คือผมมาเรียนโรงเรียนนี้ก็เกือบปีแล้วครับ รู้จักคนในห้องทุกคนผมจะชอบคุยกับเพื่อนกลุ่มผู้ชายไม่ค่อยได้คุยกับเพื่อนกลุ่มผู้หญิงมากนัก(ก็เป็นธรรมดาของผู้ชาย) พวกเราน่าจะสนิทกันนะไปซ้อมดนตรีด้วยกันบ่อยๆ (หรือผมคิดไปเอง) แต่ผมไม่เข้าใจตรงที่ว่าเวลาที่ทุกครั้งที่อาจารย์สั่งทำงานกลุ่มผมก็จะต้องนั้ง อยู่คนเดียวเสมอทั้งๆที่คนอื่นมีคนมาดึงไปเข้ากลุ่มผมบอกได้เลยว่า รู้สึกแย่มากผมรู้สึกเหมือนตอน ม.ต้น เลยครับเวลาที่มีเพื่อนมาเอาเราเข้ากลุ่มเขียนใบรายชื่อเรียนร้อยแต่พอเช้าวันส่งงานมันกลับบอกว่า (ไปอยู่กลุ่มอื่นได้มั้ยกูเอาไอ้....เข้ากลุ่มแทนแล้ว) รู้สึกแบบนั้นเลยครับเอาง่ายๆเสียความรู้สึกคือแบบผมถามตัวเองว่ากูผิดอะไรนักหนาวะทำไมถึงเป็นแบบนี้ตลอดทั้งๆที่ผมก็ทำงานนะไปได้เกี่ยงให้คนอื่นทำเลยแต่ทำไมถึงเป็นแบบนี้สุดท้ายผมก็ต้องทำคนเดียวไม่ก็เอาคนที่ไม่มีกลุ่มที่เหลือมากเข้ากลุ่มผมให้เต็มแต่คนที่ไม่มีกลุ่ม่สวนใหญ่แล้วเป็นพวกเด็กเxี้eอะครับเลยไม่มีใครเอาพวกมันเข้ากลุ่มผมก็เลยถามตัวเองว่ากูเป็นเด็กเxัeหรอทำไม่ถึงไม่มีใครเข้ากลุ่มผมเป็นพวกไม่ค่อยยุ่งกับใครมากนักวันๆผมอยู่กับเสียงเพลงเป็นส่วนใหญ่ผมรู้สึกโดดเดี่ยวมากเลยครับจะมีตอนได้คุยกับเพื่อนแค่ตอนอยู่ในห้องเรียนผมไม่เข้าใจเลยครับหรือเพราะผมไม่ค่อยยุ่งกับใครเลยเป็นแบบนี้คงจะมีคนถามผมสินะว่าทำไมไม่ไปเสนอตัวเองเข้ากลุ่มละจะนั้งรอให้คนอื่นมาดึงเราทำไมผมบอกได้เลยครับว่าพอผมมองไปรอบห้องเรียนเห็นเพื่อนคนอื่นได้กลุ่มกันหมดแล้วผมก็เลยคิดว่าเราเป็นใครที่จะไปเข้ากลุ่มเขากลุ่มเขามีแต่เพื่อนที่คบกันมานานกว่าเรา เราเพิ่งจะเข้ามายังไม่รู้จังเขาดีจะไปยุ่งอะไรกับเขา ขอบคุณทุกคนที่ฟังผมระบายนะครับผมไม่รู้ว่าจะเอาไปพูดบอกใครดีขอคุณมากครับที่ฟังคนจืดจางอย่างผม
เพื่อนไม่สนใจ