เราเคยมีแฟนและคบกันแฟนมาได้ปีกว่าๆ เรารักกันมากแบบตัวแทบจะติดกันตลอด ตอนคบกันแรกๆช่วงนั้นเราอยู่ปวส.1 และแฟนเราอยู่ ปวช.3 ตอนแรกก็ไม่ชอบกันหรอกค่ะแบบเจอหน้ากันก็แขวะๆกันตลอด แต่พอมีกิจกรรมของทางวิทลัยที่แบบต้องทำด้วยกัน ช่วงนั้นก็แบบเล่นๆกันจนเริ่มสนิท พอสนิทกันตอนนั้นก็เริ่มคุยเฟส เริ่มคุยกันบ่อยขึ้น จนถึงขั้นแบบแลกเบอร์กัน แล้วเราก็คุยกันค่ะ จนน้องบอกว่าชอบเรา แล้วก็บอกอีกว่าชอบมานานแล้ว บอกว่าเราไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่น ตอนนั้นก็รู้สึกดีนะ ดีมากๆเลยหล่ะ แล้วก็มีวันนึง นัดเจอกัน แล้วน้องก็ขอเราคบตรงหน้า มันรู้สึกดีมากเลยนะ 55 ตอนแรกก็ไม่ค่อยจะมั่นใจหรอกว่าเราควรจะคบดีรึป่าว แต่เพราะความที่ไม่เคยมีผู้ชายมาสารภาพและขอคบตรงหน้านี่แหร่ะ เลยทำให้ตอบตกลง น้องเค้านิสัยดีนะ เป็นสุภาพบุรุษเลยหล่ะ มีความรับผิดชอบ แล้วก็เรียนเก่งประมาณว่าเด็กเรียนเลยก็ว่าได้ จากนั้นเราก็คบกันมาเรื่อยๆ ไปดูหนัง ไปกินข้าว ไปเที่ยวด้วยกัน ตอนกลางคืนก็คุยเฟสไทม์ เวลาเราไม่สบายก็อยู่ในสายโทรศัพท์เฝ้าตลอด คอยทั้งบอกรัก ทั้งสัญญา ทั้งนู่นนี่นั่น คือน้องเค้าทำหน้าที่คนรักได้ดีเลยแหร่ะ ทุกๆครั้งที่เป็นวันครบรอบนี่เค้าจะมีของขวัญมาให้เสมอเลย ทางพ่อและแม่หรือทั้งญาติน้องเค้าและของเราต่างก็รู้ บอกได้เลยว่าทุกครั้งทุกตอนที่คบกันมานี่คือแฮบปี้มาโดยตลอด แต่บางทีก็มีแบบงอนๆทะเลาะกันบ้าง เราเองแหร่ะที่เป็นคนชอบขี้น้อยใจขี้งอน แต่ก็ไม่เคยไม่รักน้องเค้าเลยนะ จนกระทั่งวันนึง วันที่น้องเค้าจะไปต่อมหาลัย ตอนช่วงแรกๆก็ไม่เท่าไหร่นะ แต่เราก็เริ่มแบบทะเลาะกันขึ้นเรื่อยๆ เพราะต่างคนก็ไม่ค่อยมีเวลา และอีกอย่างช่วงนั้นเป็นช่วงที่น้องเค้าโดนพี่ว๊ากแล้วก็ไหนจะงานที่อาจารย์สั่งอีก ก็เลยเครียด และเริ่มเปลี่ยนๆไป เริ่มแบบติดเพื่อน เราทะเลาะกันจนเอ่ยคำว่าเลิกถึงสองครั้ง และมาครั้งที่สาม ครั้งนี้เหมือนจะเลิกกันจริงๆแล้วล่ะ เพราะเราเป็นคนที่ขี้งอนมากเกินไปเพราะเราไม่เข้าใจในเรื่องที่เพื่อนผู้หญิงมาที่ห้อง บางทีก็ไม่ชอบนะเวลาแบบมีผู้หญิงเข้าไปในห้องของแฟนเรา บางทีแฟนเราก็ไปนอนที่ห้องรุ่นที่เป็นผู้ชายพี่ที่มีแต่ผู้หญิงเข้าไปอยู่ แต่น้องเค้าก็บอกนะว่าไปทำงานกันไม่มีอะไร ตอนแรกเราก็เหมือนจะเข้าใจแหล่ะแต่สุดท้ายก็ไม่เข้าใจเหตุเพราะไม่ชอบ แล้วเราก็เลิกกันจริงๆ ตอนเลิกต่างคนก็ร้องไห้นะ ร้องจนเหนื่อยเเทบไม่มีน้ำตาจะไหลอ่ะ หน้าโทรมแล้วก็ผอมไปเลยแหร่ะช่วงนั้น และเราเป็นฝ่ายที่ตื้อเพราะไม่อยากเลิก ตื้อแบบไม่มีอะไรจะตื้อแล้วอ่ะ เรากับแฟนเราเคยมีอะไรกันสองครั้ง ช่วงตอนนั้นเค้าแลรักเรามากขึ้นนะ แต่พอเลิกกันเท่านั้นแหร่ะ เหมือนแบบปีนึงที่ผ่านมามันเหมือนไม่มีค่าเลย บางทีก็ไม่รู้นะว่าเพราะอะไรน้องเค้าถึงแบบเปลี่ยนได้มากขนาดนี้ น้องบอกยังรักแต่กลับไปเป็นแบบเดิมไม่ได้ บอกว่าผมเปลี่ยนไปแล้วผมกลับไปเป็นแบบเดิมไม่ได้จริงๆ ตอนนั้นแบบพอได้ยินแล้วรู้สึกเสียใจมากมากจนแบบแทบไม่มีอารมณ์จะทำไรเลยค่ะ และมีช่วงที่เลิกกันเกือบจะเดือนนึงเราโทรไป น้องก็บอกว่าพอก่อน พักก่อน ไม่ไหวแล้ว บอกว่าผมทำไรไม่ได้เลย เราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้วนะ น้องบอกให้เราเอาเรื่องที่ผ่านมาเป็นบทเรียน แล้วตั้งใจเรียน ตั้งใจเรียนให้จบ แล้วเราก็ถามนะว่า ว่าเราจะมีโอกาสกลับมาเป็นแบบเดิมรึป่าว น้องบอกว่าผมไม่รู้ และไม่รับปาก และจะไม่สัญญาอะไรทั้งนั้น ตอนนั้นเราบอกว่าจะรอนะ น้องก็บอกว่าอย่ารอ ไม่อยากให้เจ็บไปกว่านี้ น้องก็บอกนะว่าอยากจะทุ่มเทให้เรื่องเรียน... เราไม่รู้จะทำยังไงแล้วอ่ะ ไม่รู้จริงๆนะตอนนั้น อยากจะตัดใจ แต่มันทำยากมาก มันยังตัดใจไม่ได้เลย จนมาวันนึงวันนั้นเป็นวันลอยกระทง เราเห็นในเฟสน้องเค้ามีเพื่อนแท็กรูปให้ ในนั้นมีผู้หญิงคนนึงยืนถือกระทงกับน้องอยู่ มันก็ทำให้เราคิดว่า น้องเค้าคงมีคนใหม่แล้ว แล้วก็มีใหม่เร็วมาก เราก็ทักไลน์ไปนะ ทักไปสุขสันต์วันลอยกระทง แล้วก็บอกว่าคงมีคนใหม่แล้วสินะ น้องก็ตอบมาว่านั่นเพื่อน มันแซวกันเล่นผมคงไม่ได้มีง่ายและทำใจได้ง่ายขนาดนั้นนะ เราก็ไม่รู้หรอกนะแต่ใจนึงมันบอกว่าผู้หญิงคนนั้นมันไม่ใช่แค่เพื่อนเพราะอ่านคอนเม้นแต่ละอย่างแล้ว มันไม่ใช่แค่เพื่อนจริงๆ เราคอยส่องคอยดูมาจนจะสามเดือนเลยแหร่ะทั้งๆที่แบบก็รู้นะว่า คนที่เลิกกันแล้วไม่ควรรับรู้เรื่องของกันและกันเลยจะดีกว่า แต่เราทำใจไม่ได้จริงๆ เพื่อนเราก็เป็นห่วง คนรอบข้างก็เป็นห่วง เราคิดมากมาตลอดอ่ะ บางทีก็หลอกตัวเองว่าแบบเค้ายังรักเราอยู่ ทั้งมโนว่าในสเตตัสเค้านั้นหมายถึงเรา แต่ความจริงแล้วมันไม่ใช่เลย เค้าหมายถึงอีกคนต่างหาก เหตุการณ์ปีใหม่ที่ผ่านมาทำให้เราเข้าใจมากๆเลยแหร่ะ น้องเค้ามีคนใหม่ตั้งแต่เข้าม.แล้ว คนนั้นแหร่ะคนที่เป็นเพื่อนกันในห้อง ในวันปีใหม่เราโทรไปเป็นครั้งสุดท้าย ไปอวยพร และถามว่าตอนนี้รู้สึกยังไง น้องก็บอกว่าเรื่องเรามันจบไปนานแล้ว คือเป็นประโยคที่บอกออกมาง่ายมากอ่ะ เพียงแค่สามเดือนกว่าๆเกือบสี่เดือนเรายังทำใจไม่ได้เท่าน้องเลยคงเป็นเพราะไม่ปล่อยวางเองแหร่ะ และประโยคที่น้องบอกมาแต่ละอย่างมันตรงกันข้ามกับที่เคบบอกกับเรามาก บางทีก็ไม่อยากเชื่อนะ ตอนนั้นมันรู้สึกเจ็บมากเลยแหร่ะ อีกอย่างคือ เราถามน้องเค้าว่า มีคนใหม่แล้วใช่มั๊ย น้องก็บอกว่าก็มีแหร่ะ และคนนั้นก็คือเพื่อนและคนที่ไปลอยกระทงกันวันนั้นนั่นเอง และเราก็แชทไปหาผู้หญิงคนนั้นว่าดูแลเค้าให้ดีๆ เธอก็ตอบมาว่ายินดีค่ะ ทั้งๆที่ครั้งแรกๆช่วงเข้าม.ผู้หญิงคนนั้นก็ยังแซวเรื่องของที่เราให้แฟนเราไปอยู่เลย วันนั้นก็แบบเข้าใจอะไรหลายๆอย่างเลย ที่ผ่านมาน้องไม่ได้หลอกให้เรารักแล้วจากไปหรอก แต่มันเป็นเพราะว่า บางทีเวลาเปลี่ยน และสังคมอีกแบบ ก็ทำให้คนเรานั้นเปลี่ยนได้ จากอีกคนเป็นอีกคน เรารู้สึกได้ว่าน้องเค้าเปลี่ยนไปตั้งแต่เข้ามหาลัยแล้วหล่ะ อะไรๆมันก็สามารถเปลี่ยนไปได้หมดเราถึงอย่าไปสัญญาอะไรไว้ เพราะถ้าเกิดวันนึงเราทำไม่ได้ขึ้นมา มันจะแย่ไปเปล่าๆ ทุกวันนี้ก็ยอมรับนะคะว่ายังรักและยังเหมือนเดิมอยู่ แต่ไม่ได้เป็นเจ้าของแบบเมื่อก่อน แต่เห็นเค้ามีความสุขมีคนที่เค้ามั่นใจว่าอยู่ด้วยแล้วมีความสุข เราก็ยินดีด้วยค่ะ...
มีใครเคยผ่านสถานการณ์แบบนี้มาบ้างมั๊ยคะ?