สวัสดีคะ. ตอนนี้หนูอยู่ม.4 เรียน อังกฤษ-สังคม. รู้สึกกลุ้มใจมาก เพราะอีกสองปีจะต้องเข้ามหาลัยแล้ว. หนูไม่เก่งคณิตเอาซะเลย ไม่รู้วิธีการแก้อสมการหรืออื่นๆ แต่ชอบที่จะเรียนอังกฤษ และศิลปะ มีหลายอย่างที่คิดไว้นะคะ คือ อยากเป็นครู อยากเป็นไกด์ พวกนักบริหารการจัดการ แต่ทุกอย่างก็ไม่แน่นอน เกรดหนูเทอมที่แล้วได้ 3.45 หนูไม่เคยเรียนได้ต่ำกว่าเกรด 3 หนูรู้สึกเป็นปมด้อยมากเพราะไม่รู้อะไรที่เกี่ยวกับคณิตเลย ที่บ้านไม่ได้มีฐานะอะไรมาก พ่อแม่แยกทางกัน  พ่อก็ไม่สบายนิดหน่อยอยู่ที่ใต้ มีพี่สองคน มีน้องอีกคนอยู่ป.6 พี่คนโตไม่ได้เรื่องเลยคะ ไม่ทำงาน อยู่ห้องเช่า แม่ต้องเสียเงินค่าห้องค่าน้ำค่าไฟให้ทุกเดือน เสียค่าผ่อนรถ ค่ากินมันอีก พี่ชายคนรองตอนนี้มีงานทำแต่ไม่ค่อยสุงสิงกับครอบครัว คนที่สามคือหนู สงสารแม่มากคะ คิดมาก กลัวว่าจะเรียนไม่จบ เอนไม่ติด เหมือนทุกคนต้องการให้หนูจบ บางทีก็ดูปล่อยแต่บางทีก็ดูเข้มงวดคะ อยากให้เป็นอย่างที่เขาต้องการ อยากได้งานดีๆ เมื่อถึงตอนนั้นหนูคงเลี้ยงแม่ได้อย่างสบาย หนูขอความคิดเห็นหน่อยนะคะ เครียดจนพูดออกมาไม่ได้