เขาไม่คิดถึงเราบ้างเหรอ

จากคนที่เคยสนิทกันมากๆ สนิทมานาน ไว้ใจกันได้ทุกเรื่อง เชื่อใจกันได้เสมอ มีอะไรเล่าให้ฟังกันตลอดเป็นคนแรกของกันและกัน เป็นเพื่อนกันแต่การกระทำคำพูดเหมือนแฟน คุยกันทุกวันทุกเวลา ว่างก็คุยไม่ว่างก็คุย มีกลับบ้านพร้อมกัน โทรปลุกกันบ้างบางที นอนพร้อมกัน มีง้อ มีงอน มีทะเลาะจนร้องไห้ก็มี มีหึงมีหวงมีห่วงใยมีใส่ใจมีดูแล เขาเป็นทุกอย่างในคนเดียวจนทำให้รู้สึกว่าเขาเป็นส่วนนึงของชีวิต ผ่านอะไรด้วยกันมามากมายไม่ว่าจะทุกข์หรือสุข แต่มันทำให้ชีวิตมีความสุขมาก มากเหลือเกิน จนนึกภาพวันที่เราไม่มีกันไม่ออกเลย..

แต่พอวันนั้นวันที่เรานึกไม่ถึง วันที่เราไม่อยากให้ดันมีขึ้นมาล่ะ..

จากที่เคยมีคนคุยตลอด จากที่เราไม่รู้จักคำว่าเหงา วันนี้เราได้เรียนรู้คำว่าเหงาได้อย่างเข้าใจ จากที่เราไม่สบายใจอะไรจะมีคนคอยฟังคอยปลอบ แต่วันนี้คนๆนั้นไม่อยู่แล้ว จากที่มีคนคอยดูแลเป็นห่วงตลอดแต่วันนี้เราต้องอยู่คนเดียวให้ได้จนได้แล้ว คนมาเติมความทรงจำให้เยอะมากๆวันนี้เขาหายไป เราไม่มีเขา เราไม่มีใคร เพราะตอนที่เรามีเขาเราก็มีเขาคนเดียว ไม่มีใครมาแทนที่เขาได้เลยจริงๆ

สิ่งที่เราเคยมีแต่พอวันนึงเราไม่มีเราก็คิดถึงเป็นธรรมดา ถูกแล้วใช่ไหม

เราคิดถึงเขามาก เราไม่มีใครให้ได้แบบเขาอีกแล้ว แต่ในขณะที่เขามีคนเยอะแยะมากมายเข้ามาในชีวิตเขา จนทำให้เราคิดว่า เขาคงลืมเราแล้วแหละเขาคงลืมคนที่สนิทกันมา2เกือบ3ปีแล้วแหละ คนที่เคยผ่านอะไรมาด้วยกันเยอะแยะ คนที่เขาเคยพูดได้เต็มปากว่าไม่อยากเสียไป .. ตอนนี้เขาคงลืมคนนั้นแล้วแหละ เขาคงไม่คิดถึงหรอก ไอเราคิดถึงเขาไปก็เท่านั้น เขาคงไม่กลับมาเป็นเหมือนเดิมหรอก เขาคงไม่มานั่งหยอดหวานใส่แล้วแหละ เห้อ
คิดถึงเนอะ😭