อยากมาเจอพ่อแม่ คือ เราก็ไม่รู้จะบอกเค้ายังไง ไม่รู้ว่า จะอธิบายว่ายังไง กลัวเค้ามาเห็นบ้านแล้วรับไม่ได้ คือ อายน่ะ เป็นเรื่องปกติอยู่แล้วนะคะ แต่นี่ กลัวด้วยค่ะ แฟนเป็นคนดีมากๆ มีเหตุผล เข้าใจโลก เราคิดว่าบางทีเค้าน่าจะเข้าใจค่ะ เราย้ำกับเค้าเสมอ ว่าเราน่ะ อยู่ได้ด้วยตัวเอง ไม่ได้คิดจะมีแฟนแล้วสบาย แฟนเราก็ยังชมเลยนะ ว่าผู้หญิงแบบเราหายาก แต่มไม่รู้ค่ะ กลัว.. เราเป็นคนคิดมาก กลัวว่าวันนึงถ้าเค้ารู้แล้ว จะมาพูดจาเหมือนสงสารอะไร เรา หรือเปรียบเทียบ ซึ่งเราไม่ชอบมากๆ จะทำยังไงดีคะ เราคบกับแฟนมาหลายเดือน ถ้าเป็นคนที่อ่านกระทู้อยู่ตอนนี้ จะทำยังไงกับเรื่องนี้ดีคะ
ปล. บ้านแฟนจัดว่ารวยเลยค่ะ
ขอบคุณทุกความเห็นค่ะ กลุ้มใจมากๆ