สวัสดีครับผม นี้เป็นกระทู้แรกที่เขียนขึ้นเพื่อเล่าประสบการณ์เรื่องเรียนในมหาลัยนะครับ ถ้าผิดพลาดประการไดก็แนะนำด้วยนะครับ ผมเป็นเด็กคนหนึ่งที่มีปัญญหาครอบครัวบ้าง อะไรบ้างต่างๆน่าๆ ผมมีนิสัยเป็นคนง่ายๆไปไหนก็ได้อะไรก็ได้ จนวันหนึ่งผมได้เลือกคณะ ตอนม.6 ผมรู้สึกว่าเราจะไปไหนดี เลือกไม่ถูกกลัวผิดพลาดเลือกในสิ่งที่ตัวเองไม่ชอบ (เพราะผมเคยผิดพลาดตอน ม.ต้นมาแล้ว ) เลือกไป 4 อันดับ ผมเลือกในคณะที่ผมชอบไว้อันดับหนึ่งแต่ อันดับ 2-3 ผมเลือกคณะที่ ทางบ้านอยากให้เรียน ส่วนอันดับที่ 4 เลือกไว้กันเพื่อไม่ติด สรุปผมติดอันดับ 4 ครับ T-T แต่ไม่บอกนะครับว่าเป็นคณะอะไร
เราจะรอซิ้วเอนใหม่ก็ไม่ได้ครับเพราะทางบ้านมีปัญหาด้านการเงินนิดหน่อยแต่ด้วยนิสัยที่เป็นคนง่ายๆก็เรียนไปครับ พอเรียนจบปี 1 ผมรู้สึกว่ามันใช้ตัวเรารึเปล่าคิดไม่ตกก็หาทางแล้วครับเพราะปี 2 ต้องแยกสาขา หรือ ย้ายเอกดี (บอกก่อนนะครับ ว่า สาขาผมแยกหย่อยไปอีก 3 สายน่ะครับ) แต่เพราะนิสัย เราก็เลือกที่จะเรียนต่อไปครับ เพราะทำเรื่องย้ายเยอะพอสมควร+ไปดูหมอกับแม่ครับหมอเค้าทักมาว่าให้ทำงานเกี่ยวกับด้านชั่งแล้วจะรุ้ง -.-
ผมนี้ยืนขึ้นเลย 555 แต่พอเรียนมาเรื่อยๆรู้สึกว่า ไม่ใช้หละ มันไม่ใช้ตัวผมหละ ทีนี้ทำไงครับ ( เพราะเชื่อดวงแท้ๆ 555 ) ก็คิดในใจว่าไม่เป็นไร ทนเรียนไปเพราะ ทำเพื่อแม่ครับ เพราะแม่พูดกับผมไว้ว่า " ลูกเรียนให้จบนะ ตั้งใจนะ " เพราะคำนี้หละครับทำให้ผมต้องไม่ทำให้แม่เสียใจ ตอนนี้ผมอยู่ ปี 4 เทอม 2 หละครับ กำลังฝึกงานอยู่ แต่มีกระทู้หนึ่งในนี้ที่ทำให้ผมได้ ค้นพบตัวเองว่าผมชอบอะไร ขอบคุณกระทู้นี้จริงๆ ครับ
ตอนนี้ผมเริ่มเปลี่ยนนิสัยจากคนง่ายๆอะไรก็ได้เป็นให้พิถีพิถันในการเลือกและการตัดสินใจแล้วครับและก็มีเป้าหมายในชีวิตที่จะต้องไปให้ถึงและผมก็จะลองทำในสิ่งที่ผมชอบหลังจากเรียนจบครับ ก็อยากฝากเรื่องราวนี้ให้เป็นบทเรียน บทหนึ่งสำหรับ น้องๆที่กำลังตัดสินใจเลือกคณะ หรือ ตัดสินใจผิดพลาด ไม่ต้องกลัวนะครับ เรามีโอกาศย้ายได้ ลองทำในสิ่งที่ตนเองรักดูสิครับ เพราะมันจะอยู่กับเราไปตลอดชีวิตและเราก็จะมีความสุขกับมันไปตลอดชีวิตเหมือนกัน
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านหรือเปิดผ่านๆนะครับ ก็อยากให้สิ่งที่ผมเล่าเหล่านี้จะช่วย เพื่อนๆ น้องๆ ให้เห็นภาพในการตัดสินใจมากขึ้นหรือนำไปเป็นตัวอย่างของคนที่เคยตัดสินใจผิดพลาดนะครับ ขอบคุณครับ
เคยคิดไหมครับการที่เราเป็นคนง่ายๆอะไรก็ได้จะทำให้เราได้ในสิ่งที่เรา "ไม่ชอบ"
เราจะรอซิ้วเอนใหม่ก็ไม่ได้ครับเพราะทางบ้านมีปัญหาด้านการเงินนิดหน่อยแต่ด้วยนิสัยที่เป็นคนง่ายๆก็เรียนไปครับ พอเรียนจบปี 1 ผมรู้สึกว่ามันใช้ตัวเรารึเปล่าคิดไม่ตกก็หาทางแล้วครับเพราะปี 2 ต้องแยกสาขา หรือ ย้ายเอกดี (บอกก่อนนะครับ ว่า สาขาผมแยกหย่อยไปอีก 3 สายน่ะครับ) แต่เพราะนิสัย เราก็เลือกที่จะเรียนต่อไปครับ เพราะทำเรื่องย้ายเยอะพอสมควร+ไปดูหมอกับแม่ครับหมอเค้าทักมาว่าให้ทำงานเกี่ยวกับด้านชั่งแล้วจะรุ้ง -.-
ผมนี้ยืนขึ้นเลย 555 แต่พอเรียนมาเรื่อยๆรู้สึกว่า ไม่ใช้หละ มันไม่ใช้ตัวผมหละ ทีนี้ทำไงครับ ( เพราะเชื่อดวงแท้ๆ 555 ) ก็คิดในใจว่าไม่เป็นไร ทนเรียนไปเพราะ ทำเพื่อแม่ครับ เพราะแม่พูดกับผมไว้ว่า " ลูกเรียนให้จบนะ ตั้งใจนะ " เพราะคำนี้หละครับทำให้ผมต้องไม่ทำให้แม่เสียใจ ตอนนี้ผมอยู่ ปี 4 เทอม 2 หละครับ กำลังฝึกงานอยู่ แต่มีกระทู้หนึ่งในนี้ที่ทำให้ผมได้ ค้นพบตัวเองว่าผมชอบอะไร ขอบคุณกระทู้นี้จริงๆ ครับ
ตอนนี้ผมเริ่มเปลี่ยนนิสัยจากคนง่ายๆอะไรก็ได้เป็นให้พิถีพิถันในการเลือกและการตัดสินใจแล้วครับและก็มีเป้าหมายในชีวิตที่จะต้องไปให้ถึงและผมก็จะลองทำในสิ่งที่ผมชอบหลังจากเรียนจบครับ ก็อยากฝากเรื่องราวนี้ให้เป็นบทเรียน บทหนึ่งสำหรับ น้องๆที่กำลังตัดสินใจเลือกคณะ หรือ ตัดสินใจผิดพลาด ไม่ต้องกลัวนะครับ เรามีโอกาศย้ายได้ ลองทำในสิ่งที่ตนเองรักดูสิครับ เพราะมันจะอยู่กับเราไปตลอดชีวิตและเราก็จะมีความสุขกับมันไปตลอดชีวิตเหมือนกัน
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านหรือเปิดผ่านๆนะครับ ก็อยากให้สิ่งที่ผมเล่าเหล่านี้จะช่วย เพื่อนๆ น้องๆ ให้เห็นภาพในการตัดสินใจมากขึ้นหรือนำไปเป็นตัวอย่างของคนที่เคยตัดสินใจผิดพลาดนะครับ ขอบคุณครับ