ใครเคยมีช่วงชีวิตแบบตกอับสุดๆมั้ยครับ มาแชร์กันหน่อยครับ

-เรียนจบเกรียตินิยม  ตกงาน ด้วยเหตุผล วิศวกรไม่รับผู้หญิง?
เลยทำงานอะไรก็ได้ พนักงานทั่วไป 9000 บาท ทำอยู่ปีนึง ยืนรถเมล หัวลำโพง-ถึงหน้าราม
จนทำให้เป็นก้อนเนื้อใต้ฝ่าเท้า ต้องผ่าตัด  และที่เจ็บใจ คือไม่มีเงินรักษารากฟันกราม
ทางเลือกเดียวคืน ถอนออก 200 บาท (ร้องไห้ตลอดทาง)
อาชีพเสริม เร่ขายของปูพื้น ข้างถนน ตอน 6โมงเช้า หน้าประตูน้ำ สายหน่อย ก็หอบกระเป๋าไปทำงาน
เลิกงาน มาปูพื้น ขายของต่อ  โดนเทศกิจวิ่งไล่  ยิ่งกว่าโจร.. สุดท้ายโดนเค้าบอกเซ็งต่อ เอาของไปหมดแต่ไม่ได้เงินเลย

** เลยยึดคติ ทำงานเต็มที่ ไม่ออมแรง ชีวิตไม่มีอะไรจะเสีย และจะไม่ตกต่ำ กลับมาแบบเดิมอีกแล้ว
คงเพราะความขยันและ ผู้ใหญ่ให้โอกาส เปลี่ยนงาน ก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว จนเป็นที่ยอมรับ เงินเดือนแตะหลักแสน
ปัจจุบัน ออกมาเปิดกิจการเอง ไม่มาก ไม่น้อย และยังคงนึกถึงตอนลำบากเสมอ

ปล.พื้นฐานครอบครัว ปานกลาง ไปถึงมีฐานะ แต่ไม่เคยรบกวนเงินทางบ้าน ตั้งแต่วันแรกที่เรียนจบคะ นี่แหละที่ภาคภูมิใจ