จะเรียกว่า Friend with benefits ก็คงหนีไม่พ้นคำนี้ เพราะต่างฝ่ายก็ไม่มีแฟน
เป็นแบบนี้มานานหลายปีแล้ว นานวันเข้ากลับกลายเราเองเป็นฝ่ายรักเค้าขึ้นมา
บางทีเราอยากหนี อยากหายไป แต่สุดท้ายก็ใจอ่อนทุกครั้งที่เค้าเข้ามาคุยด้วย
เราคุยกันได้แทบทุกเรื่อง คอยช่วยเหลือในยามที่ต่างฝ่ายต้องการกำลังใจหรือแม้แต่ความช่วยเหลือ
เค้าบอกเรายังคุยกันได้ปกติ เป็นเพื่อนเป็นพี่น้องกันได้
แต่เราไม่โอเคแล้วค่ะ เพราะคนหนึ่งรัก อีกคนไม่ได้คิดอะไร
แต่ถ้าเกิดว่าเค้าพอจะมีใจ เราจะมีโอกาสพัฒนาความสัมพันธ์ให้มันไปในทางที่ดีขึ้นได้มั้ยคะ
// อีกด้านก็คิดว่า ถ้าคิดจะคบกันจริง ก็คงคบไปตั้งแต่แรก คงไม่ปล่อยให้มันยืดยาวมาถึงขนาดนี้
สับสนค่ะ มีทั้งความรู้สึกอยากไปต่อ และอยากจะตัดใจ
ใครเคยเปลี่ยนความสัมพันธ์จาก Friend with benefits เป็นแฟนกันจริงๆบ้างมั้ย??
เป็นแบบนี้มานานหลายปีแล้ว นานวันเข้ากลับกลายเราเองเป็นฝ่ายรักเค้าขึ้นมา
บางทีเราอยากหนี อยากหายไป แต่สุดท้ายก็ใจอ่อนทุกครั้งที่เค้าเข้ามาคุยด้วย
เราคุยกันได้แทบทุกเรื่อง คอยช่วยเหลือในยามที่ต่างฝ่ายต้องการกำลังใจหรือแม้แต่ความช่วยเหลือ
เค้าบอกเรายังคุยกันได้ปกติ เป็นเพื่อนเป็นพี่น้องกันได้
แต่เราไม่โอเคแล้วค่ะ เพราะคนหนึ่งรัก อีกคนไม่ได้คิดอะไร
แต่ถ้าเกิดว่าเค้าพอจะมีใจ เราจะมีโอกาสพัฒนาความสัมพันธ์ให้มันไปในทางที่ดีขึ้นได้มั้ยคะ
// อีกด้านก็คิดว่า ถ้าคิดจะคบกันจริง ก็คงคบไปตั้งแต่แรก คงไม่ปล่อยให้มันยืดยาวมาถึงขนาดนี้
สับสนค่ะ มีทั้งความรู้สึกอยากไปต่อ และอยากจะตัดใจ