ผมได้เข้าศึกษาในมหาลัยแห่งหนึ่ง วันปฐมนิเทศผมก่พบเจอเธอ เธอคือผู้หญิงในอุดมคติบอกเลยสเปคผมไม่ได้สูงมากหนัก วันนั้นผมบอกกับตัวเองจะทำทุกวิธีเพื่อให้เธอมาเป็นคนรัก มันไม่ง่ายเลยครับ ผมไม่กล้าแม้แต่ไปคุยกับเธอทั้งที่ อยุ่ห้องเดียวกัน ผมใช้เวลาผ่านไปโดยเปล่าประโยชน์ ผมคิดว่าผมชิบเธอเฉยๆ แต่
เมื่อเวลาผ่านไปมันไม่ใช่เลย ยิ่งผมรู้จัก ผมยิ่งเพ้อยิ่งคิดถึง ยิ่งมารู้ว่าศาสนาเดียวกันยิงทำให้ผมจินตนาการไปไกลผมเลยจำเป็นที่จะจีบเธอเพราะผมคงไม่ใช่แค่ชอบแบบชอบไปเรื่อยแล้ว ทันมีที่คิดได้ผมจึงหาเบอ โทรศัพของเธอ ไม่เกินความสามารถครับ แต่ผมที่ผมไม่สามารถคือโทหาเธอมากกว่าจ มันทำให้ผมแทบคลั่งง แต่ผมก็ใช้วิธีเอาการบ้านมาอ้าง
ผมกับเธอได้คุยกัน ผมห่วงเธอมาก เราเริ่มผูกพันธุ์กัน เราเริ่มคุยกัน เราเริ่มจะไปไหนมาไหนด้วยกันจนกระทั่งเรามีอะไรกันทั้งหมดที่เกิดเป็นเวลาปีกว่าๆ ที่ผมใช้มันทุ่มเทกับเธอคนนี้ ผมยังคงรักเธอมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะเธอเข้าใจผมทุกอย่าง แบบเดียวกะที่ผมเข้าใจเธอ เรารักกันมาก แต่มาวันนึง เทอบอกผมว่ามีเพื่อนผู้ชายมานอนที่ห้องทันทีที่ผมเข้าไป กับเจอผู้ชาย
ใส่กางเกงบอลตัวเดียว ความโมโหทำให้ผมคลั่งมาก ทั้งที่ผมไม่ใจร้อนขนาดนี้ ผมผลักเธอชนกระจกแตก ผมแทบขาดใจทุรนทุราย น้ำตาออกมาแทบจะห้ามไม่ได้ ผมเลยจำเป็นต้องรู้ว่าดอมีอะไลกับเพื่อนของเธอหรือป่าว เลยมีอะไลกับเธอ ทำให้ผมรู้ว่าไม่มีอะไลกัน แต่ก่อนจะมีอะไลกันผมโมโหมากจับเธอโยนไปมา และผมก่ทำอะไลไม่ถูกด้วย
ผมเลยแยกออกมาเพราะคิดจะทบทวนตัวเอง เมื่อรู้ว่าเธอคือคนที่ผมรักที่สุดเลยจะโทรไปขอคืนดี ผมว่ามันไม่หน้าแปลกที่ผมจะโมโห แต่เทอกลับไม่รับสาย อีกวันผมจึงทักเฟสไปง้อ แต่เทอบอกว่าไม่มีทางที่เราจะดีกัน เพราะผมใช้กำลัง ทำร้ายเธอ ผมควรทำไงดีครับ ผมรักเธอมาก ผมคิดว่าไม่มีไคเข้าใจผมเท่าเธอ ที่สำคัน เราเพิ่งทะเลาะกันครั้งแรกครับ ผมใช้เวลาปีกว่าจีบเธอ แล้วทะเลาครั้งเดียว ผมต้องใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อลืมเธอจิงๆหรอครับ ผมรักเธอ
ถ้าคุนเป็นผมคุนทำยังไง
เมื่อเวลาผ่านไปมันไม่ใช่เลย ยิ่งผมรู้จัก ผมยิ่งเพ้อยิ่งคิดถึง ยิ่งมารู้ว่าศาสนาเดียวกันยิงทำให้ผมจินตนาการไปไกลผมเลยจำเป็นที่จะจีบเธอเพราะผมคงไม่ใช่แค่ชอบแบบชอบไปเรื่อยแล้ว ทันมีที่คิดได้ผมจึงหาเบอ โทรศัพของเธอ ไม่เกินความสามารถครับ แต่ผมที่ผมไม่สามารถคือโทหาเธอมากกว่าจ มันทำให้ผมแทบคลั่งง แต่ผมก็ใช้วิธีเอาการบ้านมาอ้าง
ผมกับเธอได้คุยกัน ผมห่วงเธอมาก เราเริ่มผูกพันธุ์กัน เราเริ่มคุยกัน เราเริ่มจะไปไหนมาไหนด้วยกันจนกระทั่งเรามีอะไรกันทั้งหมดที่เกิดเป็นเวลาปีกว่าๆ ที่ผมใช้มันทุ่มเทกับเธอคนนี้ ผมยังคงรักเธอมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะเธอเข้าใจผมทุกอย่าง แบบเดียวกะที่ผมเข้าใจเธอ เรารักกันมาก แต่มาวันนึง เทอบอกผมว่ามีเพื่อนผู้ชายมานอนที่ห้องทันทีที่ผมเข้าไป กับเจอผู้ชาย
ใส่กางเกงบอลตัวเดียว ความโมโหทำให้ผมคลั่งมาก ทั้งที่ผมไม่ใจร้อนขนาดนี้ ผมผลักเธอชนกระจกแตก ผมแทบขาดใจทุรนทุราย น้ำตาออกมาแทบจะห้ามไม่ได้ ผมเลยจำเป็นต้องรู้ว่าดอมีอะไลกับเพื่อนของเธอหรือป่าว เลยมีอะไลกับเธอ ทำให้ผมรู้ว่าไม่มีอะไลกัน แต่ก่อนจะมีอะไลกันผมโมโหมากจับเธอโยนไปมา และผมก่ทำอะไลไม่ถูกด้วย
ผมเลยแยกออกมาเพราะคิดจะทบทวนตัวเอง เมื่อรู้ว่าเธอคือคนที่ผมรักที่สุดเลยจะโทรไปขอคืนดี ผมว่ามันไม่หน้าแปลกที่ผมจะโมโห แต่เทอกลับไม่รับสาย อีกวันผมจึงทักเฟสไปง้อ แต่เทอบอกว่าไม่มีทางที่เราจะดีกัน เพราะผมใช้กำลัง ทำร้ายเธอ ผมควรทำไงดีครับ ผมรักเธอมาก ผมคิดว่าไม่มีไคเข้าใจผมเท่าเธอ ที่สำคัน เราเพิ่งทะเลาะกันครั้งแรกครับ ผมใช้เวลาปีกว่าจีบเธอ แล้วทะเลาครั้งเดียว ผมต้องใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อลืมเธอจิงๆหรอครับ ผมรักเธอ