กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
มีหญิงสาวที่ผิดหวังจากความรักเพราะแฟนทิ้งไป
เธอเสียใจมากและคิดจะกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย
ระหว่างนั้น มีพระรูปหนึ่งเดินผ่านมาเห็น จึงถามว่า "โยมกำลังจะทำอะไรน่ะ"
หญิงสาวหันมาตอบพร้อมน้ำตาว่า
"ดิฉันกำลังจะฆ่าตัวตายค่ะ ดิฉันเสียใจมากเพราะถูกคนรักทิ้งไป"
พระได้ยินดังนั้น จึงบอกว่า
"ทำไมโยมต้องเสียใจล่ะ คนที่ควรเสียใจ ต้องเป็นคนที่ทิ้งโยมไปนะ"
หญิงสาวสงสัยจึงถามพระกลับไปว่า
"ทำไมคนรักของดิฉันถึงต้องเป็นฝ่ายเสียใจล่ะคะ?"
พระตอบว่า
"เพราะโยมน่ะ ไม่ได้เป็นฝ่ายเสียอะไรไปเลยนะ"
หญืงสาวตอบกลับไปว่า
"ไม่จริงค่ะ ดิฉันเสียคนที่ฉันรักมากไปนะคะ"
พระตอบว่า
"โยมแค่เสียคนที่ไม่ได้รักโยมไป
แต่คนรักของโยม ต้องเสียคนที่รักเขามากมายแบบนี้
ใครกันล่ะ ที่ควรจะเป็นคนที่ต้องเสียใจมากกว่ากัน"
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้วันนี้เราอาจเป็นฝ่ายเสียใจ
แต่เมื่อเวลาผ่านไป เราจะเข้าใจ
ว่าคนที่ต้องเสียใจ อาจไม่ใช่เรา
เค้าไม่ชอบเราแล้วไง ?
มีหญิงสาวที่ผิดหวังจากความรักเพราะแฟนทิ้งไป
เธอเสียใจมากและคิดจะกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย
ระหว่างนั้น มีพระรูปหนึ่งเดินผ่านมาเห็น จึงถามว่า "โยมกำลังจะทำอะไรน่ะ"
หญิงสาวหันมาตอบพร้อมน้ำตาว่า
"ดิฉันกำลังจะฆ่าตัวตายค่ะ ดิฉันเสียใจมากเพราะถูกคนรักทิ้งไป"
พระได้ยินดังนั้น จึงบอกว่า
"ทำไมโยมต้องเสียใจล่ะ คนที่ควรเสียใจ ต้องเป็นคนที่ทิ้งโยมไปนะ"
หญิงสาวสงสัยจึงถามพระกลับไปว่า
"ทำไมคนรักของดิฉันถึงต้องเป็นฝ่ายเสียใจล่ะคะ?"
พระตอบว่า
"เพราะโยมน่ะ ไม่ได้เป็นฝ่ายเสียอะไรไปเลยนะ"
หญืงสาวตอบกลับไปว่า
"ไม่จริงค่ะ ดิฉันเสียคนที่ฉันรักมากไปนะคะ"
พระตอบว่า
"โยมแค่เสียคนที่ไม่ได้รักโยมไป
แต่คนรักของโยม ต้องเสียคนที่รักเขามากมายแบบนี้
ใครกันล่ะ ที่ควรจะเป็นคนที่ต้องเสียใจมากกว่ากัน"
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้