▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
-
หน้าแรก
- คอมมูนิตี้
- {name} {description}
- กิจกรรม
- แลกพอยต์
- อื่นๆ
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
ละเมอคิด
ใจปวดปร่าแปลกปนป่นแล้วสิ้น
คนเคยรักพรากพาว่าพังภินท์
เศษดวงจินต์เจ็บจำย้ำคำลวง
หลอกจนหลงลงนิยามในความรัก
แล้วผลุนผลักหล่นหลุดฉุดใจร่วง
นี่หรือคนเฝ้ายลเชยเคยเคียงควง
กลับมอบห้วงเหวห่าคร่าชีวิน