เวลานั่งสมาธิ แล้วเป็นอย่างนี้ ต้องแก้ไขยังไงดีครับ

คือปกติ ผมก็ไม่ค่อยได้นั่งสมาธิหรอกนะครับ แต่ปีก่อนได้ บวชพระ ที่วัดป่า ต่างจังหวัด   ก็ได้มีโอกาสได้ลองนั่งสมาธิทั้งเช้าตรู่ และเย็น กับ ก่อนนอน  

ผมค่อนข้างศึกษาเรื่องนี้น้อยมากๆ  เพราะงั้นปัญหาที่เกิดกับผมนี้  ผมนึกไม่ออกเลยว่าจะแก้ยังไง ก็เลยขอมาเล่าสู่กันฟัง เผื่อมีทางแก้ให้กับผมได้น่ะครับ

คืองี้ครับ   ทุกครั้งเวลาที่ผมนั่งสมาธิ  ผมเข้าใจว่าต้องพยายาม เพ่งจิตสมาธิให้นิ่งๆ  ไม่คิดอะไร โดยทำหัวให้ว่างเปล่า (เข้าใจเอาเอง)  ทีนี้ พอนั่งไปได้ซักพัก (เดาว่า 20-30 นาที)   อยู่ดีๆ  สมองผมมันก็ไปดึงเอา คำถามที่ค้างคาใจตั้งแต่สมัยไหนไม่รู้ออกมาครับ   แล้วก็ออกมาพร้อมกับคำตอบด้วย   โดยที่ผมไม่ได้นึกถึงคำถามนี้เลยนะ   คือให้ผมนั่งนึกว่ามีคำถามนี้ไหมในหัว  ผมก็นึกไม่ออก   แต่อยู่ดีๆมันฝุดขึ้นมาครับ

เช่น  "อ๋อ เข้าใจละว่าทำไม กุญแจดอกนั้นถึงต้องล็อคแบบนั้น"  มาพร้อมกับภาพประกอบเสร็จสรรพ โดยที่ผมไม่ได้อยากรู้เล๊ย ไอ้กุญแจดอกนั้นน่ะ ดอกไหน สมัยไหน    คือมันฝุดขึ้นมาทุกแนวอ่ะครับ ทุกเรื่องด้วย   แบบห้ามยากมากเลย  เพราะผมไม่ได้นึก แต่มันขึ้นมาเอง  

มันจะฝุดขึ้นมาแบบลูกโซ่ครับ  พอขึ้นมาคำตอบนึงแล้ว  อีกแปบจะโผล่มาอีก  แล้ว ณ เวลานั้นผมเข้าใจและเชื่อจริงๆนะว่า คำตอบที่ผมได้มา ผมว่า มันก็ฟังขึ้นแฮะ    ความรู้สึกผมมันจะโปร่งๆโล่งๆ  

แต่พอผมมาคิดดีๆ   การนั่งสมาธิ หัวมันต้องว่าง ใจต้องสงบ ไม่ใช่เหรอ (เข้าใจว่างี้)  เพราะงั้น การที่ผมเป็นแบบนี้  ผมว่า  ผมต้องมีปัญหาอะไร หรือทำอะไรผิดแล้วแน่ๆอ่ะครับ

วอนผู้รู้  ช่วยแนะวิธีแก้  หรืออธิบายผมทีครับว่า  กรณีผมเรียกว่า ฟุ้งซ่าน ใช่หรือเปล่าครับ