สวัสดีค่ะ นี้เป็นกระทู้แรกของเรานะ หลังจากอ่านพันทิปมานานเราอยากแบ่งปันเรื่องราวของเราบ้าง แต่ถ้ามีอะไรผิดพลาดก็ขอโทดด้วยนะคะ เรื่องราวของเราเกี่ยวกับแฟนเก่าและเพื่อนของแฟนเก่าด้วยค่ะ เราของใช้นามสมมติในการเล่านะ โดยของแทนตัวเองว่าเรา แฟนเก่าเราชื่อเกม ส่วนเพื่อนเค้าชื่อฟ้า เรากับแฟนเก่าเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องกันใน รร. แฟนเราเป็นรุ่นน้องตอนนั้นอยากเป็นอมตะ >< ซึ่งก็เริ่มคุยกันในเฟสบุ๊คช่วงปิดเทอม พอเปิดเทอมมาสักพักก็คบกัน ในระยะเวลาที่คบกันก็มีความสุขดีค่ะ เพื่อนของเราก็โอเคกับเค้าทุกคน มีแต่คนบอกว่าอิจฉาเรา เพราะก็หน้าตาธรรมดา แต่เกมแฟนเก่าเราหน้าดี นิสัยก็โอเค ป๊อปในหมู่ผู้หญิงเป็นนักกีฬาบาสเกตบอลของ รร. ด้วย 555 โดยเค้ามีเพื่อนสนทิคนนึงซึ่งเป็นผู้หญิงชื่อฟ้า ตอนแรกเราก็ไม่ได้อะไร อาจจะเป็นเพราะเราเชื่อใจมั้ง เพราะเคยบอกกับเราว่าฟ้าชอบเพื่อนในระดับเรา เราก็ช่วยสืบประวัตินะ 555 (แอบเผือก -.-) เรากับเกมก็คบกันเหมือนคู่อื่นๆนะ มีไปอ่านหนังสือด้วยกันบ้าง เจอกันหลังเลิกเรียน คิคิ แต่เราเป็นเด็กกิจกรรมของ รร. ก็ไม่ค่อยว่างเท่าไหร่ เกมก็มีแอบนอยด์นิดๆ เวลาเรามีรำงานใน รร. เกมก็ค่อยเทคแคร์เราตลอด วันครบรอบเกมก็มักจะมีของให้ ประทับใจสุดก็ตุ๊กตาตัวใหญ่ๆ ^^ เราก็ยังกอดอยู่ถึงทุกวันนี้ อยากจะทิ้งแต่เสียดาย 555+ แต่เนอะตอนคบกันมันก็ต้องมีปัญหากันบ้าง ซึ้งเกมจะไม่ค่อยบอกเรา จะไปปรึกษาเพื่อนที่ชื่อฟ้า ตอนนั้นเราก็ยังไม่คิดอะไร 555 เพราะฟ้าก็รู้จักกับเราเพื่อนของฟ้าเราก็สนิท จนกระทั่งช่วงใกล้จะสอบปลายภาค ซึ่งก็วันนั้นก็เป็นวันครบรอบกี่เดือนไม่รู้ (จำบ่ล้ายยยแล้ว 555) นัดเจอกันทีสนามบาส แต่เราโดนครูเรียกไปห้องซ้อมด่วน เราก้เดินผ่านตรงสนามบาสเห็นเค้าเล่นอยู่เลยยังไม่อยากเรียก คิดว่าครูคงเรียกแปปเดียวเลยจะรีบไปรีบกลับ แต่เกมไม่เข้าใจเราคิดว่าเราไม่สนใจ -//- เค้าก็เลยนั่งคุยกับฟ้า (อันนี้เพื่อนเราเล่าให้ฟัง) ก็นั่งปลอบกันตรงนั้น ตอนเรารู้ก็เออดีๆ ช่วยๆกันปลอบ แต่เราดันคิดผิด เพราะมันเหมือนเป็นโอกาสให้เค้าเข้าใจกัน แหะๆ ให้เกมเจอคนที่คิดว่าเข้าใจเค้ามากกว่าเรา เห้อออ หลังจากเราเจอครูเสร็จก็รีบมาหาเค้าเลย ตอนนั้นเรียกก็ไม่มา เราเลยเดินเข้าไปหาในสนามเลย ตอนนั้นไม่สงไม่สนใจมันละลูกบาส จะไปง้อแฟนช้านนน 555 เราก็ฟันฝ่าลูกบาสได้ทุกลูกจนถึงตัวเค้า ตอนนั้นเกมก็ยังงอนค่ะ ไม่คุยกับเรา เราก็ถามเป็นอะไร เงียบไม่พูดเลย เค้าก็บอกว่า เปล่า .. เราก็โอเคๆ เปล่าก็เปล่า งั้นเรากลับก่อนนะ เค้าก็ยังนิ่ง เราเริ่มจะหมดความอดทนแต่เห็นหน้าเค้าเหมือนจะร้องไห้ ตอนนั้นบอกเลยตกใจ ร้องไมว่ะ เราก็ยังถามเค้าว่าร้องทำไม เค้าก็ยังส่ายหัว เราเลยถอยก่อนดีกว่า พื้นที่ที่คึยกันไม่ปลอดภัย เลยมานั่งรอเค้าข้างๆสนาม เค้าก็เดินมาหาเรา แต่นั่งเงียบตลอดเราเลยบอกว่า เรากลับดีกว่า ตอนเรากลับเราก็แอบดูเค้านะ เค้าก็เดินไปหาฟ้า ตอนนั้นอิชั้นหน้าหงายไปพักนึง นึกแล้วขำ ถรุ้ย 555 แต่พอกลางคืนก็มีเคลียร์กันก็ดีกันด้วยดี เราก็บอกว่าขอโอกาสอีกครั้งนึงนะ แต่พอใกล้สอบเราเห็นฟ้าก็โพตให้เกมบ่อยๆ ชวนไปอ่านหนังสือบ้างไรบ้างเป็นห่วงเป็นใย ในใจเราก็คิดดูแลกันดีเว้ยเพื่อนสนิทคู่นี้ เราก็มีไปหาตอนเค้าอ่านกันบ้างก็เราก็คุยกับเกมยังปกติดีอยู่ก็เลยคิดว่าไม่มีอะไร จนวันนึงเราไปหาที่สนามบาสเกมก็เงียบแปลกๆ เราก็ถามอีกนั้นแหละว่าเป็นอะไร เค้าก้บอกว่าเค้าเหนื่อย ตอนนั้นเริ่มรู้สึกตัวแต่ก็ยังไม่อยากคิดไปว่าจะเลิกกัน เราเลยให้เค้าไปเล่นบาสกับเพื่อนดีกว่า ตอนนั้นกลับมาร้องไห้ 555 คิดอยู่แล้วไม่พ้นเลิกชัวร์ พอปิดเทอมช่วงเเรกตอนนั้นเราไม่สบายเลยไม่ได้ติดต่อกับเค้าเลย เราหายดีก้เลยโทรไปหาเค้า ตอนนั้นถ้าจำไม่ผิดเกมไปเข้าค่ายอะไรสักอย่าง ซึ้งหน้าเฟสบุ๊คเค้าก็มีฟ้ามาโพตว่าให้รีบกลับ มีลงรูปที่ไปกินนู้นนี่นั้นกับเพื่อนๆรวมทั้งฟ้าและเกมด้วย เริ่มใจไม่ดีตอนนั้นก็เล่าให้แม่ฟังด้วย แม่เราถามเราว่าเชื่อใจเค้ารึเปล่า (เราคบใครแอบชอบใครแม่เรารู้หมด แม่จะเลี้ยงเราแบบเชื่อใจไว้ใจมีอะไรเลยบอกแม่หมด) เราก็บอกว่าเชื่อใจ แม่ก็ตอบเรากลับมาว่า ถ้าจะเลิกกันเราก็ทำดีที่สุดเเล้ว ส่วนเค้าจะเห็นความรู้สึกเรามีค่ารึเปล่า นั้นมันก็แล้วแต่เค้า เราไม่สามมารถบังคับใจใครได้ แม้แต่ใจเราก็ยังบังคับและไว้ใวไม่ได้ ใครไม่รักลูกแม่แต่แม่รัก อิอิซ่าาาส์ ตอนนั้นเราเลยตัดสินใจถ้ามันจะเลิกก็เลิกเอาว่ะ เราเลยโทรไปเค้าพูดคำว่าขอโทษหลายรอบมากเราบอกขอโทษอะไรบอกมาเถอะ เค้าก็บอกว่าเรื่องไม่ดี เราก็บอกไปไม่เป็นไร เค้าก็หลุดมาว่า เตงเค้าบอกเลิกใครไม่เป็น เราก็เอิ่ม ... ขนาดบอกไม่เป็นนะ เราเลยย้ำแบบตรงๆ เลิกกันใช่ไหม เค้าก็อืมขอโทษนะ เราเห้ยไม่เป็นไร แต่เราขอสาเหตุ เค้าก็บอกเราว่าเรียบร้อบไป ตอนนั้นเกือบจะขำแต่ก็เศร้าอยู่ เค้ายังมีเป็นห่วงถามเราว่าเราโอเคไหม (อยากสวนกลับไปมาโห้อิดอกคงจะมีคนดีใจแหละเนอะโดนบอกเลิกเนี่ย -..-) เราก็บอกไปว่ายังไงก้ไม่สิทธิ์จะทำอะไรแล้วมันจบแล้วไม่โอก็ต้องโอ ตอนนั้นเสียใจ แต่เราเป้นคนมีเพื่อนเยอะ เป้นผู้หญิงคิดบวกหน่อยๆ เศร้าาอยู่คืนนึงก็เฮฮาต่อ555 เราไม่อยากให้ใครเห็นเราเศร้า เพราะผู้ชายคนเดียว มันดูไม่ดีมั้งนะในความคิดเรา มีอีกตั้งเยอะคนที่รักเราตัดก็ตัด ช่วงเรียนพิเศษเราก็เจอเกมนะมาเที่ยวกับฟ้าซะด้วย ฮิ้ววว เราก้มีทักเค้าไปบ้าง ใจมันยังไม่ชิน T^T แต่ก็โอเคขึ้นเรื่อยๆในสิ่งที่สงสัยว่า เกมกับฟ้าเค้าคบกันก็เป็นจริง ถ่ายรูปคู่เปลี่ยนรูปโปรพร้อมกัน กดไลค์ทั้งน้ำตา เพื่อนเราเห็นก็อึ้งทั้งน้านนนน เราก็มาย้อนคิดนี่หรอที่เราไว้ใจ คำว่าเพื่อน แต่เราก้เออพอๆช่างมันผ่านไปแล้ว ทุกวันนี้ก็ยังเจอหน้า เกมกับฟ้าอยู่ทุกวัน ได้ข่าวว่าเค้าก็เลิกกันเเล้ว เราก็มีความสุขดีกับเพื่อน และยังคิดถึงแม่อยู่ตลอด ความรักมันเป็นดีที่ดี สวยงามเสมอ ถ้าเราจริงใจที่จะมอบให้ใคร อีกอย่างเรายังต้องเจอคนอีกมาก เจอสังคมอีกเยอะ อย่ามัวเสียใจเพียว เพราะ ใครคนนึงที่เค้าไม่สนใจในความรักของเรา อย่าทำร้ายตัวเองแต่จงรักตัวเองให้มากขึ้น มากพอที่จะมีคนเห็นถึงคุณค่าของตัวเรา
ปล. 18 + หมายถึงอายุเรานะใกล้จะ 18 555 ขอโทษด้วยนะ ถ้ามีใครจะเข้ามาอ่านเพราะเรื่องอย่างว่า
ปล.สอง เราอยากฝากให้คิดว่า ความรักอาจไม่จำเป็นต้องได้จากแฟนนะ เพื่อน ครอบครัวมีอีกเยอะที่รักเรา เราไม่ค่อยโอเคที่มักเห็นข่าว ฆ่าตัวตายเพราะ อกหัก ผิดหวังเพราะรัก ต่างๆนานา เราอยากสร้างความคิดให้ใหม่ อย่างน้อยก็ได้รู้ว่ามีอีกคนนึงที่ผ่านไปไม่ใช่คู่เรา 5555 อีกอย่างเราเป็นคนนึงรักสัตว์ ถ้าไม่อยากเสียใจเราเเนะนำ ซื้ออาหารให้หมาให้แมวกินนะ เราให้หมาแมวใน รร บ่อย แอบภูมิในเวลามันจำเราได้ 5555 เจอที่ไหนเรียกก็จะเดินตามเราและเมื่อไหร่ที่เรายิ้ม นั้นแหละคือความสุข ที่ไม่ต้องไขว่ขว้าจากใคร
ปล.สามเรายังเล่าไม่ค่อยเก่งอาจจะน่าเบื่อเกินไป แต่เราอยากแชร์อีกแง่มุมของความคิดนะ
เจ็บ เพราะคำว่า เพื่อนสนิท 18+
ปล. 18 + หมายถึงอายุเรานะใกล้จะ 18 555 ขอโทษด้วยนะ ถ้ามีใครจะเข้ามาอ่านเพราะเรื่องอย่างว่า
ปล.สอง เราอยากฝากให้คิดว่า ความรักอาจไม่จำเป็นต้องได้จากแฟนนะ เพื่อน ครอบครัวมีอีกเยอะที่รักเรา เราไม่ค่อยโอเคที่มักเห็นข่าว ฆ่าตัวตายเพราะ อกหัก ผิดหวังเพราะรัก ต่างๆนานา เราอยากสร้างความคิดให้ใหม่ อย่างน้อยก็ได้รู้ว่ามีอีกคนนึงที่ผ่านไปไม่ใช่คู่เรา 5555 อีกอย่างเราเป็นคนนึงรักสัตว์ ถ้าไม่อยากเสียใจเราเเนะนำ ซื้ออาหารให้หมาให้แมวกินนะ เราให้หมาแมวใน รร บ่อย แอบภูมิในเวลามันจำเราได้ 5555 เจอที่ไหนเรียกก็จะเดินตามเราและเมื่อไหร่ที่เรายิ้ม นั้นแหละคือความสุข ที่ไม่ต้องไขว่ขว้าจากใคร
ปล.สามเรายังเล่าไม่ค่อยเก่งอาจจะน่าเบื่อเกินไป แต่เราอยากแชร์อีกแง่มุมของความคิดนะ