มีวีธีไหนบ้างที่รับมือกับคนแก่ขี้มะโน เอาแต่ใจ ชอบคิดว่าตัวเองเป็นจุดศูนย์กลางของโลก????

สวัสดีค้าาา ทุกๆท่านแลกเปลี่ยนนประสบการณ์กันค่า อยากจะรู้ว่าทางบ้าน พ่อแม่หรือผู้สูงวัยใครที่เป็นโรคแบบนี้บ้าง เช่น - เอาแต่ใจ - อารมณ์ร้อน โมโหร้าย - มองไม่เห็นความผิดตัวเอง - โลกหมุนรอบชั้นนนนนคนเด

เรื่องมีอยู่ว่าผมเป็นลูกจ้างทั่วไป ปัญหาคือนายจ้าง เป็นประสาท อารมขึ้นๆลงๆ วันไหนทะเลาะกับเมีย คือต้องมาลงที่ลูกน้อง ชอบเอาปัญหาที่บ้านมาปนตลอด  วันไหนหาเหตุด่าไม่ใด้ ก็หาเรื่องเอาจนใด้  ปัญ

เรื่องมันเกิดจากวันนี้พ่อเขาต้มข้าวต้มแล้วตัวเสียบมันหัก เขาโทษเราเลยค่ะ ว่าเรากระชากอย่างนั้น ไม่ดูแล ใช้อารมณ์ ทั้ง ๆ ที่เราไม่ได้ไปแตะ ไปยุ่งไอ้เจ้าหม้อนั่นเลย และตอนนี้เริ่มด่ากราด ด่าทุกอย่าง ด้า

ก่อนอื่น บอกเลยว่าเราไม่ได้รังเกียจหรือโมโห แต่บางครั้ง ก็แค่ตัวเองมีภาระเหมือนกันต้องคอย ทำตามเขาตลอดไม่ได้  ...ก่อนอื่น ก็เล่าความเป็นมาก่อนนะคะอาจเกี่ยวกับเรื่องมรดก ยายเรามีลูก3 คนมี แม่เรา

ทำไมครูแก่ๆ มันถึงเป็นประสาทกันเกือบจะทุกคน จริงๆนี่ก็ไม่ใช่คนที่จะไม่เคารพคนที่อายุมากกว่านะ แต่รรนี้ ครูมีแค่รุ่นแก่ๆ วัยเดียวกัน ป่วยกันเกือบทั้ง รร ความคิดโคตรจะอุ นี่เคยหยุดเรียนไป 3 วันติด เพรา

เบื่อชีวิตตัวเองมากๆเจอแต่เรื่องประสาทแดกจนจะประสาทตามอยู่แล้วบางครั้งอยู่เฉยๆก็โดนด่าโดนแซะเหน็บแนม​ตลอดทั้งๆที่ไม่ได้ทำอะไรผิดเลยก็ตามครอบครัวเราทำไมถึงเป็นแบบนี้กันนะอยากอยู่แบบปกติ​:)ไม่เคยมีอย่าง

คือเราไม่เข้าใจอะค่ะทำไมคนแก่ถึงขี้บ่นแต่ก็รู้ว่าหวังดีคือบ้านเราจะมีเด็กอยู่3-2คนอะค่ะมีเด็กผู้หญิง2คนผู้ชาย1คนคือมันจะมีเด็กผู้หญิง1คนซึ่งมันเป็นน้องคนเล็กเด็กที่สุดในบ้านเอาแต่ใจอยากได้อะไรก็ต้องได

เราอยู่กับยายมาตั้งแต่เกิด พื้นเพ ยายส่งเรียนนะคะ บ้านเป็นร้านขายกับข้าวถุง พอขึ้นมหาลัยเราย้ายมาอยู่กับตา ซึ้งตาส่งเสียทั้งหมด ต่อมายาย ก็เลิกขายของและนั่งๆนอนๆไม่ได้ทำอะไร เรามาอยู่กับตา พอถึงเทศก

ตลอดช่วงที่หนี้ตามกันมา เราคบกับแฟนกันมา6-7ปี ในช่วงแรกๆ ก็มีช่วยอะไรเล็กๆน้อยในส่วนของงานบ้านและดูแลตัวเองได้ดี แต่ขอท้าวความคือปกติถูกเลี้ยงมาแบบเเม่ทำกับข้าวให้ดูแลให้เกือบทุกอย่างเลย ติดสบายสักหน่

คือเราก็เป็นคนขี้เกียจคนนึงกลับบ้านมางานบ้านไม่เคยเเตะทำเฉพาะของตัวเองคือซักชุดนักเรียนที่ต้องใส่วันไหนอยากทำงานบ้านเดี๋ยวทำไงเองวันนี้แม่เราก็บอกให้เราไปทำงานบ้านอยู่หลายรอบเราก็บอกไปว่าจะพูดทำไมเยอะ