ผช.ที่เราคุยอยู่ด้วย (มา4เดือนแล้ว) เขาเป็นคนทะเยอทะยานมาก ตั้งใจว่าจะซื้อบีเอ็มให้ได้ก่อนงานรับปริญญา(ปลายๆปีนี้) ตอนนี้เร่งทำงานหามรุ่งหามค่ำทุกวันเพื่ออนาคตเขา นอน3-4 ชม. เวลาคุยกันก็ไม่กี่นาทีแต่ละวัน ช่วงแรกที่เขาต้องทำงานก็เข้าใจเขานะ เรียกได้ว่าชินไปแล้วถึงจะถูกค่ะ แต่พอหลังปีใหม่มานี้เริ่มคุยกันวันเว้นวัน อย่างทักไปตีสอง เย็นๆของอีกวันถึงจะตอบไลน์ ไม่เข้าใจเลยค่ะ เวลาเขาทำงานผ่านเฟส(ในคอม)เขายังมีเวลาไปไลค์รูปคนอื่นได้ แต่พอเราไลน์ไป(เล่นในมือถือ)ก็อย่างทักไปตอนตีสอง ตอบกลับสี่โมงเย็นอีกวันนึงงี้อ่ะ ตอบแบบเชิงถามว่ามีไร ตอนนี้ไม่รู้เลยค่ะว่าควรยืนตรงไหน ควรจะยืนดูแลเขาห่างๆจะได้ไม่ไปทำให้เสียเวลางาน หรือควรจะคอยให้กำลังใจเขาสม่ำเสมอดี นั่นก็เป็นเพราะกลัวเขาจะรำคาญ แต่ถ้าอยู่ห่างก็กลัวเขาจะขาดเราไปจนชิน ละไม่คิดถึงเราอีกเลย
เราควรทำไงให้เขารู้สึกดีที่มีเราอยู่ข้างๆ ไม่น่ารำคาญ ไม่ถ่วงเวลางานของเขา ให้ความสัมพันธ์ราบรื่นต่อไป
ปล. จากรายการศึก12 ราศี ดวงเขาอาจปิ๊งกับคนในตึกเดียวกัน ทำให้กลัวไปใหญ่ว่าจะเสียเขาไป
ทำยังไง? ให้ความรักเราไม่พัง"ไม่หลวมจนห่างเหิน...ไม่แน่นจนรำคาญ"
เราควรทำไงให้เขารู้สึกดีที่มีเราอยู่ข้างๆ ไม่น่ารำคาญ ไม่ถ่วงเวลางานของเขา ให้ความสัมพันธ์ราบรื่นต่อไป
ปล. จากรายการศึก12 ราศี ดวงเขาอาจปิ๊งกับคนในตึกเดียวกัน ทำให้กลัวไปใหญ่ว่าจะเสียเขาไป