สวัสดีค่ะ.....ชั้นคือผู้หญิงคนนึงที่อยากจะถ่ายทอดความรู้สึกที่มันขาดหรือเรียกง่ายๆว่าเด็กขาดความอบอุ่น ผ่านพันทิบและดิฉันหวังว่าใครที่ตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกะดิชั้นเดียวนี้อาจจะมีกำลังใจขึ้นมาบ้าง..........
#ชั้นเป็นน้องเล็กของบ้านค่ะ ชั้นถูกทุกคนตามใจมาโดยตลอดค่ะ อยากได้อะไรชั้นต้องได้ค่ะ ชั้นเป็นเด็กผู้หญิงที่สดใสร่าเริงมาโดยตลอด แต่เหมือนกับโชคชะตาเล่นตลกกับชั้นค่ะเมื่อ...
# ป.3 แม่กับพ่อลงทุนทำธุรกิจนึงและโดนโกงไปหลายแสน......คุณคิดดูสิค่ะเด็กที่มีพร้อมและครบทุกอย่าง เมื่อวันนึงธุรกิจที่พ่อกับแม่ลงทุนไปก็ถูกโกง ชีวิตชั้นเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือเลยค่ะ!! ตอนนั้นชั้นรับความจริงไม่ได้เลยค่ะ คำถามอยู่ในหัวของชั้นตอนนั้นคือ ทำไม ทำไม ทำไมเรื่องแบบนี้ต้องมาเกิดกับครอบครัวชั้นด้วย หลังจากที่ธุรกิจถูกโกงแม่ก็ไปกูหนี้ยืมสินจากชาวบ้านเขาไปทั่วเพื่อเอาไปโป๊ะนุ้น แปะนี่ แต่ไม่เป็นผลสำเร็จค่ะ......หนี้ยังท่วมหัวอยู่เหมือนเดิม แม่กับพ่อจึงตัดสินใจไปทำงานที่ต่างจังหวัด และทิ้งให้ชั้นอยู่กับพี่สาวสองคน ซึ้งพี่สาวของชั้นอายุห่างกันเพียงแค่ 3 ปี และมีน้าดูแลอยู่ห่างๆ ซึ้งบ้านของน้าก็อยู่ติดกันกับบ้านของชั้นแหล่ะค่ะ!!! หลังจากที่พ่อกับแม่ไม่อยู่ ชั้นร้องไห้ทุกวันเลยค่ะ ของเล่นที่เพื่อนเค้ามี ชั้นก็ไม่มี ชั้นได้แต่มองและยืมเพื่อนเล่น คุณคิดดูสิค่ะแทนที่เด็ก ป.3 จะได้รับการอบรมสั่งสอนจากพ่อและแม่เหมือนเด็กคนอื่นๆ แต่กลับต้องมาใช้ชีวิตโดดๆ อยู่กับพี่ พี่สาวของชั้นก็ไม่ได้โตอะไรมากมาย ก็แค่เด็ก ป.6 คนนึ่ง คุณลองคิดดูสิค่ะ เด็กป.6สอนเด็กป.3 จะเป็นไง มันจะสอนกันได้มากสักเท่าไหร่????
ชั้นจำได้ว่าตอนป.4 เทศกาลลอยกระทงชั้นอยากไปลอยกระทงมากกกก อยากไปเดินเที่ยวงานกับพ่อกับแม่ อยากให้พ่อแม่ซื้อนุ้นนี่นั่นให้......ผลสุดท้ายหรอค่ะชั้นนำกระทงที่ชั้นทำอยู่ที่ รร.ไปลอยในอ่างน้ำในห้องน้ำนี่แหล่ะค่ะ!! ซึ้งผิดกับพวกเพื่อนๆของชั้นที่พ่อแม่เขาพาไปลอยกระทง และไปเดินเที่ยวงาน......
# ตอนเรียนอยู่ชั้นประถม ชั้นเป็นเด็กกิจกรรมนะค่ะ.....ชั้นแข่งขันโครงการยอดนักอ่าน อ่านข่าว ได้ที่ 1 หรือไม ก็ที่ 2 ระดับจังหวัดเสมอค่ะ......แต่รางวัลที่ชั้นได้ไม่เคยมีผลกะชั้นเลย.....ชั้นไม่เคยได้รางวัลพิเศษจากพ่อกับแม่ ชั้นได้เพียงเกียรติบัตรและคำชมจากคุณครูในสถาบัน ชั้นจำได้ว่าชั้นใช้โทรศัทพ์สาธารณะหยอดเหรียญโทรไปบอกแม่!! แม่พูดแต่เพียงว่า......"ลูกแม่เก่งจัง" นี่คือรางวัลพิเศษที่แม่มอบให้ชั้น..............
พอจะจบชั้นประถมศึกษา มหกรรมหาที่ติวหาที่เรียนพิเศษก็เริ่มขึ้นค่ะ.....พ่อแม่ของเพื่อนๆต่างพากันให้ลูกไปเรียนพิเศษเพื่อสอบเข้า รร.ประจำอำเภอให้ได้ ชั้นก็เด็กนะค่ะ เห็นเพื่อนเรียนก็อยากเรียน ชั้นโทรไปหาแม่ค่ะ....ขอตังค์แม่เรียนพิเศษ ตอนนั้นค่าเรียนพิเศษไม่แพงนะค่ะแค่ 1500 บาทเอง แต่สิ่งที่แม่ตอบกลับมามันทำให้ชั้นถึงกับสะอึกค่ะ "ตอนนี้แม่มีตังค์อยู่แค่ 2000 บาทเอง ถ้านู๋จะเอาไป 1500 นู๋ไม่สงสารแม่หรอ" ชั้นร้องไห้ค่ะ!! เพราะตอนนั้นคิดแค่ว่าทำไมเราถึงไม่ได้เรียนเหมอนเพื่อน........
#และแล้ววันสอบก็มาถึง.....เพื่อนที่ไปเรียนพิเศษต่างพูดกันใหญ่เลยว่าถ้าสอบติด พ่อแม่จะ ซื้อนุ้นนี่นั่นให้ ส่วนชั้นหรอค่ะ........ก้มหน้าและเงียบไปตามระเบียบค่ะ!!
วันประกาศผลสอบ............อ้ากกกกกกกกกก ชั้นสอบติด!! โหยวินาทีนั้นคือดีใจมากๆ ดีใจจนไม่รู้จะอะอธิบายยังไง ส่วนเพื่อนของชั้นที่พากันไปเรียนพิเศษน่ะหรอค่ะ!! สอบไม่ติดซักคนค่ะ!!! (แอบสะใจ เบาๆ)
คุณเชื่อไมค่ะ.....วันรับ ปพ6 หรือวันที่ทางโรงเรียนจัดงานจบป.6 ชั้นไม่มีผู้ปกครองไปเลยซักคน TT_TT ชั้นได้แต่นั่งมองพ่อแม่ของเพื่อนก็เท่านั่น
แล้วชั้นก็ใช้ชีวิตแบบลุ่มๆดอน แบบเด็กที่ไม่มีใครคอยอบรมมาแบบนั้นแหล่ะค่ะจนมาถึง......
# ตอนชั้นยุม.3 แม่โทรมาบอกว่าจะกลับมาอยู่บ้านแล้วนะ!! ความรู้สึกชั้นตอนนั้นเป็นไงรู้ไมค่ะ......กลับมาทำไม นู๋ ok. แม่ไม่กลับมานู๋ก็อยู่ได้ เพราะนับตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้เป็นเวลา 6 ปีค่ะ!! ที่แม่ไปทำงานอยู่ที่อื่น ช่วงม.3 ก็ช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อไงค่ะ!!ติดเพื่อนมากกกกกก
พอแม่กลับมาอยู่บ้าน มันก็ไม่ได้ทำให้ชั้นรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาเลยนะ!!! เพราะแม่กลับมาในตอนที่ใจชั้นด้านชา กับคำว่าครอบครัวไปหมดแล้ว......
# ตอนมัธยมปลาย ชั้นเริ่มคบเพื่อนที่ เกเร เริ่มหนีเรียน เริ่มเที่ยวกลางคืน.......จนญาติๆไม่คาดหวังอะไรจากตัวชั้น แต่เชื่อไมเพื่อนที่เกเรเหล่านี้แหล่ะที่เป็น กรณีศึกษาที่ทำให้ชั้นใช้ชีวิตโดยไม่ประมาทมาจนถึงทุกวันนี้!! ไม่ว่าจะเป็นเรื่องท้อง เรื่องทำแท้ง เรื่องยาเสพติด แต่ทุกครั้งที่มันเล่าให้ชั้นฟังมันจะลงท้ายด้วยคำว่า"ที่กูบอกไม่ใช่ให้ทำเลียนแบบกูนะ แต่กูบอกเพราะอยากให้เก็บไปคิดและเลือกเอา ว่าตัวอย่างแบบกูที่เห็นว่าทำแล้วมันเป็นแบบนี้อ่ะมันเป็นไง กับรู้แล้วไม่เข้าไปยุ่งจะเป็นไง อะไรที่ทำให้ชีวิตดีขึ้น เลือกเอา"
ญาติหลายคนก็บอกให้ชั้นอย่าไปคบเพื่อนคนนั้นคนนี่นะเพราะมันไม่ดี มันเกเร นุ้นนี่นั่น แต่ท่านไม่รู้หรอกค่ะว่าเด็กเกเรเหล่านั้นแหล่ะที่สอนให้ชั้นรู้จักการเอาตัวรอด การทันเล่ห์เหลี่ยมของคนในแต่ล่ะรูปแบบ!!!
ในที่สุดชั้นก็จบม.6 จบแบบถูๆไถจบมาแบบทุกคนยังงงว่าชั้นมาได้ยังไง!!!
#ปัจจุบันชั้นเรียนปีสองแล้วค่ะ ชั้นสัญญากับตัวเองว่าจะตั้งใจเรียนให้เต็มที่เต็มความสามารถที่ชั้นจะทำได้ เพราะปกติชั้นไม่ใช่คนโง่ ชั้นเป็นคนที่ค่อนข่างที่จะเรียนได้ดีแต่สังคมหรือการคบเพื่อนในสมัยมัธยมมันทำให้ชั้นพลาดไปจริงๆ......
ตั้งแต่ปี1จนถึงปัจจุบัน ชั้นเรียนได้เกรด 3.50 ขึ้นค่ะ......ญาติๆที่รู้ว่าชั้นเรียนได้ดีขนาดนี้ต่างพากันแปลกใจว่าเด็กที่ไม่เอาถ่าน ไม่เอาไหน ไม่เคยได้เรียนพิเศษ จะทำได้ถึงขนาดนี้!!! ชั้นดีใจนะค่ะที่ทำให้ทุกคนแปลกใจในความเปลี่ยนแปลงของชั้นในทางที่ดีขึ้น ^^
ผู้ใหญ่หลายคนในหมุ่บ้านก็เหมือนกันค่ะ!! ต่างพากันแปลกใจว่าเด็กที่ดื้อ ที่ไม่มีพ่อแม่คอยอบรมสั่งสอนจะมาได้ไกลถึงขนาดนี้!! ต่างจากเพื่อนรุ่นเดียวกันแถวบ้านชั้นที่มีพ่อแม่คอยอบรมสั่งสอนแต่ก็เรียนไม่จบ ท้องก่อนแต่งมีลูกมีเต้ากันตั้งมากมาย..........
#บางครั้งชั้นก็คิดและอด อมยิ้มกับช่วงเวลาอันเลวร้ายที่ชั้นก้าวผ่านมาได้ ไม่ได้ ^_^
ขอบคุณนะที่สอนให้ชั้นอยู่คนเดียวมาตั้งแต่เด็กและทำให้ชั้นกลายเป็นคนเข้มแข็งในวันนี้
ขอบคุณนะที่ทำให้ชั้นเจอเพื่อนเกเร ที่สำหรับชั้นเขาคือเพื่อนที่มีค่าที่สุดสำหรับชั้น.....
ขอบคุณบททดสอบความอดทนที่หนักหนาเหลือเกินสำหรับผู้หญิงคนนี้......
###หากวันนี้คุณกำลังถูกมองว่าเป็นเด็กขาดความอบอุ่น เป็นเด็กที่ไม่มีพ่อแม่คอยสั่งสอน จงพิสูจน์ให้หลายๆคนที่มองคุณได้เห็นว่า เด็กที่ขาดความอบอุ่นก็ไม่ใช่ตัวปัญหาหรือเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ..... สู้ๆ นะค่ะ
ขอบคุณช่วงเวลาที่เลวร้ายในชีวิต.....ที่ทำให้ชั้นเป็นคนกลายเป็นคนเข้มแข็ง!!!
#ชั้นเป็นน้องเล็กของบ้านค่ะ ชั้นถูกทุกคนตามใจมาโดยตลอดค่ะ อยากได้อะไรชั้นต้องได้ค่ะ ชั้นเป็นเด็กผู้หญิงที่สดใสร่าเริงมาโดยตลอด แต่เหมือนกับโชคชะตาเล่นตลกกับชั้นค่ะเมื่อ...
# ป.3 แม่กับพ่อลงทุนทำธุรกิจนึงและโดนโกงไปหลายแสน......คุณคิดดูสิค่ะเด็กที่มีพร้อมและครบทุกอย่าง เมื่อวันนึงธุรกิจที่พ่อกับแม่ลงทุนไปก็ถูกโกง ชีวิตชั้นเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือเลยค่ะ!! ตอนนั้นชั้นรับความจริงไม่ได้เลยค่ะ คำถามอยู่ในหัวของชั้นตอนนั้นคือ ทำไม ทำไม ทำไมเรื่องแบบนี้ต้องมาเกิดกับครอบครัวชั้นด้วย หลังจากที่ธุรกิจถูกโกงแม่ก็ไปกูหนี้ยืมสินจากชาวบ้านเขาไปทั่วเพื่อเอาไปโป๊ะนุ้น แปะนี่ แต่ไม่เป็นผลสำเร็จค่ะ......หนี้ยังท่วมหัวอยู่เหมือนเดิม แม่กับพ่อจึงตัดสินใจไปทำงานที่ต่างจังหวัด และทิ้งให้ชั้นอยู่กับพี่สาวสองคน ซึ้งพี่สาวของชั้นอายุห่างกันเพียงแค่ 3 ปี และมีน้าดูแลอยู่ห่างๆ ซึ้งบ้านของน้าก็อยู่ติดกันกับบ้านของชั้นแหล่ะค่ะ!!! หลังจากที่พ่อกับแม่ไม่อยู่ ชั้นร้องไห้ทุกวันเลยค่ะ ของเล่นที่เพื่อนเค้ามี ชั้นก็ไม่มี ชั้นได้แต่มองและยืมเพื่อนเล่น คุณคิดดูสิค่ะแทนที่เด็ก ป.3 จะได้รับการอบรมสั่งสอนจากพ่อและแม่เหมือนเด็กคนอื่นๆ แต่กลับต้องมาใช้ชีวิตโดดๆ อยู่กับพี่ พี่สาวของชั้นก็ไม่ได้โตอะไรมากมาย ก็แค่เด็ก ป.6 คนนึ่ง คุณลองคิดดูสิค่ะ เด็กป.6สอนเด็กป.3 จะเป็นไง มันจะสอนกันได้มากสักเท่าไหร่????
ชั้นจำได้ว่าตอนป.4 เทศกาลลอยกระทงชั้นอยากไปลอยกระทงมากกกก อยากไปเดินเที่ยวงานกับพ่อกับแม่ อยากให้พ่อแม่ซื้อนุ้นนี่นั่นให้......ผลสุดท้ายหรอค่ะชั้นนำกระทงที่ชั้นทำอยู่ที่ รร.ไปลอยในอ่างน้ำในห้องน้ำนี่แหล่ะค่ะ!! ซึ้งผิดกับพวกเพื่อนๆของชั้นที่พ่อแม่เขาพาไปลอยกระทง และไปเดินเที่ยวงาน......
# ตอนเรียนอยู่ชั้นประถม ชั้นเป็นเด็กกิจกรรมนะค่ะ.....ชั้นแข่งขันโครงการยอดนักอ่าน อ่านข่าว ได้ที่ 1 หรือไม ก็ที่ 2 ระดับจังหวัดเสมอค่ะ......แต่รางวัลที่ชั้นได้ไม่เคยมีผลกะชั้นเลย.....ชั้นไม่เคยได้รางวัลพิเศษจากพ่อกับแม่ ชั้นได้เพียงเกียรติบัตรและคำชมจากคุณครูในสถาบัน ชั้นจำได้ว่าชั้นใช้โทรศัทพ์สาธารณะหยอดเหรียญโทรไปบอกแม่!! แม่พูดแต่เพียงว่า......"ลูกแม่เก่งจัง" นี่คือรางวัลพิเศษที่แม่มอบให้ชั้น..............
พอจะจบชั้นประถมศึกษา มหกรรมหาที่ติวหาที่เรียนพิเศษก็เริ่มขึ้นค่ะ.....พ่อแม่ของเพื่อนๆต่างพากันให้ลูกไปเรียนพิเศษเพื่อสอบเข้า รร.ประจำอำเภอให้ได้ ชั้นก็เด็กนะค่ะ เห็นเพื่อนเรียนก็อยากเรียน ชั้นโทรไปหาแม่ค่ะ....ขอตังค์แม่เรียนพิเศษ ตอนนั้นค่าเรียนพิเศษไม่แพงนะค่ะแค่ 1500 บาทเอง แต่สิ่งที่แม่ตอบกลับมามันทำให้ชั้นถึงกับสะอึกค่ะ "ตอนนี้แม่มีตังค์อยู่แค่ 2000 บาทเอง ถ้านู๋จะเอาไป 1500 นู๋ไม่สงสารแม่หรอ" ชั้นร้องไห้ค่ะ!! เพราะตอนนั้นคิดแค่ว่าทำไมเราถึงไม่ได้เรียนเหมอนเพื่อน........
#และแล้ววันสอบก็มาถึง.....เพื่อนที่ไปเรียนพิเศษต่างพูดกันใหญ่เลยว่าถ้าสอบติด พ่อแม่จะ ซื้อนุ้นนี่นั่นให้ ส่วนชั้นหรอค่ะ........ก้มหน้าและเงียบไปตามระเบียบค่ะ!!
วันประกาศผลสอบ............อ้ากกกกกกกกกก ชั้นสอบติด!! โหยวินาทีนั้นคือดีใจมากๆ ดีใจจนไม่รู้จะอะอธิบายยังไง ส่วนเพื่อนของชั้นที่พากันไปเรียนพิเศษน่ะหรอค่ะ!! สอบไม่ติดซักคนค่ะ!!! (แอบสะใจ เบาๆ)
คุณเชื่อไมค่ะ.....วันรับ ปพ6 หรือวันที่ทางโรงเรียนจัดงานจบป.6 ชั้นไม่มีผู้ปกครองไปเลยซักคน TT_TT ชั้นได้แต่นั่งมองพ่อแม่ของเพื่อนก็เท่านั่น
แล้วชั้นก็ใช้ชีวิตแบบลุ่มๆดอน แบบเด็กที่ไม่มีใครคอยอบรมมาแบบนั้นแหล่ะค่ะจนมาถึง......
# ตอนชั้นยุม.3 แม่โทรมาบอกว่าจะกลับมาอยู่บ้านแล้วนะ!! ความรู้สึกชั้นตอนนั้นเป็นไงรู้ไมค่ะ......กลับมาทำไม นู๋ ok. แม่ไม่กลับมานู๋ก็อยู่ได้ เพราะนับตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้เป็นเวลา 6 ปีค่ะ!! ที่แม่ไปทำงานอยู่ที่อื่น ช่วงม.3 ก็ช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อไงค่ะ!!ติดเพื่อนมากกกกกก
พอแม่กลับมาอยู่บ้าน มันก็ไม่ได้ทำให้ชั้นรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาเลยนะ!!! เพราะแม่กลับมาในตอนที่ใจชั้นด้านชา กับคำว่าครอบครัวไปหมดแล้ว......
# ตอนมัธยมปลาย ชั้นเริ่มคบเพื่อนที่ เกเร เริ่มหนีเรียน เริ่มเที่ยวกลางคืน.......จนญาติๆไม่คาดหวังอะไรจากตัวชั้น แต่เชื่อไมเพื่อนที่เกเรเหล่านี้แหล่ะที่เป็น กรณีศึกษาที่ทำให้ชั้นใช้ชีวิตโดยไม่ประมาทมาจนถึงทุกวันนี้!! ไม่ว่าจะเป็นเรื่องท้อง เรื่องทำแท้ง เรื่องยาเสพติด แต่ทุกครั้งที่มันเล่าให้ชั้นฟังมันจะลงท้ายด้วยคำว่า"ที่กูบอกไม่ใช่ให้ทำเลียนแบบกูนะ แต่กูบอกเพราะอยากให้เก็บไปคิดและเลือกเอา ว่าตัวอย่างแบบกูที่เห็นว่าทำแล้วมันเป็นแบบนี้อ่ะมันเป็นไง กับรู้แล้วไม่เข้าไปยุ่งจะเป็นไง อะไรที่ทำให้ชีวิตดีขึ้น เลือกเอา"
ญาติหลายคนก็บอกให้ชั้นอย่าไปคบเพื่อนคนนั้นคนนี่นะเพราะมันไม่ดี มันเกเร นุ้นนี่นั่น แต่ท่านไม่รู้หรอกค่ะว่าเด็กเกเรเหล่านั้นแหล่ะที่สอนให้ชั้นรู้จักการเอาตัวรอด การทันเล่ห์เหลี่ยมของคนในแต่ล่ะรูปแบบ!!!
ในที่สุดชั้นก็จบม.6 จบแบบถูๆไถจบมาแบบทุกคนยังงงว่าชั้นมาได้ยังไง!!!
#ปัจจุบันชั้นเรียนปีสองแล้วค่ะ ชั้นสัญญากับตัวเองว่าจะตั้งใจเรียนให้เต็มที่เต็มความสามารถที่ชั้นจะทำได้ เพราะปกติชั้นไม่ใช่คนโง่ ชั้นเป็นคนที่ค่อนข่างที่จะเรียนได้ดีแต่สังคมหรือการคบเพื่อนในสมัยมัธยมมันทำให้ชั้นพลาดไปจริงๆ......
ตั้งแต่ปี1จนถึงปัจจุบัน ชั้นเรียนได้เกรด 3.50 ขึ้นค่ะ......ญาติๆที่รู้ว่าชั้นเรียนได้ดีขนาดนี้ต่างพากันแปลกใจว่าเด็กที่ไม่เอาถ่าน ไม่เอาไหน ไม่เคยได้เรียนพิเศษ จะทำได้ถึงขนาดนี้!!! ชั้นดีใจนะค่ะที่ทำให้ทุกคนแปลกใจในความเปลี่ยนแปลงของชั้นในทางที่ดีขึ้น ^^
ผู้ใหญ่หลายคนในหมุ่บ้านก็เหมือนกันค่ะ!! ต่างพากันแปลกใจว่าเด็กที่ดื้อ ที่ไม่มีพ่อแม่คอยอบรมสั่งสอนจะมาได้ไกลถึงขนาดนี้!! ต่างจากเพื่อนรุ่นเดียวกันแถวบ้านชั้นที่มีพ่อแม่คอยอบรมสั่งสอนแต่ก็เรียนไม่จบ ท้องก่อนแต่งมีลูกมีเต้ากันตั้งมากมาย..........
#บางครั้งชั้นก็คิดและอด อมยิ้มกับช่วงเวลาอันเลวร้ายที่ชั้นก้าวผ่านมาได้ ไม่ได้ ^_^
ขอบคุณนะที่สอนให้ชั้นอยู่คนเดียวมาตั้งแต่เด็กและทำให้ชั้นกลายเป็นคนเข้มแข็งในวันนี้
ขอบคุณนะที่ทำให้ชั้นเจอเพื่อนเกเร ที่สำหรับชั้นเขาคือเพื่อนที่มีค่าที่สุดสำหรับชั้น.....
ขอบคุณบททดสอบความอดทนที่หนักหนาเหลือเกินสำหรับผู้หญิงคนนี้......
###หากวันนี้คุณกำลังถูกมองว่าเป็นเด็กขาดความอบอุ่น เป็นเด็กที่ไม่มีพ่อแม่คอยสั่งสอน จงพิสูจน์ให้หลายๆคนที่มองคุณได้เห็นว่า เด็กที่ขาดความอบอุ่นก็ไม่ใช่ตัวปัญหาหรือเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ..... สู้ๆ นะค่ะ