ผมทำผิดรึถูกที่ปล่อยเธอไป

ผมขอเล่าท้าวความก่อนละกัน เอาแต่แต่ผมยังไม่รู้จักเธอคนนั้น(ต่อจากนี้เธอคนนั้นจะแทนชื่อด้วยเอ) ผมเปนนักศึกษาของมหาวิทยาลัยแห่งนึง ในจังหวัดพิษณุโลก ผมเรียนคณะวิศวกรรม ส่วนเอเรียนคณะบริหารธุรกิจฯ ผมเจอเอครั้งแรกที่สนามยิงธนู ผมพึ่งหัดเล่นธนูนะคับ ส่วนเอก้ออยากยิงธนูมานานแร้วเหมือนกัน วันนั้นทางชมรมได้จัดการอบรมพัฒนาความรู้เรื่องการยิงธนูขึ้นมา ผมเจอเอครั้งแรกที่นั้น เอเปนคนที่มีเสน่ห์มากเรยละคับ ผมชอบการยิงธนูเปนอย่างมากแต่วันนั้นผมว่าผมคงสนใจการอบรมเพียง 30 % เท่านั้น เพราะผมจะจับจ้องมองเธออยู่ตลอดเวลา เรื่องราวระหว่างผมกับเอก้อเริ่มขึ้นนะตอนนั้น หลังจากวันนั้นหลังเลิกเรียนผมก้อไปที่ชมรมตลอดเพื่อหวังว่าจะได้เจอกับเอ และก้อเปนดั่งที่ผมหวัง เอมายิงธนูแทบทุวัน เธอปั่นจักรยานของมอที่มีให้ยืมมายิงธนูเกือบทุกวัน ผมก้อเรยได้สานความสัมพันธ์กับเอมาโดยตลอด ยิ่งนานวันผมกับเอก้อยิ่งสนิทสนมกันมากขึ้นจนเปนที่สังเกตุได้ของคนในชมรม เนื่องด้วยผมได้เข้ามายิงธนูก่อนเอ ผมเรยพอมีความรู้ความสามารถนำเออยู่บ้าง ผมเรยถือวิสาสะเปนเทรนเนอร์ส่วนตัวให้กับเอเรย หลังจากนั้นเราก้อเริ่มสนิทกันมากขึ้นกว่าเดิม เราไปไหนมาไหนด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน ไปเรียนด้วยกัน และตอนเย็นก้อไปให้อาหารปลาด้วยกันบ่อยๆ วันนึงผมได้ตัดสินใจจะบอกความในใจกับเอว่าผมชอบเธอ แต่ก้อพลาดท่า........โดนเอบอกชอบก่อนซะงั้น ฮ่ะฮ่าๆๆๆๆๆ ผมนี่ยิ้มหน้าบานเรยวันนั้ท้องฟ้านี้สว่างจ้าไปหมด ผมกลับไปนอนยิ้มที่หอท้างงงคืน... หลังจากที่ได้บอกความในใจแร้ว เราก้อยิ่งสวีทกันมากขึ้น พอปิดเทอมเอไม่ได้กลับบ้านเพราะบ้านเออยู่ไกล เอเปนคนภาคเหนือนะคับ เธอเรยไม่ได้กลับส่วนนึงเปนเพราะผมอ้อนให้เธออยู่ที่มอ เหตุนั่นเองเธอจึงย้ายของมาอยู่กับผมที่หอ นั่นยิงทำให้เราได้เข้าใกล้คำว่าแฟนเข้าไปเรื่อยๆ เอเปนคนน่ารัก ขี้เร่น ไม่แคร์ใคร อีโก้สูง แต่ก้อนั่นแหละคับที่ทำให้ผมชอบเธอ ช่วงซัมเมอร์เรายุที่มอตลอดไปสนามธนูแทบทุกวัน เพราะผมซ้อมเพื่อที่จะไปแข่งยิงธนูชิงถ้วย แต่เอไม่ได้ลงแข่งเธอบอกว่าเธอยังไม่พร้อม การแข่งครั้งนี้เปนครั้งแรกของผม ผมตื่นเต้นมาก มือเยน ตั่วชา สั่นไปหมด พี่ที่ชมรมเข้ามาบีบนวดให้ต่างๆนานา แต่มันก้อยังเหมือนเดิม แต่เมื่อมีเอยื่นมือเข้ามาจับมือผมไว้ ผมนี้ใจเยนลงแบบทันควันเรย แข่งไปซักพักก้อเปนอีกเหมือนเดิม เอเรยต้องคอยปลอบผมยุตลอดเวลา เธอให้กำลังใจผมได้มาก เวลาที่ดวลกับคนอื่นเธอจะอยู่ข้างหลังผมเสมอ นั่นแหละคือจุดที่ทำให้ผมรู้สึกดีเสมอเมื่อได้อยู่กับเอ หลังจากนั้นมาเราก้อไปที่ต่างๆด้วยกันมากมาย ทั้งไปเที่ยวกันเอง ไปเที่ยวกันกับชมรม และไปบ้านของเออยู่ สามครั้ง ทั้งสามครั้งผมนอนที่บ้านเธอทั้งสามครั้ง ทั้งบ้านของเธอก้อต้อนรับเปนอย่างดี แม่ของเอเปนคนใจดีมาก ผมได้นอนที่ห้องของเอ แร้วเอก้อไปนอนกับแม่ของเธอ บ้านของเอเปนคนมีฐานะดีเรยทีเดียว ผมเองพอได้ไปอยู่บ้านเธอก้อหวั่นๆยุเหมือนกันเพราะผมไม่ใช่คนรวยอะไร มีกินมีใช้ไปวันๆเท่านั้นเอง แต่ผมก้อไม่ท้อใจเรยสักนิด ยิ่งอยู่นานวันเข้าจากชอบก้อกลายเปนชอบมาก จากชอบมากก้อกลายเปนความรู้สึกที่ตัวผมเรียกมันว่า "รัก"
เอาไว้เท่านี้ก่อนนะคับ นีเพิ่งเริ่มเรื่อง ขอตัวไปนอนล่ะเด่วมาต่อ