เธอเปลี่ยนไป

เป็นคนรักแฟนมาก ทั้งหวงทั้งห่วง ยอมทึกอย่างเพื่อเขา ใส่ใจดูแลไม่เคยเปลี่ยนตั้งแต่คบกันวันแรนจนถึงวันนี้ ทำกับข้าวให้ทุกวัน ตัวเองยังไม่ได้กินด้วยซ้ำแต่รู้สึกว่าสิ่งที่เราทำให้เขา เขาไม่เคยเห็นค่า เขาสนใจแต่ตัวเองและคนอื่นยกเว้นเรา เขาสนใจเพื่อน มัวแต่เล้นฟิตเนส ไม่ค่อยมีเวลาไปเที่ยวด้วยกัน ไม่ยอมมาส่งเหมือนเคย ไม่รู้ว่าตัวเองจะคิดมากไปหรือป่าวแต่เวลานึกถึงเรื่องเก่าตอนคบกันแรกๆมันทำให้น้ำตาไหล เรียนเช้าไม้เคยบ่น มารับมาส่งตลอด ไม่เคยปล่อยให้ต้องกินข้าวคนเดียวหรือไปไหนคนเดียว แต่กลับมาดูตอนนี้มันแปลกๆไป ถามอะไรนิดอะไรหน่อยก็หงุดหงิดใส่ ตะคอกใส่ พอเราร้องไห้ก็หาว่าบีบน้ำตา มันเกืดอะไรกับคนเดิม คนเดิมหายไปไหน