ตอนเด็ก ๆ (เมื่อ 10 ปีที่แล้ว) ผมเป็นคนที่ติดตามเพลงร็อค รวมถึงหลายๆ แนวของไทยนะคับ แค่รู้ว่าเพลงไหนกำลังจะออกและยิ่งเป็นศิลปินที่ชื่นชอบด้วยละก็ ผมนี้แทบจะเอาหูแนบกับวิทยุรอฟังเพลงนั้น

เอาง่ายๆแค่ ปล่อยเพลงมาโปรโมท 10-15 วิ ผมนี้ใจสั่นเลย รู้สึกเหมือนได้ของเล่นใหม่ให้กับหู

และเพลงที่ออกมาก็ไม่ทำให้ผิดหวัง ทำให้การติดตามของผมไม่เสียเปล่า และไม่ใช่เพลงเดียวที่ปล่อยมาและร้องได้ ผมหา(โหลด !! ตอนนั้นเด็ก ได้เงินน้อย)มาร้องได้ทั้งอัลบัม

            แต่เดียวนี้ทำรู้สึกไม่ค่อยอินกับวงเก่าๆที่ทำเพลงออกมาเพื่อที่จะเน้นไปทางตลาด , ประกอบละคร ฯลฯ ที่ไม่ใช่การทำเพลงแบบ ดิบๆ เหมือนเมื่อก่อน

ตัวอย่าง ค่ายดังของ GM.. ค่าย " we เล็กก่อน " มีวงชั้นนำเยอะมาก ผมชอบเพลงพวกเขาที่ออกมาแรก ๆ มาก มันรู้สึกว่า การทำเพลงของเขาไม่ได้แสวงผลกำไรหรือเงินที่จะได้ แต่เขาทำเพราะรักและอยากมอบความสุขจริง ๆ

แต่เดียวนี้รู้จักเพลงของพวกเขาจากหนังช่องน้อยสีซะมากกว่า และออกมาที่ละเพลงไม่เป็นอัลบัมซักที หรือ เดียวนี้เขาออกอัลบัมละ 2 เพลง ?

อีกค่าย อย่าง " G นู้น "ผมบอกเลย ตอนเด็กผมนี้ติ่งค่ายนี้เลย เพลงไหนมาร้องไม่ได้ให้ถีบ ทั้ง บอดี้ สวิท เรทโท โนมอเทียร์ เกือบทั้งค่าย ร้องตามในคอนเสริตได้หมด จนข้างๆมอง

พอเดียวนี้ปล่อยเพลงมาเหมือนไฟแดงอโศก ค่อยๆปล่อยที่ละเล็กละน้อย บ้างก็ปล่อยมาสองเพลงแล้วก็หายเงียบไปเลย เราก็รอซื้อแผ่นก็หายไปเฉย  !

ผมยังหวังได้ไหม ? ว่าวงการเพลงร๊อคไทย จะกลับมายิ่งใหญ่ เหมือนก่อน !!

อยากกระโดดเหมือนคอน ซิลีฟู !

อยากตะโกนร้องเพลง Clash !

อยากเมื่อยขากับ bodyslam !

ผมยังอยากให้พวกเขากลับมาเป็นอย่างก่อนอีกครั้งนะคับ

ปล.วงที่ผมผิดหวังที่สุดคือ "วง โปเต...."