วันที่เกิดเหตุ 9 ก.ย 57 เวลา โดยประมาณ 6.30 น สถานที่สุขาภิบาล 3 น้องสาวปวดหัวข้างขวาอย่างรุนแรง ไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ ถามคำตอบคำได้ เลยเรียกรถพยาบาลใกล้ที่สุด เวลาโดยประมาณ 7.30น แถวสุขาภิบาล3 มาถึงประมาณ 8.00 น และเดินทางถึงโรงพยาบาลประมาณ แปดโมงกว่า ถึงห้องฉุกเฉิน หมอก็ถามอาการเราก็บอกไปว่าปวดหัวข้างขวามาก หนาวสั่น.ช่วยตัวเองไม่ได้ หมอถามกับผู้ป่วยผู้ป่วยก็บอกว่าปวดหัว และหนาวมากด้วย หมอก็ถามเราว่าเสพยาป่าว เครียดป่าว. ทะเลาะกันป่าว มีอาการมาก่อนหน้านี้ป่าว เราก็บอกว่าไม่มีอะไรเลยใช้ชีวิตปรกติทุกอย่าง หมอก็เอาเครื่องมือมาเคาะขาเคาะแขน.คนไข้ก็ตอบสนองดีถึงจะยกผิดบ้างถูกบ้าง. แล้วให้เราไปทำบัตรและรอข้างนอก ระหว่างรอก็มีเจ้าหน้าที่มาบอกเรื่องค่าใช้จ่าย. ว่าค่าห้องประมาณ3000กว่า. และต้องทำการสแกรนสมองด้วยประมาณ6000กว่า. เราก็ยินยอมให้ทำเพราะไม่มีทางเลือก หลังจากนั้นก็ย้ายผู้ป่วยไปห้องข้างบน. เมื่อไปถึง เวลาจะเปลี่ยนเตียงพยาบาลบอกให้ผู้ป่วยลุกเพื่อจะเปลี่ยนเตียง แต่ผู้ป่วยก็ลุกไม่ขึ้น พยาบาลก็บอกซำ้ให้ลุก จนเราทนดูไม่ได้เลยบอกว่าถ้าผู้ป่วยช่วยตัวเองได้คงไม่เรียกรถพยาบาลไปรับหรอก พยาบาลจึงหาวิธีอื่นจึงทำการเปลี่ยนเตียงได้ แล้วสักพักก็มีพยาบาลอีกคนมาบอกให้คนไข้ไปเข้าห้องน้ำเพื่อจะเก็บตัวอย่างฉี่ เราก็บอกว่าผู้ป่วยช่วยตัวเองไม่ได้ เช้าก็บอกให้ลุกนั่งฉี่ก็ได้ เราก็โมโหเพราะหลายครังมีแต่ให้คนไข้ทำเองโดยไม่มีการช่วยเหลือ โดยที่เราบอกตลอดว่าคนไข้ปวดหัวและหนาวมากช่วยตัวเองไม่ได้ พยาบาลจึงมาช่วยกันประคองเพื่อจะให้คนไข้นั่งฉี่. เมื่อคนไข้นั่งก็อวก เลยฉี่ไม่ได้ ก็เลยเอาเอาน้ำมูก. กับเจาะเลือดไปตรวจ. แต่ได้ไปแค่สองอย่างฉี่ไม่ได้ไป หมอก็เลยฉีดยาแก้ปวดให้1เข็ม เราก็เฝ้าอยู่ข้างๆตลอด. น้องสาวก็จะพูดตลอดว่าพี่หนูปวดหัวมากหนาวมาก ห่มผ้าอย่างไรก็ไม่หายหนาว. เราก็ขอผ้าห่มเพิ่มทางโรงพยาบาลก็ไม่มีให้ จนเราทนเห็นของสาวหนาวสั่นไม่ไหวเลยต้องไปหาซื้อผ้าหม่แถวนั้นมาให้ น้องก็บอกว่าหนูปวดหัวมากหนาวมากด้วย เราก็บอกไปว่าหมอเขาฉีดยาให้แล้วรอก่อน. น้องก็นอนดิ้นไปดิ้นมาเพราะอาการไม่ดีขึ้น จนถึงเวลาประมาณ11โมงกว่าก็มีพี่ข้างบ้านโทรมาถามอาการว่าเป็นไงบ้างหมอทำอะไรบ้างแล้ว. เราก็บอกว่าฉีดยาแก้ปวดให้แล้วนอนดูอาการ ยังไม่ได้สแกรนสมองเลย พี่เขาก็ว่าที่นั้นถ้าเห็นเขาให้รอนานโดยคนไข้ไม่ดีขึ้นให้ย้านเลยเพราะที่นั้นจะเป็นอย่างนั้น เราก็ไปถามแผนการรักษาว่าจะทำอย่างไรต่อเพราะอาการไม่ดีขึ้นเลย พยาบาลบอกให้รอก่อนเพราะพึงฉีดยาไปเมือตอน8โมงกว่า เราก็เห็นอาการไม่ดีขึ้นเราจึงขอย้าย ทางเขาก็บอกมาว่าขอเวลาอีกสองชั่วโมงจึงจะย้ายได้ ประมาณบายสอง พอใกล้บายสองหมอก็บอกว่าจะสแกรนสมองให้ เราไม่ไวัใจทางคุณแล้วเพราะตั้งแตเช้าทางคุณบอกจะสแกรนตั้งแตเช้ากับไม่ทำพอเราจะย้ายคุณจะทำ เราเลยไม่ทำจึงย้ายมาที่โรงพยาบาลรามคำแหง. มาถึงใช้เวลาไม่นานหมอมาตรวจก็มาจับนี้จับโน่น บอกว่าคอแข็งอาการน่าเป็นห่วงบอกว่าต้องรีบทำการสแกรนสมองเลย. ถ้าไม่พบสาเหตุการปวดหัวต้องเจาะไขสันหลัง ปรากฎว่าผลการสแกรนออกมาพบเลือดออกในสมองขนาด6เซนต้องรีบทำการผ่าตัดโดยเร่งด่วน หมอมาถึงหกโมงเย็น โดยไม่ได้คุยกับทีมหมอผ่าตัดเท่าที่ควรหมอบอกว่าไม่มีเวลาอธิบายผ่าเสร็จคอยคุยกัน ผ่าเสร็จเกือบสามทุ่ม คนไข้พ้นขีดอัตราย
พักผื้นอยู่รามประมาณอาทิตย์จึงย้านไปพระมงกุฎเพราะเตียงพึ่งว่าง
ประเด็นที่ผมจะขอคำแนะนำจากเพื่อน และหนทางที่จะเยี่ยวยาได้ ว่าผมมีทางที่จะให้โรงพยาบาลแรกเยียวยาได้ไหม ผมส่งเรื่องไปก็เงียบทางหน่วยงานบ้างหน่วยงานก็เงียบ ทางโรงพยาบาลก็ไม่สนใจ เพราะตอนนี้ยีงเป็นหนี้ค่ารักษาทางรามคำแหงอยู่และผู้ป่วยก็ยังทำงานไม่ได้. เพราะมีผลข้างเคียงจากการผ่าตัดและยังต้องรับการรักษาต่อเนื่องอยู่ จะไปหาหน่วยงานไหนก็ยาก
เหตุที่ต้องการการเยียวยาเพราะว่าทำไม่โรงพยาบาลแรกไม่ทำอะไให้เลยนอกจากยาแก้ปวดสองเข็ม นอนรอเกือบหกชั่วโมง ถ้าทำการสแกนสมองตั้งแตทีแรกตอนเช้าที่เจ้ากน้าที่มาติดต่อเลือดก็คงออกไม่มากก็ได้ และไม่มีการวินิฉัยที่ดี เพราะอาการทางสมองเบื้องต้นคุณก็ไม่รู้ เช่นปวดหัวอย่างรุ่นแรง อวก คอแข็ง. เป็นอาการทางสมองที่ต้องได้รับการตรวจอย่างเร่งด่วน แต่ทางคุณใหรอดูอาการอย่างเดี๋ยว เหตุผลที่ผมไม่เข้าโรงพยาบาลรัฐก่อนเพราะวันนั้นเป็นวันอาทิตย์ผมไม่รู้ว่ามีหมอป่าว และที่ไม่เข้าโรงพยาบาลรามก่อนเพราะไกลกว่าโรงพยาบาล....แรก
ผมขอแนะนำเพื่อนๆไว้ว่าอย่าไว้ใจหมอหรือโรงพยาบาลมากเกินไป และก่อนจะเข้าโรงพยาบาลไหนให้ดูความพร้อมให้ดีและอาการคนไข้ด้วยครับ จำไว้เลยนะครับปวดหัวอย่างรุ่นแรง คอแข็ง อวก หนาวสั่นด้วยให้สันนิฐานไว้เลยว่าน่าจะเกี่ยวกับสมองอยานิ่งนอนใจ
ถ้าไม่มีทางช่วยก็ช่วยนำเรื่องนี้ให้สังคมได้รับรู้มากๆด้วยครับ ขอบพระคุณทุกท่านเป็นอย่างมาก
เลือดออกในสมองไม่ได้รับการวินิฉัยที่ดีมีแต่ยาแก้ปวด2เข็ม
พักผื้นอยู่รามประมาณอาทิตย์จึงย้านไปพระมงกุฎเพราะเตียงพึ่งว่าง
ประเด็นที่ผมจะขอคำแนะนำจากเพื่อน และหนทางที่จะเยี่ยวยาได้ ว่าผมมีทางที่จะให้โรงพยาบาลแรกเยียวยาได้ไหม ผมส่งเรื่องไปก็เงียบทางหน่วยงานบ้างหน่วยงานก็เงียบ ทางโรงพยาบาลก็ไม่สนใจ เพราะตอนนี้ยีงเป็นหนี้ค่ารักษาทางรามคำแหงอยู่และผู้ป่วยก็ยังทำงานไม่ได้. เพราะมีผลข้างเคียงจากการผ่าตัดและยังต้องรับการรักษาต่อเนื่องอยู่ จะไปหาหน่วยงานไหนก็ยาก
เหตุที่ต้องการการเยียวยาเพราะว่าทำไม่โรงพยาบาลแรกไม่ทำอะไให้เลยนอกจากยาแก้ปวดสองเข็ม นอนรอเกือบหกชั่วโมง ถ้าทำการสแกนสมองตั้งแตทีแรกตอนเช้าที่เจ้ากน้าที่มาติดต่อเลือดก็คงออกไม่มากก็ได้ และไม่มีการวินิฉัยที่ดี เพราะอาการทางสมองเบื้องต้นคุณก็ไม่รู้ เช่นปวดหัวอย่างรุ่นแรง อวก คอแข็ง. เป็นอาการทางสมองที่ต้องได้รับการตรวจอย่างเร่งด่วน แต่ทางคุณใหรอดูอาการอย่างเดี๋ยว เหตุผลที่ผมไม่เข้าโรงพยาบาลรัฐก่อนเพราะวันนั้นเป็นวันอาทิตย์ผมไม่รู้ว่ามีหมอป่าว และที่ไม่เข้าโรงพยาบาลรามก่อนเพราะไกลกว่าโรงพยาบาล....แรก
ผมขอแนะนำเพื่อนๆไว้ว่าอย่าไว้ใจหมอหรือโรงพยาบาลมากเกินไป และก่อนจะเข้าโรงพยาบาลไหนให้ดูความพร้อมให้ดีและอาการคนไข้ด้วยครับ จำไว้เลยนะครับปวดหัวอย่างรุ่นแรง คอแข็ง อวก หนาวสั่นด้วยให้สันนิฐานไว้เลยว่าน่าจะเกี่ยวกับสมองอยานิ่งนอนใจ
ถ้าไม่มีทางช่วยก็ช่วยนำเรื่องนี้ให้สังคมได้รับรู้มากๆด้วยครับ ขอบพระคุณทุกท่านเป็นอย่างมาก