ผมมีนิสัยเป็นคาสโนว่า ตั้งแต่สมัยเรียนอยู่ ม.ต้น ด้วยความที่เป็นเด็กเรียนเก่ง (ตอนมัธยมอยู่ห้อง 1 ของโรงเรียนประจำจังหวัดทุกปี)
ด้วยความที่เป็นนักกิจกรรม เป็นคณะกรรมการนักเรียน เป็นนักกีฬาฟุตบอลของโรงเรียน จนถึงมหาวิทยาลัยก็เป็นนักกีฟุตบอลของคณะ
หน้าตาก็จัดว่าใช้ได้ มีน้องๆ ตามกรี๊ดพอสมควร ตอนอยู่ ม.ปลาย ก็มีน้องๆ ม.ต้น มาปลื้มอยู่บ้าง เพราะผมได้ขึ้นบนเวทีหน้าเสาธงบ่อย
ก็เลยเป็นที่คุ้นหน้าคุ้นตาของน้องๆ ข้อเสียของผมที่มีก็คือส่วนสูงครับ ผมสูงแค่ 165 ซม. และเหมือนจะหยุดสูงตั้งแต่ ม.ปลาย ทั้งๆ ที่
เพื่อนบางคนมาสูงกันตอนเรียนที่มหาวิทยาลัยก็มี (ผมก็แอบหวังอย่างนั้น แต่มันได้แค่นี้ หมดสิทธิ์จีบนางแบบครับ) เห็นมีเด็กๆ มาปลื้ม
แบบนี้ ตอนนั้นผมก็ยังไม่มีแฟนนะครับ เพราะผมแอบชอบรุ่นน้องอยู่คนหนึ่ง ตอนนั้นผม อยู่ ม.5 ส่วนน้องอยู่ ม.4 ทุกเช้าผมจะไปนั่งกิน
ขนมหวานที่โรงอาหาร ตรงมุมนั้น เพราะเธอจะเดินผ่านทุกเช้า (กินทุกวัน แค่ได้นั่งมอง หน้าหนาวก็ยังไปนั่งกิน จนเบาหวานจะขึ้นละ)
แต่ผมมารู้ทีหลังว่าน้องเขามีแฟนอยู่แล้วครับ เป็นรุ่นพี่ที่เรียนเทคโนฯ (ล่าสุดแต่งงานกันเมื่อกลางปี 57) ผมรู้ดังนั้นจึงโทรไปขอเพลง
หลงรักคนมีเจ้าของ (ไอน้ำ) ผมรู้สึกอกหัก ทั้งที่ยังไม่ได้จีบ และน้องเขาก็ไม่ได้สนใจผมเลย ระหว่างที่ผมเศร้าใจอยู่นั้น ก็มีน้อง ม.ต้น
เข้ามาดามใจ น้องอยู่ชมรมประชาสัมพันธ์ของโรงเรียนครับ สูงกว่าผมอีก 170 ซม. ได้ (เป็นเด็ก ม.ต้น ที่สูงมาก) น้องชอบนั่งดูผมเล่น
ฟุตบอลหลังเลิกเรียน และช่วยเก็บลูกฟุตบอลให้พวกผมประจำ ผมก็คิดว่าน้องเป็นคนมีน้ำใจเฉยๆ (เล่นฟุตซอล สนามปูนหน้าเสาธง)
จนอยู่มาวันหนึ่ง น้องได้ฝากน้องสาวของผม มาบอกว่าแอบปลื้มผม (เธอเรียนอยู่ชั้นเดียวกับน้องสาวแท้ๆ ของผม) ผมก็เลยไหนๆ แล้ว
ก็ลองจีบซักหน่อย (จริงๆ แล้ว แทบไม่ได้จีบเลย เหมือนตกลงเป็นแฟนกันเลย) วันเวลาผ่านไป จนวันสุดท้ายของการเรียน ม.6 น้องก็
เอาดอกกุหลาบมาให้ผม (เป็นเรื่องปกติสำหรับวันเรียนวันสุดท้ายครับ ได้ดอกไม้กันทุกคน แต่รู้สึกว่าหลังจากที่ผมมีแฟนเป็นตัวตนแล้ว
ผมจะได้รับความสนใจจากน้องๆ น้อยลงไป คือเขาก็ไปสนใจคนอื่นที่ยังโสดๆ กันไง) แต่ที่เป็นประเด็นคือ น้องคนที่ผมเคยโทรไปขอ
เพลงหลงรักคนมีเจ้าของให้ ได้โทรมาหาผม และบอกว่าจริงๆ แล้วเธอก็ชอบผมเหมือนกัน ผมเป็นคนน่ารัก แต่เธอได้แค่ชอบ แต่รักผม
ไม่ได้ เพราะเธอมีคนรักอยู่แล้ว และรักกันมาก ผมดีใจมากที่เธอโทรมา ซึ่งผมทำใจไว้แล้วว่าจะไม่ได้คุยกันอีก แต่มันก็เจ็บลึกๆ กับคำ
ที่ว่า "รักกันมาก" ทั้งที่ผมไม่มีสิทธิ์เจ็บด้วยซ้ำ

พอเรียน จบ ม.6 ผมก็ได้โควต้าคณะวิศวะ จากมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในภาคเหนือ พอเข้าเรียนมหาวิทยาลัยเท่านั้นแหละ ผมกับแฟน
ที่ตอนนี้อยู่ ม.4 แล้ว ก็จำต้องเลิกกัน เพราะผมไปเจอสาวๆ ในมหาวิทยาลัยไงครับ ทำให้มุมมองของผมที่มีต่อเด็ก ม.4 มันจืดไปเลย
(ฟังดูเลวดีเนอะ ผมเนี่ย) ตอนแรกๆ ผมกับแฟนก็โทรคุยกันทุกวัน น้องจะชอบเขียนจดหมายมาหาผมอยู่บ่อยๆ ทั้งๆ ที่ก็โทรคุยกัน
จนผ่านไปได้ซักพัก ผมเริ่มอยากจีบคนใหม่ จึงขอเลิกกับน้องด้วยเหตุผลที่ว่าอยู่ห่างกัน จำได้ว่าวันนั้น น้องโทรมาหาผมเป็นร้อยสาย
แต่ผมก็ไม่ได้รับสาย และเปลี่ยนเบอร์ในวันถัดมา จากนั้นพอเป็นโสด ผมก็เริ่มจีบสาว จำได้ว่าตอนแรกเป็นสาวคณะสังคมศาสตร์และ
พยาบาล จีบพร้อมกันสองคน สรุปคือแห้วทั้งคู่ครับ เริ่มจากสาวสังคมก่อน เพราะเธอเป็นรูมเมทกับเพื่อนผมที่เรียนวิศวะ (เพื่อนผู้หญิง)
เพราะว่าเพื่อนผมชอบฝากให้ซื้อของกินไปให้บ่อยๆ แล้ววันนั้นเธอก็ลงมาเอาของกินกับรูมเมทเธอ ผมเห็นนี้ชอบเลย ก็เลยจีบเลยครับ
แต่จีบไม่ติด ด้วยเหตุผลของเธอคือ เธอบอกว่าหนุ่มวิศวะเจ้าชู้ (จริงๆผมว่าเป็นแค่ข้ออ้าง จริงแล้วเธอคงไม่ชอบผมมากกว่า) ซึ่งใน
ระหว่างนั้นผมก็จีบสาวพยาบาลควบคู่กันไปด้วย (หนุ่มวิศวะ ชอบจีบสาวคณะพยาบาล หรือไม่ก็คณะมนุษย์ศาสตร์ ผมก็ตามกระแส)
จีบเพราะว่าเธอน่ารักครับ เรียนอิ้งค์เสคเดียวกัน (ภาษาอังกฤษ ห้องเดียวกัน) เธอสวย ขาว หมวย น่ารัก เป็นลีดส์คณะพยาบาลด้วย
ผมเริ่มจีบเธอครับ ขอเบอร์เธอ และเริ่มโทรจีบ คุยกันอยู่เป็นเดือน สองเดือน สามเดือน จนเริ่มสนิทสนมกัน ผมก็ถามว่าเธอชอบผม
บ้างไหม เธอตอบว่ายอมคุยด้วยทุกวันแบบนี้ คิดว่าชอบรึปล่าวล่ะ จนวันหนึ่งผมขอเธอเป็นแฟน เธอตอบสั้นๆ ว่าขอโทษนะเรามีแฟน
อยู่แล้ว แต่ไม่ได้บอกเธอ (นั่นไง เจอคาสโนวี่เข้าให้แล้วไง คุยกับผมทุกวัน แล้วเอาเวลาไหนไปคุยกับแฟนฟร่ะ) จนผมสืบรู้ว่าแฟน
เธอเป็นเด็ก ม.6 ครับ (และทราบมาว่าอีก 1 ปี ถัดจากนั ไอ้เจ้าเด็กนั่นก็เข้ามาเป็นรุ่นน้องที่คณะผมครับ เป็นหนามทิ่มแทงใจจริงๆ)

จนสุดท้าย...ผมขึ้นปี 2 เย็นวันนั้นผมผมไปแข่งฟุตบอลที่สนามกีฬากลางของมหาวิทยาลัยครับ ได้เจอสาวคณะวิทยาศาสตร์คนหนึ่ง
น่ารักใสๆ ครับมาวิ่งลดความอ้วน รอบสนามฟุตบอล (จริงๆ ก็ไม่อ้วนเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ได้สวยอะไรมากมาย) ผมก็เลยจีบซะเลยครับ
โชคดีที่เธอมาวิ่งกับน้องโรงเรียนเก่าที่ผมเคยรู้จัก (เธอเป็นเด็กปี 1 ครับ) ผมเลยให้น้องติดต่อขอเบอร์ให้ ซึ่งก็ได้มาไม่ยากมากครับ
ผมใช้เวลา 3 เดือนจีบติด และคบกันเป็นแฟนครับ (สำหรับคนนี้ผมไม่ขอเล่ารายละเอียดมากนะครับ เพราะผมเจ็บปวดเกินจะทน)
จากเด็กปี 1 ที่ไม่สวยเท่าไหร่ เมื่อเธอผอมลง และโตเป็นสาวขึ้น เธอสวยและน่ารักมากครับ ส่วนตัวผมเองก็รักเธอแล้วหล่ะครับ
จากที่คิดว่าลองจีบๆ ดู ถึงตอนนี้รักกันมากครับ จนคบกันได้ 7 ปี แต่เนื่องจากพอเรียนจบ ได้ทำงานคนละที่ สุดท้ายเธอทิ้งผมไป
มีคนใหม่ เป็นวิศวะกรรุ่นพี่ที่บริษัทเดียวกับเธอ ผมนี้ช็อคครับ คบมาตั้งนาน บทจะไปมีคนใหม่ ก็ไปดื้อๆ

ผมโสดมาเต็มๆ 1 ปี จนวันหนึ่งมาเจอสาวในสเปค เป็นนักศึกษาน่ารักครับ แบบเด็กๆ ใช้เจอกันที่หน้ามหาวิทยาลัย ใช้เวลาเพียง
1 เดือนก็จีบติดครับ (ตอนนี้คบเป็นแฟนกันอยู่) แต่ไม่รู้เพราะอะไรนะครับ บางที่ผมก็อยากเป็นโสด อยากอยู่คนเดียว ทำอะไรที่ชอบ
บางทีก็อยากมีแฟน อยากมีคนคุยด้วย มีคนไปไหนมาไหนด้วย ไม่รู้ว่ารักครั้งนี้จะลงเอยเช่นไร