สับสนตัวเอง

สวัสดีค่ะ
ตอนนี้เรากำลังศึกษาอยู่มหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งของรัฐบาล
เรามาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่าค่ะ
หลังจากที่เราได้เรียนมาแล้วเทอมหนึ่ง นั่นก็คือเทอมที่แล้วของชั้นปีใหม่ของเรานี้
พอมาถึงวันนี้เรากับรู้สึกไม่กระตือลือล้นเหมือนเทอมก่อน เหมือนรู้ตัวว่ามีบางอย่างมาฉุดความสนใจของเราไปจากเรื่องการเรียนที่
เราเคยตั้งใจมาตลอด เราพยายามที่จะเริ่มต้นใหม่ทุกครั้ง แต่ดูเหมือนทุกครั้งที่เริ่มมักจะมีจุดจบที่ใจตัวเอง
เรารู้สึกว่ามันเหนื่อย มันท้อ มันไม่มีแรงที่จะไปต่อ
เหมือนเรารออะไรบางอย่าง แต่ไม่รู้ว่ารออะไร ไม่รู้จุดหมายในสิ่งที่ตัวเองรอ
ตอนนี้เรารู้แค่ว่าเรากำลังสับสนจุดยืนของตัวเอง ดูเหมือนมันไม่มั่นคงเหมือนเมื่อก่อน
เราไม่รู้เลยว่าเราเป็นอะไร ไม่รู้เลยความอาการเหล่านี้มาจากไหน
รู้แค่ว่าทำไมทุกวันที่กำลังดำเนินไปของเรา เหมือนมันขาดอะไรบางอย่าง รู้แต่ว่าเรารอ แต่แค่ไม่รู้เท่านั้นแหละว่ารออะไร รอทำไม รอใคร.