คือเราอยู่สายวิทย์คณิตนะ ทางบ้านหวังอยากให้เราเป็นพยาบาลมานานแล้วเราก็เป็นลูกคนโตด้วยความคาดหวังในตัวพ่อแม่เราเลยมาก การจะเป็นอะไรซักอย่าง เราก็ควรมีประสบการณ์การเรียนพื้นฐานบ้างใช่มั้ยคะ เรามีปัญหาด้านนี้เลยค่ะ เวลาที่มีค่ายดีๆ แบบกิจกรรมตั้งแคมป์ที่เกี่ยวกับวงการแพทย์ เราอยากเข้าค่ะแต่ก็ต้องผ่านพ่อแม่ไปก่อน ขอครั้งแรกท่านไม่ให้นะ เราก็เข้าใจเพราะจัดไกลกับที่บ้านไป แต่ก็เคืองนิดหน่อย เราชอตลอดเรื่อยๆหลายกิจกรรมแต่พวกท่านก็ยังไม่ให้ค่ะ เราไม่เข้าใจว่าพวกท่านจะห่วงจนกลายเป็นระแวงไปซะทุกอย่าง ยิ่งมีเหตุการณ์ท้องในวัยเรียนเยอะพวกท่านเลยกลัวว่าเราเป็นแบบนั้น ทั้งที่มันไม่เกี่ยวกับค่ายเลยซักนิดเดียว เราตั้งใจจะไปเก็บเกี่ยวประสบการณ์ให้มากค่ะ แต่ท่านปิดโแกาสหมดเลยจนบางทีเราก็ท้อ มีอยู่ครั้งนึงที่เราขอไปค่ายแพทย์ที่เชียงใหม่ เราชอบขอแม่ค่ะ แม่เราอนุญาตินะ แต่พ่อเราไม่ให้ค่ะ แล้วก็ชอบเอาเราไปเปรียบเทียบกับคนอื่นด้วย ซึ่งแบบนี้เรายิ่งกดดันค่ะ เราไม่ได้มีจุดยืนแบบคนอื่นเขาแล้วทำไมต้องไปเปรียบด้วยไม่รู้ จนเราโมโหมาก เราร้องไห้ต่อหน้าท่านเลยค่ะ แม่เราก็ปลอบนะเพราะท่านเข้าใจเราค่ะ หลายครั้งที่พ่อเราไม่ให้กับกิจกรรม อันที่จริงเราไม่เคยได้ไปค่ายด้วยซ้ำเราถึงน้อยใจ และเสียใจด้วย ขนาดเราปล่อยโฮแบบนั้น ท่านก็ไม่ให้ไปค่ะ เราล้มเลิกทุกอย่างเลยค่ะ ที่บอกว่าจะเป็นหมอ เป็นพยาบาล เราบอกแม่เราว่าถ้าอยากให้เรียนสูงๆแต่ปิดอนาคตเราก็ไม่อยากทำแล้วค่ะ แม่เราก็เลยปลอบแล้วบอกว่า ไม่เป็นไรนะเดี๋ยวจะคุยกับพ่อเอง เราเลยบอกว่าอย่าเลยเดี๋ยวทะเลาะกันเพราะเราอีก จนตอนนี้ก็พยายามหาค่ายที่พ่อให้ไปค่ะ เราควรทำไงดีคะ ใครรู้บ้างช่วยตอบหน่อย
พ่อแม่ปิดประสบการณ์ในการเรียนควรทำไงดี