วันที่2มกรา ผมเจอเธอครั้งแรกที่น้ำตกกวางสีเวลา ความน่ารักของเธอทำให้ผมลืมความตั้งใจที่จะเดินขึ้นไปชมน้ำตกไปชั่วขณะ เธอผมยาว ตอนนั้นเธอใส่หมวกไหมพรมครับ ตอนนั้นไม่ได้เข้าไปคุยเพราะเธอถ่ายรูปกับครอบครัวอยู่และน้องผมเรียกให้เดินขึ้นไปต่อครับ ผมคิดว่าจะไปเจอเธอข้างบนอีกรอบแต่ก็ไม่เจอ ผมเจอเธออีกครั้งที่ร้านกาแฟโจมาหลังจากลงมาจากนำ้ตกประมาณ4โมงเย็น เธอยังใส่หมวกไหมพรมเหมือนเดิมครับ ตอนนั้นเธอน่าจะสั่งอาหาร เสร็จพอดีจังหวะเดียวกับที่ผมพึ่งเดินเข้าไปที่ร้าน ผมทำอะไรไม่ถูกครับ แล้วสุดท้ายด้วยความปอดของผมผมไม่กล้าเข้าไปคุยด้วยครับ สุดท้ายผมก็มานั่งดื่มกาแฟกับครอบครัวผมไม่เห็นเธอนั่งอยู่ชั้นล่างของร้านไม่แน่ใจว่าเธอขึ้นไปนั่งชั้น2 (ตอนนั้นชั้นล่างเต็มแลัว)หรือออกจากร้านไปแล้ว
สุดท้ายก็ขอบอกคำพูดที่ควรจะบอกตั้งแต่อยู่ในร้านว่า "เธอๆน่ารักจัง ถ้าไม่รังเกียจมาทำความรู้จักกันได้ไหม" PM มานะครับ! เผื่ออยากรู้ว่าผมเป็นใครวันนั้นผมใส่เสื้อเชิร์ทลายสก็อตสีเขียวเข้มกับกางเกงสีเทาครับ
อยากเจอสาวไทยที่ไปเที่ยวหลวงพระบางช่วงปีใหม่อยากเจอเธอจัง~*
สุดท้ายก็ขอบอกคำพูดที่ควรจะบอกตั้งแต่อยู่ในร้านว่า "เธอๆน่ารักจัง ถ้าไม่รังเกียจมาทำความรู้จักกันได้ไหม" PM มานะครับ! เผื่ออยากรู้ว่าผมเป็นใครวันนั้นผมใส่เสื้อเชิร์ทลายสก็อตสีเขียวเข้มกับกางเกงสีเทาครับ