ก่อนอื่นเราขอบอกก่อนเลยนะคะว่าเราอาจจะเล่าเรื่องราวไม่ค่อยเก่งเท่าไร แต่มันเป็นความอึดอัดใจที่สะสมมาตลอด
คือเรามีครอบครัวมีลูก1คน เราทำงานต่างจังหวัดไม่ได้เลี้ยงลูกเอง เราต้องส่งเงินให้ลูกโดยการหารค่าใช้จ่ายกัน ทั้งค่าหอ ค่ากิน ข้าวของเครื่องใช้ เราทำงานได้ค่าแรงขั้นต่ำรวมๆค่าคอมแล้วก้อ 12000 บาท แต่หักรายจ่ายแล้วก้อเหลืออยู่ประมาณ 1000กว่าๆเกือบ2000 ส่วนตัวเราก้อต้องเลี้ยงยายอีกถ้ายายไม่พอใช้เราก้อต้องส่งให้เพิ่ม แฟนเราทำงานได้รายได้รวมๆ 25000 กว่าบาท หรือบ้างทีก้อเยอะกว่านั้น เราใช้ชีวิตแบบหารครึ่งมาประมาณ 5 ปีได้แล้ว บอกตรงๆบ้างครั้งเราก้อไม่พอกิน เราไม่กล้าจะขอเงินเขาหรือยืมเขาเลย เพราะถ้าเราขอเขาก้อจะหน้างอคอหักรึไม่ก้ออารมณ์เสียขึ้นมาทันที่ เราก้อเลยไม่ค่อยขอถ้าไม่มีกินจริงๆก้อแบ่งๆเงินที่มีอยู่น้อยนิดมากินมาม่าแทนได้หลายมื้ออยู่นะ ไม่งั้นก้อตลก-กับเพื่อนๆ 555+ ตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกันมาเราจะแคร์ความรู้สึกเขาตลอดจะไม่ค่อยทำให้เขาโมโห เราเอาใจใส่เขาตลอดไม่ว่าวันอะไรเทศกาลไหน เราจะมีข้อความดีๆให้เขาเสมอ รึเวลาไม่สบายเราก้อเป็นห่วงเขาเฝ้าเขาไม่เคยห่างไปไหนเลยชนิดว่าตัวเราลำบากได้เพื่อเขา แต่ในทางกลับกันเขาไม่เคยเอาใจใส่เราเลย เวลาพูดจากันก้อไม่ค่อยจะพูดดีสักเท่าไร บางครั้งเราก้อเหมือนมีความสุข บางครั้งก้อเหมือนทุกข์ เราพยายามทำดีมาตลอด
ส่วนเรื่องเจ้าชู้นั้นเคยมีนะหลายครั้งด้วย ครั้งแรกตอนเราท้อง เขาไปเที่ยวผับแล้วเค้าไปนอนกับผู้หญิงอื่น เราเสียใจนะแต่เราก้อให้อภัยเขา
ครั้งที่สอง เขาทำงานต่างจังหวัดส่วนเราเลี้ยงลูกอยูที่บ้าน เขาก้อแอบมีกิ๊กที่ทำงานเขา ผู้หญิงคนนั้นก้อรู้อยู่แล้วนะ เราจับได้เราเสียใจแต่เราก้อให้อภัยเขา
ครั้งที่สาม เขามีกิ๊กอีกครั้งเป็นเด็กฝึกงาน ครั้งนี้เราทะเลาะตบตีกันถึงขั้นเราโดนเขาถีบกลิ้งไปกับพื้นฟันหักไปนิดนึง เราเสียใจแต่เราก้อให้อภัยเขาเหมือนเดิม หลังจากครั้งนั้นก้อไม่ค่อยมีอีก แต่ก้อมีคุยๆบ้าง เขากับเราถึงขั้นบล๊อกเฟสกัน ตอนแรกเราก้อรับไม่ค่อยได้นะ แต่คิดไปคิดมาการที่เรารู้อะไรเยอะๆมันก้อทำให้เราเจ็บมาตลอด เราเลยไม่ค่อยจะสนใจเท่าไร เพราะโดยส่วนตัวแล้วเราเป็นคนนิสัยง่ายๆอะไรก้อได้ไม่เรื่องมาก โกรษง่ายหายเร็ว จนทำให้เราอยู่กับเขามาได้ถึงทุกวันนี้ เราติดเขามากๆนี้อาจจะเป็นนิสัยเสียของเราก้อได้ เราอยู่กับเขาตั้งแต่เขายังไม่มีอะไรเลยไม่มีตังส่งให้ลูก จนทุกวันนี้เขาเริ่มมี มีเก็บมีใช้ในส่วนตัวของเขา ส่วนเราจนไปสิ บ้างครั้งเราคิดนะ ว่าเขาจะไม่มีน้ำใจกับเราหน่อยเหรอ เลี้ยงเราหน่อยก้อได้ไม่ต้องเยอะ เราไม่ได้จะมาเกาะกินไปตลอดเวลาเรามีจริงๆเราก้อช่วยเขาอยู่
อยากรู้ว่าเราเป็นคนเห็นแกตัวรึเปล่า รึว่าเราแย่ตรงไหน
คือเรามีครอบครัวมีลูก1คน เราทำงานต่างจังหวัดไม่ได้เลี้ยงลูกเอง เราต้องส่งเงินให้ลูกโดยการหารค่าใช้จ่ายกัน ทั้งค่าหอ ค่ากิน ข้าวของเครื่องใช้ เราทำงานได้ค่าแรงขั้นต่ำรวมๆค่าคอมแล้วก้อ 12000 บาท แต่หักรายจ่ายแล้วก้อเหลืออยู่ประมาณ 1000กว่าๆเกือบ2000 ส่วนตัวเราก้อต้องเลี้ยงยายอีกถ้ายายไม่พอใช้เราก้อต้องส่งให้เพิ่ม แฟนเราทำงานได้รายได้รวมๆ 25000 กว่าบาท หรือบ้างทีก้อเยอะกว่านั้น เราใช้ชีวิตแบบหารครึ่งมาประมาณ 5 ปีได้แล้ว บอกตรงๆบ้างครั้งเราก้อไม่พอกิน เราไม่กล้าจะขอเงินเขาหรือยืมเขาเลย เพราะถ้าเราขอเขาก้อจะหน้างอคอหักรึไม่ก้ออารมณ์เสียขึ้นมาทันที่ เราก้อเลยไม่ค่อยขอถ้าไม่มีกินจริงๆก้อแบ่งๆเงินที่มีอยู่น้อยนิดมากินมาม่าแทนได้หลายมื้ออยู่นะ ไม่งั้นก้อตลก-กับเพื่อนๆ 555+ ตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกันมาเราจะแคร์ความรู้สึกเขาตลอดจะไม่ค่อยทำให้เขาโมโห เราเอาใจใส่เขาตลอดไม่ว่าวันอะไรเทศกาลไหน เราจะมีข้อความดีๆให้เขาเสมอ รึเวลาไม่สบายเราก้อเป็นห่วงเขาเฝ้าเขาไม่เคยห่างไปไหนเลยชนิดว่าตัวเราลำบากได้เพื่อเขา แต่ในทางกลับกันเขาไม่เคยเอาใจใส่เราเลย เวลาพูดจากันก้อไม่ค่อยจะพูดดีสักเท่าไร บางครั้งเราก้อเหมือนมีความสุข บางครั้งก้อเหมือนทุกข์ เราพยายามทำดีมาตลอด
ส่วนเรื่องเจ้าชู้นั้นเคยมีนะหลายครั้งด้วย ครั้งแรกตอนเราท้อง เขาไปเที่ยวผับแล้วเค้าไปนอนกับผู้หญิงอื่น เราเสียใจนะแต่เราก้อให้อภัยเขา
ครั้งที่สอง เขาทำงานต่างจังหวัดส่วนเราเลี้ยงลูกอยูที่บ้าน เขาก้อแอบมีกิ๊กที่ทำงานเขา ผู้หญิงคนนั้นก้อรู้อยู่แล้วนะ เราจับได้เราเสียใจแต่เราก้อให้อภัยเขา
ครั้งที่สาม เขามีกิ๊กอีกครั้งเป็นเด็กฝึกงาน ครั้งนี้เราทะเลาะตบตีกันถึงขั้นเราโดนเขาถีบกลิ้งไปกับพื้นฟันหักไปนิดนึง เราเสียใจแต่เราก้อให้อภัยเขาเหมือนเดิม หลังจากครั้งนั้นก้อไม่ค่อยมีอีก แต่ก้อมีคุยๆบ้าง เขากับเราถึงขั้นบล๊อกเฟสกัน ตอนแรกเราก้อรับไม่ค่อยได้นะ แต่คิดไปคิดมาการที่เรารู้อะไรเยอะๆมันก้อทำให้เราเจ็บมาตลอด เราเลยไม่ค่อยจะสนใจเท่าไร เพราะโดยส่วนตัวแล้วเราเป็นคนนิสัยง่ายๆอะไรก้อได้ไม่เรื่องมาก โกรษง่ายหายเร็ว จนทำให้เราอยู่กับเขามาได้ถึงทุกวันนี้ เราติดเขามากๆนี้อาจจะเป็นนิสัยเสียของเราก้อได้ เราอยู่กับเขาตั้งแต่เขายังไม่มีอะไรเลยไม่มีตังส่งให้ลูก จนทุกวันนี้เขาเริ่มมี มีเก็บมีใช้ในส่วนตัวของเขา ส่วนเราจนไปสิ บ้างครั้งเราคิดนะ ว่าเขาจะไม่มีน้ำใจกับเราหน่อยเหรอ เลี้ยงเราหน่อยก้อได้ไม่ต้องเยอะ เราไม่ได้จะมาเกาะกินไปตลอดเวลาเรามีจริงๆเราก้อช่วยเขาอยู่