สวัสดีค่ะ เพื่อนๆ คืองี้เรา งง กับชีวิตตัวเองมากเลยอยากมาปรึกษาเพื่อนๆเผื่อมีใครเป็นแบบเราบ้าง
เราเป็นคนร่าเริ่งแจ่มใส เฮฮาตลกพูดบ่อยเวลาอยู่กับเพื่อน (เมื่อก่อนหน่ะ) แต่เดี๋ยวนี้ไม่ใช่เลยเราก็ไม่รู้ว่าอะไรคือจุดเปลี่ยนของเราเดี๋ยวนี้เราเกลียดการอยู่ในที่ที่วุ่นวายคนเยอะ เราชอบอยู่คนเดียวและการที่จะอ้าปากคุยกับใครสักคนแม้กระทั้งเพื่อน(สนิท) ก็เป็นเรื่องยากมากๆสำหรับเรา เราขี้เกียจพูด ขี้เกียจยิ้มหรือบางทีเหนื่อยมากๆที่จะต้องอยู่ในสังคมที่มีเสียงเจี้ยวจ้าว (ส่วนตัวเราคิดว่า สังคมทุกวันนี้มันปั้นหน้าเข้าหากัน ใส่หน้ากากคุยกัน พูดอีกอย่างคิดอีกอย่างอ่ะเราเลยคิดว่ามันเสียเวลาเปล่าๆที่จะคุยกับคนอื่น) ข้างหูอยู่ตลอด ทุกเย็นกลับมาบ้านเราก็จะอยู่แต่ในห้องไม่ออกไปไหน (แต่กับพ่อแม่ เราคุยปกตินะ) เป็นบางครั้งที่เราเบื่อๆเราเลยไม่พูดไม่จา แม่ชอบคิดว่าเราโกรธนู้นนี้ ทั้งๆที่จริงๆแล้วเราไม่ได้เป็นอะไรเลย แค่เราขี้เกียจพูด เราบอกแม่อธิบายแล้วแต่แม่ไม่เข้าใจ-- เพื่อนก็เหมือนกัน เวลาที่เราเงียบหรือไม่พูดก็จะคิดว่าเราเปลี่ยนไปแปลกไปและเอาเราไปพูดกันลับๆ ว่านู้นนี้นั้นเราแปลกๆ เราแค่อยากให้คนรอบข้างเข้าใจเราแค่นั้นเองอ่ะ แล้วอีกเรื่องเวลาเพื่อนไปเที่ยวข้างนอกหรือไปไหนกันเราก็ไม่ชอบไป เพื่อนก็จะงอลเราโกรธเรา เฮ้ย แค่เราไม่ชอบออกไป อ่ะ ทำไมต้องโกรธกัน คือ เดี๋ยวนี้เราอยู่คนเดียวในห้องเราโครตมีความสุขเลย เราอยากรู้ว่ามีใครตกอยู่ในสภาวะแบบนี้เหมือนเราบ้าง
เราเป็นโรคอะไรหรือเปล่า-0-
เราเป็นคนร่าเริ่งแจ่มใส เฮฮาตลกพูดบ่อยเวลาอยู่กับเพื่อน (เมื่อก่อนหน่ะ) แต่เดี๋ยวนี้ไม่ใช่เลยเราก็ไม่รู้ว่าอะไรคือจุดเปลี่ยนของเราเดี๋ยวนี้เราเกลียดการอยู่ในที่ที่วุ่นวายคนเยอะ เราชอบอยู่คนเดียวและการที่จะอ้าปากคุยกับใครสักคนแม้กระทั้งเพื่อน(สนิท) ก็เป็นเรื่องยากมากๆสำหรับเรา เราขี้เกียจพูด ขี้เกียจยิ้มหรือบางทีเหนื่อยมากๆที่จะต้องอยู่ในสังคมที่มีเสียงเจี้ยวจ้าว (ส่วนตัวเราคิดว่า สังคมทุกวันนี้มันปั้นหน้าเข้าหากัน ใส่หน้ากากคุยกัน พูดอีกอย่างคิดอีกอย่างอ่ะเราเลยคิดว่ามันเสียเวลาเปล่าๆที่จะคุยกับคนอื่น) ข้างหูอยู่ตลอด ทุกเย็นกลับมาบ้านเราก็จะอยู่แต่ในห้องไม่ออกไปไหน (แต่กับพ่อแม่ เราคุยปกตินะ) เป็นบางครั้งที่เราเบื่อๆเราเลยไม่พูดไม่จา แม่ชอบคิดว่าเราโกรธนู้นนี้ ทั้งๆที่จริงๆแล้วเราไม่ได้เป็นอะไรเลย แค่เราขี้เกียจพูด เราบอกแม่อธิบายแล้วแต่แม่ไม่เข้าใจ-- เพื่อนก็เหมือนกัน เวลาที่เราเงียบหรือไม่พูดก็จะคิดว่าเราเปลี่ยนไปแปลกไปและเอาเราไปพูดกันลับๆ ว่านู้นนี้นั้นเราแปลกๆ เราแค่อยากให้คนรอบข้างเข้าใจเราแค่นั้นเองอ่ะ แล้วอีกเรื่องเวลาเพื่อนไปเที่ยวข้างนอกหรือไปไหนกันเราก็ไม่ชอบไป เพื่อนก็จะงอลเราโกรธเรา เฮ้ย แค่เราไม่ชอบออกไป อ่ะ ทำไมต้องโกรธกัน คือ เดี๋ยวนี้เราอยู่คนเดียวในห้องเราโครตมีความสุขเลย เราอยากรู้ว่ามีใครตกอยู่ในสภาวะแบบนี้เหมือนเราบ้าง