ครอบครัวของหนู มีแม่ มียาย มีหมา มีต้นไม้ มีผีเสื้อ มีตั๊กแตน
และมีดอกไม้
ดอกไม้ที่หนูชอบ คือดอกแก้วค่ะ
ดอกแก้วหอม..หนูได้กลิ่นดอกแก้วตอนตื่นนอนไปโรงเรียน และตอนกลับมาจากโรงเรียน
แม้แต่ตอนนอน..หนูก็ได้กลิ่นดอกแก้ว
พ่อเคยบอกว่าดอกแก้วไม่สวย แต่ขาวบริสุทธิ์
ดอกแก้วไม่แข็งแรง ดอกแก้วบอบบางแตะนิดหน่อยดอกแก้วก็ร่วง..
สิ่งที่บริสุทธิ์มักจะบอบบาง รักษาไว้ยาก
แต่ดอกแก้วก็ยังหอม หอมอย่างบริสุทธิ์
เกิดเป็นผู้หญิง คุณค่าอยู่ที่ความบริสุทธิ์ ความหอม
ไม่ต้องสวย ไม่ต้องแข็งแกร่ง
ขอให้หอมเข้าไว้
มิน่า..พ่อถึงชอบหอมหนูนัก
พ่อมีหนวดสั้น ๆ เวลาหอมหนูจะจั๊กกะจี้
พ่อชอบแกล้งหนู พ่อทำให้หนูหัวเราะแทบขาดใจตาย
พ่อชอบเล่นเรือบิน
พ่อให้หนูนั่งบนฝ่าเท้าทั้งสองข้าง
พ่อนอนอยู่กับพื้น ชันเข่า
พ่อยกหนู บอกให้หนูกางปีก
พ่อทำปากบรื่น ๆ เอียงไปมาให้หนูหวาดเสียว
แล้วพ่อก็บอกว่าเครื่องบินตก
พ่อแกล้งให้หนูตกจากขาพ่อ..แล้วพ่อก็หอมแก้มหนู
หนูจั๊กจี้ พ่อยิ่งแกล้งหนู
จนแม่ต้องดุพ่อ
"เดี๋ยวลูกก็ฝันร้าย"
หนูหัวเราะจนเหนื่อย
หนูไม่เคยฝันร้าย
หนูจำไม่ได้ว่าหนูฝันว่าอะไร
แต่หนูคิดถึงพ่อ
หนูจำได้..วันเด็กปีนั้น พ่อไม่ได้พาหนูไปเที่ยวงานวันเด็กเหมือนทุกปี พ่อพาหนูไปที่เดิม
ริมคลอง หลังบ้าน
พ่อให้ซ้อนจักรยาน
พ่อขับพาหนูไปเที่ยวด้านหลังของหมู่บ้านค่ะ เป็นที่ที่หญ้าขึ้นรกทั่วไปหมด
มีทั้งหญ้าใบยาว ๆ และใบสั้น ๆ
มีต้นไมยราบด้วยล่ะ พ่อจูงจักรยานเดินตามหนูตอนที่หนูวิ่งไปทางนู้นทีทางนั้นที
หนูมีกิ่งไม้เล็ก ๆ อยู่ในมือคอยแหย่ให้เจ้าต้นไม้ขี้ตกใจนั้นหุบใบเล่น
พ่อยังพาหนูไปที่ริมคลอง หาก้อนหินเล็ก ๆ ให้หนูขว้างลงน้ำ มันทำให้น้ำกระเด็นขึ้นมาดังบุ๋ม ๆ
ตอนนั้นแดดไม่ร้อนหรอก หลังจากที่แข่งกันปาก้อนหินให้โดนผักตบบ้าง โดนถุงพลาสติกบ้าง จนเบื่อกันแล้ว พ่อก็นั่งลงตรงริมคลองนั่นแหละ เอาหนูซ้อนตัก แล้วพ่อก็พูดว่าหนูรู้มั้ย พ่อรักหนูที่สุดในโลกเลย หนูกำลังเพลินอยู่กับการมองฝูงปลาตัวเล็ก ๆ เป็นฝูง ๆ และกำลังสงสัยว่ามันจะว่ายไปหาอะไร เลยได้แต่พยักหน้าหงึก ๆ ว่ารู้แล้วค่ะ แล้วพ่อก็พูดขึ้นมาว่า อะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม ขอให้หนูรู้ไว้ว่าพ่อจะรักหนูตลอดไป
หนูมองหน้าพ่อ หนูไม่เข้าใจว่าอะไรจะเกิดขึ้น แต่หนูรู้ว่าพ่อจะรักหนูตลอดไป หนูก็เลยพยักหน้าแล้วก็รีบพูดว่าค่ะ
เพราะคุณครูเคยสอนไว้ว่าเวลาคุยกับผู้ใหญ่ห้ามพยักหน้าอย่างเดียวต้องมีเสียงด้วย ถึงจะน่ารัก หนูอยากจะเป็นคนน่ารักของพ่ออยู่แล้ว
ทั้ง ๆ ที่พ่อกอดหนูอยู่แล้ว พ่อยังดึงหนูเข้าไปกอดแน่นเข้าไปอีก อึดอัดจะตายแต่หนูไม่ได้ดิ้น เพราะกำลังแปลกใจที่เห็นลูกกะตาของพ่อมีน้ำตาไหลออกมา พ่อร้องไห้ทำไมเหรอคะ พ่อรีบปาดน้ำตา แล้วส่ายหน้า เปล่าหรอกลูก แล้วทำไมน้ำตาไหลล่ะคะ พ่อแสบตาน่ะ แน่ะ นั่นปลาตัวใหญ่ด้วย ดูสิครับ หนูก็เลยรีบหันไปดู นาน ๆ จะได้เห็นปลาตัวใหญ่ ๆ ซักที แต่ก็ไม่ทันเห็นอีกตามเคย
เรานั่งกันอยู่ตรงนั้นได้ไม่นานหรอกค่ะ พอหนูมองเห็นฝูงห่านที่คนแถวนั้นเค้าเลี้ยงเอาไว้เดินกระดกหัวด๊อกแด๊กส่งเสียงกั๊บแก๊บ(มันร้องเสียงอย่างงี้จริง ๆ นะคะ)มาแต่ไกล หนูก็ชวนพ่อให้ลุกขึ้นไปดูพวกมันใกล้ ๆ แต่พ่อบอกว่ามันจะมืดแล้วลูก เดี๋ยวแม่ดุนะ เราต้องกลับบ้านแล้ว
ตอนนั้นแม่ขี้หงุดหงิดมาก เอะอะอะไรก็ดุพ่อ หนูไม่เห็นพ่อทำอะไรผิดสักหน่อย แม่เป็นอย่างนี้มาตั้งแต่พ่อเอารถของเราไปขายแล้ว เห็นพ่อกับแม่คุยอะไรกันหน้าตายู่ยี่อยู่บ่อย ๆ บางทีแม่ก้อร้องไห้ พ่อเข้าไปกอด แต่แม่กลับผลักพ่อออกไปอย่างแรง ตอนนั้นหนูเห็นสีหน้าของพ่อแล้วอยากจะวิ่งไปผลักแม่บ้าง แม่ชอบแกล้งพ่ออย่างงี้ทุกที มีหลายครั้งเลยแหละที่แม่ทั้งตบทั้งตีพ่อเสียงดังผลั่วผลั่ว แต่พ่อก็ไม่เห็นตีแม่กลับไปบ้างเลย พ่อก็ยังเงี้ยและค่ะ เถียงก็ไม่เป็น ยอมแม่ทุกอย่าง ไม่รู้จักตอบโต้อะไรซะบ้างเล้ย
หนูนะไม่อยากจะรักแม่อีกเลย ยิ่งตอนที่คุณยายมาที่บ้านแล้ว แม่กับคุณยายก็รุมกันด่าว่าพ่อยิ่งทำให้หนูอยากจะร้องกรี๊ดออกมาให้ลั่นบ้าน ก็พ่อของหนูไม่ได้ทำผิดอะไรสักหน่อย แค่งานที่พ่อทำเค้าไม่ให้พ่อทำต่อ และงานขายของของพ่อก็ขาดทุน แม่กับยายก็บ่นอยู่ได้ว่าไม่มีเงินใช้ หนูไม่เห็นจะต้องใช้เงินเลย ทุกวันนี้หนูก็ยังไม่ต้องใช้เงินซักกาบาท แล้วทำไมแม่กับคุณยายต้องใช้ด้วยล่ะ
หนูเคยถามแม่ว่าทำไมแม่ชอบดุพ่อจัง แม่กลับดุหนูว่ายุ่งเรื่องของผู้ใหญ่เค้า แกน่ะไม่รู้หรอกว่าพ่อของแก่น่ะงี่เง่าขนาดไหน รู้งี้ชั้นไม่เอามาทำพ่อแกหรอก ชั้นนะ มีผู้ชายรวย ๆ เป็นสิบ ๆ ที่มารุมจีบชั้น ไม่รู้อะไรมาบังตาทำให้ชั้นเลือกแต่งงานกับพ่อของแก ไป ไปนอนได้แล้ว
วันหนึ่ง แม่ก็มาบอกหนูว่า อีกไม่นานนะให้หนูเตรียมตัวไว้ หนูจะต้องไปอยู่กับคุณยายกับแม่ พอหนูถามถึงพ่อ แม่ก็บอกว่าพ่อตามเราไปด้วยไม่ได้ คุณยายไม่ยอม หนูถามว่าทำไม แม่บอกว่าโตขึ้นหนูก็จะรู้เอง หนูก็บอกว่างั้นหนูไม่ไป หนูจะอยู่กับพ่อ พ่อไม่มีใครอยู่เป็นเพื่อนงี้ผีหลอกก็แย่ล่ะสิ แล้วแม่ก็บอกให้รีบนอนอีก
เราสองคนเดินกลับบ้าน ชักจะมืดลงทุกทีแล้ว แต่หนูไม่กลัวหรอกความมืดอ่ะ ถ้ามีพ่ออยู่ใกล้ ๆ อย่างงี้ พ่อไม่ยอมขี่จักรยาน พ่อใช้มือนึงจูงรถ อีกมือนึงจูงมือหนู มือพ่อใหญ่และก็แข็งแรงมาก พ่อเคยกำแน่น ๆ แล้วให้หนูลองแกะดู หนูแกะเท่าไหร่ก็แกะไม่ออก จนต้องยอมแพ้ให้พ่อหอมที่ซอกคอหนึ่งที หนูไม่ชอบเล้ย มันจั๊กกะจี้ค่ะ พ่อชอบแกล้งหนูอย่างเงี้ยเรื่อยเลย
พ่อกับหนูเดินมาเรื่อย ๆ ก่อนจะถึงบ้านหน่อยนึงพ่อก็หยุดเดิน หนูเงยหน้าขึ้นมองพ่อเพื่อจะถามว่าหยุดทำไม พ่อทรุดตัวลงนั่งยอง ๆ มองหน้าหนู ดูเหมือนพ่อจะร้องไห้อีกแล้ว เอ พ่อขี้แยเป็นเด็ก ๆ เลยแฮะ แล้วพ่อก็ค่อย ๆ พูดออกมาว่า หนู พ่อไม่รู้หรอกนะว่าหนูจะฟังสิ่งที่พ่อพูดนี่เข้าใจหรือเปล่า แต่พ่อคงต้องพูด อย่างน้อย พ่อไม่อยากให้หนูเข้าใจผิดแม่ของหนู หนูอย่าโกรธอย่าเกลียดแม่เลยนะจ๊ะ แม่เค้าไม่ผิดหรอก เป็นใครใครก็ต้องทำอย่างนี้
หนูก็ฟังบ้างไม่ฟังบ้างน่ะนะ พยายามจ้องไปที่ตาของพ่อว่ามีตัวอะไรเข้าตารึเปล่า เห็นตาแดงก่ำน้ำตาไหลเป็นทางอย่างนี้ ก็เลยถามพ่อว่าทำไมพ่อต้องร้องไห้ด้วยละคะ พ่อไม่ตอบ พูดต่อไปว่าหนูต้องทำตัวดี ๆ นะลูกเมื่อไปอยู่กับคุณยาย หรือถ้าแม่ของหนูมีพ่อใหม่ หนูก็ต้องเป็นเด็กดีของเขาด้วย
ใครคะ พ่อใหม่ หนูถามไป ก็ตอนนั้นหนูไม่เข้าใจจริง ๆ แม้ว่าตอนนี้พ่อใหม่คนที่ว่าจะอยู่กับหนูและกับแม่ คอยมาเล่นอะไรกับหนู คอยบังคับให้หนูเรียกเขาว่าพ่อ และขับรถรับส่งหนูที่โรงเรียนทุกวัน
พ่อก็ไม่รู้ลูก แต่พ่อก็หวังว่าเขาจะเป็นคนดี และรักลูกของพ่อเหมือนที่พ่อรัก พ่อพูดว่าอย่างงี้นะ เท่าที่หนูจำได้ จากนั้นพ่อก็ดึงหนูเข้าไปกอด หอมแก้มหนู หนูหอมแก้มพ่อกลับบ้าง กำลังสงสัยอยู่ว่าทำไมพ่อต้องให้แม่มีพ่อใหม่ด้วย แล้วพ่อเก่าคนนี้จะไปอยู่ที่ไหน แต่ยังไม่ทันจะถาม คุณยายก็เดินหน้ามุ่ยออกมาจากบ้าน กระชากหนูออกไปจากอ้อมกอดของพ่อ จนหนูเจ็บที่ข้อมือ
ร่ำลากันนานเหลือเกินนะ เราน่ะ เจียมกะลาหัวตัวเองซะบ้าง เท่าที่ชั้นยอมให้แกอยู่กับลูกสาวของชั้นมาตั้งหลายปี ก็เพราะเห็นแก่หลานหรอกนะ แต่ไหนล่ะ ที่แกรับปากกับชั้น ว่าจะเลี้ยงลูกของชั้นและหลานของชั้นให้เท่าเทียมกับคนอื่น โธ่เอ๊ย คนอย่างแก ชั้นไม่เชื่อน้ำหน้ามาตั้งแต่แรกแล้ว
แล้วคุณยายก็ลากหนูขึ้นรถ มีแม่นั่งรออยู่ในนั้นแล้ว หนูตะโกนหาพ่อ หนูร้องไห้โฮ พ่อไม่ได้ไปกับหนู พ่อ...หนูจะหาพ่อ
ไม่มีใครฟังเสียงหนูเลย หนูร้องและดิ้น..ดิ้น พอรู้ว่าไม่สำเร็จหนูก็พยายามอ้อนวอนแม่ แม่จ๋า เอาพ่อไปด้วยนะ หนูสงสารพ่อ หนูคิดถึงพ่อ หนูอยากจะอยู่กับพ่อ หนูไม่ร้องซื้อตุ๊กตาอีกแล้ว หนูไม่กินขนมแพง ๆ อีกแล้ว หนูจะไม่ยอมใช้เงิน หนูจะหาเงินมาให้แม่เอง ให้พ่อไปกับหนูด้วยนะ แม่จะให้หนูทำอะไรก็ได้ หนูไม่ดื้อ หนูเป็นเด็กดี หนูเรียนหนังสือเก่ง ๆ หนูจะกินข้าวไม่หกเลอะเทอะ..
หนูร้องไห้จนเสียงแหบแห้ง
เมื่อไรหนูจะโตคะ??
และมีดอกไม้
ดอกไม้ที่หนูชอบ คือดอกแก้วค่ะ
ดอกแก้วหอม..หนูได้กลิ่นดอกแก้วตอนตื่นนอนไปโรงเรียน และตอนกลับมาจากโรงเรียน
แม้แต่ตอนนอน..หนูก็ได้กลิ่นดอกแก้ว
พ่อเคยบอกว่าดอกแก้วไม่สวย แต่ขาวบริสุทธิ์
ดอกแก้วไม่แข็งแรง ดอกแก้วบอบบางแตะนิดหน่อยดอกแก้วก็ร่วง..
สิ่งที่บริสุทธิ์มักจะบอบบาง รักษาไว้ยาก
แต่ดอกแก้วก็ยังหอม หอมอย่างบริสุทธิ์
เกิดเป็นผู้หญิง คุณค่าอยู่ที่ความบริสุทธิ์ ความหอม
ไม่ต้องสวย ไม่ต้องแข็งแกร่ง
ขอให้หอมเข้าไว้
มิน่า..พ่อถึงชอบหอมหนูนัก
พ่อมีหนวดสั้น ๆ เวลาหอมหนูจะจั๊กกะจี้
พ่อชอบแกล้งหนู พ่อทำให้หนูหัวเราะแทบขาดใจตาย
พ่อชอบเล่นเรือบิน
พ่อให้หนูนั่งบนฝ่าเท้าทั้งสองข้าง
พ่อนอนอยู่กับพื้น ชันเข่า
พ่อยกหนู บอกให้หนูกางปีก
พ่อทำปากบรื่น ๆ เอียงไปมาให้หนูหวาดเสียว
แล้วพ่อก็บอกว่าเครื่องบินตก
พ่อแกล้งให้หนูตกจากขาพ่อ..แล้วพ่อก็หอมแก้มหนู
หนูจั๊กจี้ พ่อยิ่งแกล้งหนู
จนแม่ต้องดุพ่อ
"เดี๋ยวลูกก็ฝันร้าย"
หนูหัวเราะจนเหนื่อย
หนูไม่เคยฝันร้าย
หนูจำไม่ได้ว่าหนูฝันว่าอะไร
แต่หนูคิดถึงพ่อ
หนูจำได้..วันเด็กปีนั้น พ่อไม่ได้พาหนูไปเที่ยวงานวันเด็กเหมือนทุกปี พ่อพาหนูไปที่เดิม
ริมคลอง หลังบ้าน
พ่อให้ซ้อนจักรยาน
พ่อขับพาหนูไปเที่ยวด้านหลังของหมู่บ้านค่ะ เป็นที่ที่หญ้าขึ้นรกทั่วไปหมด
มีทั้งหญ้าใบยาว ๆ และใบสั้น ๆ
มีต้นไมยราบด้วยล่ะ พ่อจูงจักรยานเดินตามหนูตอนที่หนูวิ่งไปทางนู้นทีทางนั้นที
หนูมีกิ่งไม้เล็ก ๆ อยู่ในมือคอยแหย่ให้เจ้าต้นไม้ขี้ตกใจนั้นหุบใบเล่น
พ่อยังพาหนูไปที่ริมคลอง หาก้อนหินเล็ก ๆ ให้หนูขว้างลงน้ำ มันทำให้น้ำกระเด็นขึ้นมาดังบุ๋ม ๆ
ตอนนั้นแดดไม่ร้อนหรอก หลังจากที่แข่งกันปาก้อนหินให้โดนผักตบบ้าง โดนถุงพลาสติกบ้าง จนเบื่อกันแล้ว พ่อก็นั่งลงตรงริมคลองนั่นแหละ เอาหนูซ้อนตัก แล้วพ่อก็พูดว่าหนูรู้มั้ย พ่อรักหนูที่สุดในโลกเลย หนูกำลังเพลินอยู่กับการมองฝูงปลาตัวเล็ก ๆ เป็นฝูง ๆ และกำลังสงสัยว่ามันจะว่ายไปหาอะไร เลยได้แต่พยักหน้าหงึก ๆ ว่ารู้แล้วค่ะ แล้วพ่อก็พูดขึ้นมาว่า อะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม ขอให้หนูรู้ไว้ว่าพ่อจะรักหนูตลอดไป
หนูมองหน้าพ่อ หนูไม่เข้าใจว่าอะไรจะเกิดขึ้น แต่หนูรู้ว่าพ่อจะรักหนูตลอดไป หนูก็เลยพยักหน้าแล้วก็รีบพูดว่าค่ะ
เพราะคุณครูเคยสอนไว้ว่าเวลาคุยกับผู้ใหญ่ห้ามพยักหน้าอย่างเดียวต้องมีเสียงด้วย ถึงจะน่ารัก หนูอยากจะเป็นคนน่ารักของพ่ออยู่แล้ว
ทั้ง ๆ ที่พ่อกอดหนูอยู่แล้ว พ่อยังดึงหนูเข้าไปกอดแน่นเข้าไปอีก อึดอัดจะตายแต่หนูไม่ได้ดิ้น เพราะกำลังแปลกใจที่เห็นลูกกะตาของพ่อมีน้ำตาไหลออกมา พ่อร้องไห้ทำไมเหรอคะ พ่อรีบปาดน้ำตา แล้วส่ายหน้า เปล่าหรอกลูก แล้วทำไมน้ำตาไหลล่ะคะ พ่อแสบตาน่ะ แน่ะ นั่นปลาตัวใหญ่ด้วย ดูสิครับ หนูก็เลยรีบหันไปดู นาน ๆ จะได้เห็นปลาตัวใหญ่ ๆ ซักที แต่ก็ไม่ทันเห็นอีกตามเคย
เรานั่งกันอยู่ตรงนั้นได้ไม่นานหรอกค่ะ พอหนูมองเห็นฝูงห่านที่คนแถวนั้นเค้าเลี้ยงเอาไว้เดินกระดกหัวด๊อกแด๊กส่งเสียงกั๊บแก๊บ(มันร้องเสียงอย่างงี้จริง ๆ นะคะ)มาแต่ไกล หนูก็ชวนพ่อให้ลุกขึ้นไปดูพวกมันใกล้ ๆ แต่พ่อบอกว่ามันจะมืดแล้วลูก เดี๋ยวแม่ดุนะ เราต้องกลับบ้านแล้ว
ตอนนั้นแม่ขี้หงุดหงิดมาก เอะอะอะไรก็ดุพ่อ หนูไม่เห็นพ่อทำอะไรผิดสักหน่อย แม่เป็นอย่างนี้มาตั้งแต่พ่อเอารถของเราไปขายแล้ว เห็นพ่อกับแม่คุยอะไรกันหน้าตายู่ยี่อยู่บ่อย ๆ บางทีแม่ก้อร้องไห้ พ่อเข้าไปกอด แต่แม่กลับผลักพ่อออกไปอย่างแรง ตอนนั้นหนูเห็นสีหน้าของพ่อแล้วอยากจะวิ่งไปผลักแม่บ้าง แม่ชอบแกล้งพ่ออย่างงี้ทุกที มีหลายครั้งเลยแหละที่แม่ทั้งตบทั้งตีพ่อเสียงดังผลั่วผลั่ว แต่พ่อก็ไม่เห็นตีแม่กลับไปบ้างเลย พ่อก็ยังเงี้ยและค่ะ เถียงก็ไม่เป็น ยอมแม่ทุกอย่าง ไม่รู้จักตอบโต้อะไรซะบ้างเล้ย
หนูนะไม่อยากจะรักแม่อีกเลย ยิ่งตอนที่คุณยายมาที่บ้านแล้ว แม่กับคุณยายก็รุมกันด่าว่าพ่อยิ่งทำให้หนูอยากจะร้องกรี๊ดออกมาให้ลั่นบ้าน ก็พ่อของหนูไม่ได้ทำผิดอะไรสักหน่อย แค่งานที่พ่อทำเค้าไม่ให้พ่อทำต่อ และงานขายของของพ่อก็ขาดทุน แม่กับยายก็บ่นอยู่ได้ว่าไม่มีเงินใช้ หนูไม่เห็นจะต้องใช้เงินเลย ทุกวันนี้หนูก็ยังไม่ต้องใช้เงินซักกาบาท แล้วทำไมแม่กับคุณยายต้องใช้ด้วยล่ะ
หนูเคยถามแม่ว่าทำไมแม่ชอบดุพ่อจัง แม่กลับดุหนูว่ายุ่งเรื่องของผู้ใหญ่เค้า แกน่ะไม่รู้หรอกว่าพ่อของแก่น่ะงี่เง่าขนาดไหน รู้งี้ชั้นไม่เอามาทำพ่อแกหรอก ชั้นนะ มีผู้ชายรวย ๆ เป็นสิบ ๆ ที่มารุมจีบชั้น ไม่รู้อะไรมาบังตาทำให้ชั้นเลือกแต่งงานกับพ่อของแก ไป ไปนอนได้แล้ว
วันหนึ่ง แม่ก็มาบอกหนูว่า อีกไม่นานนะให้หนูเตรียมตัวไว้ หนูจะต้องไปอยู่กับคุณยายกับแม่ พอหนูถามถึงพ่อ แม่ก็บอกว่าพ่อตามเราไปด้วยไม่ได้ คุณยายไม่ยอม หนูถามว่าทำไม แม่บอกว่าโตขึ้นหนูก็จะรู้เอง หนูก็บอกว่างั้นหนูไม่ไป หนูจะอยู่กับพ่อ พ่อไม่มีใครอยู่เป็นเพื่อนงี้ผีหลอกก็แย่ล่ะสิ แล้วแม่ก็บอกให้รีบนอนอีก
เราสองคนเดินกลับบ้าน ชักจะมืดลงทุกทีแล้ว แต่หนูไม่กลัวหรอกความมืดอ่ะ ถ้ามีพ่ออยู่ใกล้ ๆ อย่างงี้ พ่อไม่ยอมขี่จักรยาน พ่อใช้มือนึงจูงรถ อีกมือนึงจูงมือหนู มือพ่อใหญ่และก็แข็งแรงมาก พ่อเคยกำแน่น ๆ แล้วให้หนูลองแกะดู หนูแกะเท่าไหร่ก็แกะไม่ออก จนต้องยอมแพ้ให้พ่อหอมที่ซอกคอหนึ่งที หนูไม่ชอบเล้ย มันจั๊กกะจี้ค่ะ พ่อชอบแกล้งหนูอย่างเงี้ยเรื่อยเลย
พ่อกับหนูเดินมาเรื่อย ๆ ก่อนจะถึงบ้านหน่อยนึงพ่อก็หยุดเดิน หนูเงยหน้าขึ้นมองพ่อเพื่อจะถามว่าหยุดทำไม พ่อทรุดตัวลงนั่งยอง ๆ มองหน้าหนู ดูเหมือนพ่อจะร้องไห้อีกแล้ว เอ พ่อขี้แยเป็นเด็ก ๆ เลยแฮะ แล้วพ่อก็ค่อย ๆ พูดออกมาว่า หนู พ่อไม่รู้หรอกนะว่าหนูจะฟังสิ่งที่พ่อพูดนี่เข้าใจหรือเปล่า แต่พ่อคงต้องพูด อย่างน้อย พ่อไม่อยากให้หนูเข้าใจผิดแม่ของหนู หนูอย่าโกรธอย่าเกลียดแม่เลยนะจ๊ะ แม่เค้าไม่ผิดหรอก เป็นใครใครก็ต้องทำอย่างนี้
หนูก็ฟังบ้างไม่ฟังบ้างน่ะนะ พยายามจ้องไปที่ตาของพ่อว่ามีตัวอะไรเข้าตารึเปล่า เห็นตาแดงก่ำน้ำตาไหลเป็นทางอย่างนี้ ก็เลยถามพ่อว่าทำไมพ่อต้องร้องไห้ด้วยละคะ พ่อไม่ตอบ พูดต่อไปว่าหนูต้องทำตัวดี ๆ นะลูกเมื่อไปอยู่กับคุณยาย หรือถ้าแม่ของหนูมีพ่อใหม่ หนูก็ต้องเป็นเด็กดีของเขาด้วย
ใครคะ พ่อใหม่ หนูถามไป ก็ตอนนั้นหนูไม่เข้าใจจริง ๆ แม้ว่าตอนนี้พ่อใหม่คนที่ว่าจะอยู่กับหนูและกับแม่ คอยมาเล่นอะไรกับหนู คอยบังคับให้หนูเรียกเขาว่าพ่อ และขับรถรับส่งหนูที่โรงเรียนทุกวัน
พ่อก็ไม่รู้ลูก แต่พ่อก็หวังว่าเขาจะเป็นคนดี และรักลูกของพ่อเหมือนที่พ่อรัก พ่อพูดว่าอย่างงี้นะ เท่าที่หนูจำได้ จากนั้นพ่อก็ดึงหนูเข้าไปกอด หอมแก้มหนู หนูหอมแก้มพ่อกลับบ้าง กำลังสงสัยอยู่ว่าทำไมพ่อต้องให้แม่มีพ่อใหม่ด้วย แล้วพ่อเก่าคนนี้จะไปอยู่ที่ไหน แต่ยังไม่ทันจะถาม คุณยายก็เดินหน้ามุ่ยออกมาจากบ้าน กระชากหนูออกไปจากอ้อมกอดของพ่อ จนหนูเจ็บที่ข้อมือ
ร่ำลากันนานเหลือเกินนะ เราน่ะ เจียมกะลาหัวตัวเองซะบ้าง เท่าที่ชั้นยอมให้แกอยู่กับลูกสาวของชั้นมาตั้งหลายปี ก็เพราะเห็นแก่หลานหรอกนะ แต่ไหนล่ะ ที่แกรับปากกับชั้น ว่าจะเลี้ยงลูกของชั้นและหลานของชั้นให้เท่าเทียมกับคนอื่น โธ่เอ๊ย คนอย่างแก ชั้นไม่เชื่อน้ำหน้ามาตั้งแต่แรกแล้ว
แล้วคุณยายก็ลากหนูขึ้นรถ มีแม่นั่งรออยู่ในนั้นแล้ว หนูตะโกนหาพ่อ หนูร้องไห้โฮ พ่อไม่ได้ไปกับหนู พ่อ...หนูจะหาพ่อ
ไม่มีใครฟังเสียงหนูเลย หนูร้องและดิ้น..ดิ้น พอรู้ว่าไม่สำเร็จหนูก็พยายามอ้อนวอนแม่ แม่จ๋า เอาพ่อไปด้วยนะ หนูสงสารพ่อ หนูคิดถึงพ่อ หนูอยากจะอยู่กับพ่อ หนูไม่ร้องซื้อตุ๊กตาอีกแล้ว หนูไม่กินขนมแพง ๆ อีกแล้ว หนูจะไม่ยอมใช้เงิน หนูจะหาเงินมาให้แม่เอง ให้พ่อไปกับหนูด้วยนะ แม่จะให้หนูทำอะไรก็ได้ หนูไม่ดื้อ หนูเป็นเด็กดี หนูเรียนหนังสือเก่ง ๆ หนูจะกินข้าวไม่หกเลอะเทอะ..
หนูร้องไห้จนเสียงแหบแห้ง